Acht maanden na de Olympische Spelen van Peking die niet brachten wat hij hoopte, is Sjoerd Hamburger deel van de eeuwenoude historie van The Boatrace geworden. Op de 29ste maart 2009 gaf de Friese Orcaan met de Oxford Eight de formatie van Cambridge slaag. Oxford zegevierde over de 4 mijl en 374 yards in precies 17 minuten. Cambridge voer 12 seconden later door de finishlijn bij Chiswick Bridge in Mortlake. ,,The Boatrace heeft een geschiedenis waar je niet bij kunt, sprak Hamburger onvoorstelbaar fris na een zware race, ,,de eerste wedstrijd tussen de achten was 180 jaar geleden en dit is de 155ste keer dat ze roeien. Als je dan meedoet en ook nog wint is dat supergaaf. Hamburger onderging wat Gerritjan Eggenkamp hem in 2002 voordeed. Zeven jaar geleden was Big G de eerste Nederlander in de klassieke Boatrace. Ook hij won met Oxford.
Sjoerd Hamburger had in Londen over support niet te klagen. Van zijn Utrechtse vereniging Orca waren 24 fans aan komen rijden in een dubbeldekker. ,,Als we het dan toch doen, dan gelijk ook maar in stijl, zei de aanvoerder van de club supporters. De rode bus was behangen met de Nederlandse en de Friese vlag. Hamburgers ouders waren er natuurlijk alsmede heel wat (ex-)roeiers en roeisters uit de nationale selectie die jarenlang met hem optrokken bij wereldbekers en WK’s.
Ook zijn vriendinnetje, de schaatsenrijdster Paulien van Deutekom, wereldkampioene allround in 2008, verscheen aan de boorden van Theems. Zij ging zowat ten onder in de uitzinnige menigte die bij het ereschavot te Chiswick de 75ste overwinning van Oxford op Cambridge (bleef op 79) vierde. De lange Nederlander kreeg zijn meisje toch in het oog en tilde haar in de armen voor de felicitaties. Paulien van Deutekom was kort daarvoor nog opzij gedrukt door Daniel Topolski, auteur van het roeiboek True Blue over een bewogen Oxford-jaar voor The Boatrace. Topolski was talloze jaren coach van Oxford en nog steeds is hij bij de coaching betrokken, met name als expert van de Theems’ Tideway waterstromingen. Topolski drukte Hamburger van bijdschap zowat plat in de huldiging.
The Boatrace, een van de laatste grote sportwedstrijden ter wereld met puur amateurisme, was op vrijwel vlak water een spectaculaire gebeurtenis. Underdog Cambridge (3,6 kilo minder spierkracht gemiddeld) won de toss en koos als startpositie de kant van Surrey. Dit betekende de binnenbocht in de grootste buiging van de Tideway. Hamburger noemde de keuze logisch, hoewel de Britse meningen van experts en oud-deelnemers verdeeld waren. Cambridge hoopte de titanenstrijd der universiteiten op het eerste gedeelte te beslissen. Daar zag het ook een beetje naar uit.
Een flitsende start, in 40, 41 slagen, van Oxford leverde maar een minimale voorsprong op. Daarna nam Cambridge het initiatief. In de bocht van Hammersmith bedroeg de marge van de Light Blues zowat driekwart bootlengte. Daarna kwam de ommekeer. De Amerikaanse stuurman Colin Groshong dirigeerde de acht van Oxford richting de tegenstander, zo dicht dat de bladen elkaar raakten. Een eerste poging was mislukt door snel ingrijpen van kamprechter Boris Rankov, maar bij de tweede toenadering tot een clash wachtte de ex-Oxfordroeier even af. Dit keer klapten een paar riemen tegen elkaar. De roeiers van Oxford knalden door, de tegenstanders raakten uit ritme en verloren snelheid. In een paar halen lag Oxford gelijk en nog een paar halen verder kwam de favoriet voor om steeds verder uit te lopen naar de glorieuze overwinning. Op de tweede helft van het traject had Cambridge niets meer in te brengen. Oxford ging souverein door de finish met twaalf seconden voorsprong: 17 minuten rond tegen 17.12.
Cambridge had een minuut of acht mogen hopen op een wonder. Stuur Rebecca Dowbiggin zei: ,,Wij waren zó goed dat ik in een sprookjesachtige afloop begon te geloven. Ineens was het over. De president van Cambridge, die op bankje 2 roeide, legde zich neer: ,,Wij waren waar we wilden komen bij de finale bocht, maar we konden het niet bij elkaar houden om hen verder onder druk te houden. Wij verrichten verbazingwekkend werk, echter toen we het nodig hadden, lukte het niet meer.
Dan Colin Smith, de president van Cambridge, eveneens op positie 2: ,,Wij hebben een paar uitstekende beslissingen genomen. Het verschil tussen de twee ploegen was onze kracht, agressie en volharding. De hele rit wist ik dat wij de juiste kracht ontwikkelden en dat het iets enorms zou vergen om ons te kunnen breken.
In de powerhouse van de Oxford Eight roeide Sjoerd Hamburger zijn historische race. ,,Een sensatie, iets unieks. Dat je met deze mannen kunt roeien, onderdeel van zo’n klassieker mag zijn, is fantastisch. Als een Ferrari over de Theems te denderen, in een donderend geraas door een kwart miljoen mensen langs de kant, het leek wel of we in een stadion roeiden. En dan ook nog winnen, wat ik heel graag wilde. Dat is supergaaf. Dit gaan we zeker groots vieren met de ploeg, de fans en iedereen.
Hamburger vond ook dat zijn ploeg de sterkste punten had uitgebuit. ,,Ons vertrouwen was groot. Wij wisten dat zij de wedstrijd op de helft al beslist wilden hebben. Wij moesten buitenom in de grote bocht. Als we zouden bijblijven konden we op de tweede helft doordrukken. We clashten met die ploeg, wij waren hard. Wanneer je een klap krijgt, moet je alles erin leggen en doorgaan. Dat deden we. Toen wij ernaast kwamen, wisten wij meteem dat ze het verder niet meer zouden kunnen.
