Op de finishlijn kon het verschil eigenlijk niet groter zijn. Terwijl Niki van Sprang (Pampus) en Abe Wiersma (Willem III) schreeuwend van blijdschap over de finishlijn kwamen nadat ze de Nederlandse titel in de jongens 18 dubbeltwee wegkaapten voor de neus van Jort van Gennep en Conno Kuyt was er op de gezichten van de winnende Meisjes 18 dubbeltwee slechts een mager glimlachje waar te nemen. Natuurlijk, Ilse Paulis (Salland) en Kirsten Lanz (Zwolsche) deden wat er van ze verwacht werd, winnen. Maar dat het op meet zo close zou zijn met Roos de Jong (Het Spaarne) en Charlotte de Groot (Cornelis Tromp) had bijna niemand verwacht.
De inzet was hoog voor de junioren uit de kernploegen. Bondscoach Rob Robbers wil deze week een knoop doorhakken over de opstellingen van de juniorenploegen die zich over drie weken op de Koninklijke Holland Beker moeten kwalificeren voor de wereldkampioenschappen in Eton. Als gevolg hiervan was de bewijsdrang bij de roeiers groot en werd er gerekend op spannende wedstrijden. De mooiste wedstrijd van het weekeinde was zonder twijfel de finale van de meisjes 18 dubbeltwee. Favoriet was hier de combinatie van de nummers één en twee van het NK in de skiff, Ilse Paulis en Kirsten Lanz. Samen waren de dames ook al goed voor de winst bij de juniorenregatta in München. De meeste tegenstand werd verwacht van Anne Fischer (de Hoop) en Karien Robbers (Die Leythe), tijdens de Hollandia nog respectievelijk de nummers drie en vijf in de skiff. Roos de Jong en Charlotte de Groot waren echter ook niet bij voorbaat kansloos en de zusterstrijd was dan ook van start tot finish zeer spannend.
Robbers en Fischer kenden de snelste start. Paulis en Lanz gingen direct mee. De Jong en De Groot kwamen wat trager op gang maar begonnen vanaf 300 meter terrein goed te maken en op de kilometer lagen de ploegen bijna op één lijn. Nog eens 500 meter later lag de combinatie uit Heemstede en Hilversum op kop en moesten Paulis en Lanz het gas vol open trekken om op de meet uiteindelijk bijna een seconde voorsprong te hebben. Op het erevlot was er vervolgens ingetogen vreugde. Lanz had verwacht dat ze eenvoudiger zouden winnen en had het commando gegeven om in de laatste 400 meter alles uit de kast te halen om de overwinning veilig te stellen. We hadden onze zinnen gezet op Anne en Karien, dat we ook nog eens zo dicht bij de winst zouden komen hadden we eigenlijk niet verwacht”, blikte Roos de Jong na afloop terug.
Bij de jongens 18 stond een vergelijkbare strijd op stapel. Zes van de acht roeiers uit de kernploeg (Spaarne-roeier Job Heidweiler moest vanwege een liesblessure verstek laten gaan) lagen in drie tweetjes aan de start. De lichtgewicht Laak / Breda combinatie van Conno Kuyt en Jort van Gennep (de nummers één en drie van het NK in de skiff) konden de meeste tegenstand verwachten van de ergometerkanonnen Abe Wiersma (Willem III) en Niki van Sprang (Pampus). De zware omstandigheden waren in het voordeel van Wiersma en Van Sprang maar zoals altijd ging Kuyt hard van start. Van Sprang en Wiersma lieten zich echter niet intimideren en vertrouwden op hun enorme vermogen. Van hun coach Floris de Hen hadden ze opdracht gekregen vooral in de overwinning te geloven. Met nog 500 meter te gaan plaatsten ze een enorme versnelling en trokken ze uiteindelijk een bootlengte weg. Kuyt en Van Gennep, toch allebei roeiers die bekend staan om hun sprintvermogen, hadden geen antwoord op dit geweld en moesten met de tweede plaats genoegen nemen. Na afloop waren de vreugdekreten van de jongens uit Amsterdam en Almere tot in de wijde omtrek te horen en van Sprang stak na afloop zijn blijdschap dan ook niet onder stoelen of banken. Dit is zo gaaf, we geloofden er echt in en dan lukt het ook!
Naast de wedstrijden in de dubbeltwee waren ook de titels in de dubbelvier een prooi voor de roeiers uit de kernploegen. Bij de meisjes zaten de snelste skiffeuses (Paulis, Lanz, Fischer en De Jong) voor het eerst samen in de boot. Zoals verwacht wonnen ze eenvoudig maar de opdracht die coach Hans Lycklama de roeisters had meegegeven zorgde soms voor hilarische taferelen langs de kant. Het was de bedoeling dat er twee snelle en twee rustige 500 meters werden gevaren. Nou is slagvrouw Ilse Paulis er de roeister niet naar om maar even rustig de baan over te gaan waardoor Lycklama de ploeg regelmatig de opdracht nog rustiger toe moest schreeuwen. Anne Fischer grapte na afloop dat ze toch wel verbaasd was over hun zege. Het hele weekeinde stond er namelijk een sterke schuine tegenwind en zij waren één van de weinige ploegen die vanuit de zeer ongunstige hoge banen naar de winst voeren.
Ook bij de achten leek het er op dat overwinningen naar de leden van de nationale ploeg zouden gaan. Bij de meisjes gebeurde dit ook eenvoudig maar bij de jongens ging de sterke Spaarne verenigings acht er met de winst vandoor. Eerlijk is eerlijk. De tegenstander was geen volledige bondsploeg maar een opvallende prestatie was het zeker. De helft van deze ploeg wist ook de Jongens 18 vier zonder met bijna een minuut voorsprong te winnen. Deze jongens willen zich voor de Coupe de la Jeunesse in Linz (Oostenrijk) kwalificeren en kregen van hun coach de opdracht ook zonder tegenstand zo hard mogelijk door te varen. Dit lukte aardig want de jongens hadden het in de net iets eerder gestarte Senioren A vier zonder finale nog helemaal niet zo slecht gedaan.
In de dubbeltweetjes voor 16-jarigen waren het ook combinatieploegen die de dienst uitmaakten. Bij de jongens stapte nationaal skiffkampioen Michiel Oyen (die Leythe) met Spaarne-roeier Jaap Scholten in de boot. Laatstgenoemde had zichzelf voorgenomen de veel ervarenere Oyen vooral zo goed mogelijk te volgen. Dat ging uitstekend want waar de wedstrijd tot de 1500 meter nog enigszins spannend was wisten ze in de laatste 500 meter een enorm gat te slaan met de Zwolsche-ploeg die op de tweede plaats eindigde. Bij de Meisjes 16 was er eigenlijk nooit sprake van enige spanning. Hier wisten Emma Huig (Willem III) en Martine van den Boomgaard (Zwolsche) eenvoudig naar de winst te varen. Met de titels in de Meisjes 18 en Meisjes 16 dubbeltwee deed de roeivereniging uit Zwolle dus goede zaken. Wedstrijdcommissaris Nico Rienks fietste dan ook tevreden langs de kant.
Waar de NK nummers bij de senioren soms erg mager bezet waren heeft het publiek langs de Bosbaan volop kunnen genieten van de strijd die de tweetjes uit de nationale juniorenploegen hier opvoerden. De roeiers jaagden elkaar tot grote hoogten op en Rob Robbers zal nu moeten kiezen welke poppetjes hij voor de Koninklijke Holland Beker bij elkaar plaatst. Bij de meisjes zal de vraag vooral zijn of de snelste ploeg een dubbeltwee of een dubbelvier moet worden. Of is er toch nog een mogelijkheid voor Ilse Paulis in de skiff? Bij de jongens is er nog meer open. Kernploeg roeiers Daan Klomp (TOR) en Jeroen de Wit (Beatrix) voeren wel erg ver achter de snelste ploegen en waren ook duidelijk minder snel dan de winnende jongens 16 combinatie. Stof tot nadenken dus.
