Aan de vooravond van de veertien finales heeft de Nederlandse roeiploeg in Peking vier kansen op olympisch eremetaal. De lichte dubbeltwee van Kirsten van der Kolk/Marit van Eupen én de lichte vier-zonder van Gerard van der Linden, Marshall Godschalk, Ivo Snijders en Paul Drewes voegden zich bij de eerder voor de finales gekwalificeerde achten van Nederland. Vier finales op zes deelnames mag een uitstekende score worden genoemd, hoewel de uitschakeling van de Holland Vier een moeilijk te verteren bittere pil was. Alle vier finales met Nederland zijn zondag.
Na een dag uitstel wegens onweer over de Shunyi roeibaan troffen de roeiers op de reservedag van het toernooi ideale omstandigheden. Toen Kirsten van der Kolk en Marit van Eupen aanlegden voor de start, was het water vlak. De Oranjedubbel begon rustig en lag na het eerste kwart achter bij de Duitse ploeg van Berit Carow/Marie-Louise Draeger en het Finse duo Sanna Sten/Minna Nieminen. Als gewoonlijk plaatste Van Eupen tegen de 1000 de krachtige push om controle over het veld te krijgen. Dat lukte gedeeltelijk. De Finse ploeg, vice-wereldkampioen, hield stand aan de leiding, Duitsland werd wel gepasseerd.
Tijdens het vervolg leek het erop dat Nederland als tweede de finale zou bereiken, maar de laatste meters van Van der Kolk/Van Eupen waren onvoorstelbaar snel. Op de finishlijn hadden zij de Finsen toch nog te pakken. Het verschil was op het oog niet waarneembaar, de chronometers gaven een verschil van 0,04 seconde Nederlands voordeel. De Duitsen veroverden de derde finaleplaats. De winnende tijd bedroeg 7.03,87. Marit van Eupen was niet zo tevreden over de halve finale, wel over het uiteindelijke resultaat, de winst. ,,We kunnen in de finale goud winnen, zei de drievoudig skiff-wereldkampioene voor de NOS Radio, ,,maar dan moeten we wel aan de bovenkant van onze mogelijkheden roeien.
De tweede halve finale was trager maar ook aanzienlijk spannender voor de drie halvefinaleplaatsen. De ontknoping was sensationeel met winst voor de Canadesen Melanie Kok/TRacy Cameron voor China en Griekenland. Wereldkampioen Australië (Amber Halliday/Marguerite Houston) grepen mis, evenals Verenigde Staten en Japan. Canada leidde vanaf het begin met gigantische voorsprong, maar daar bleef heel weinig van over toen de vijf andere ploegen kwamen opzetten. Winnende tijd: 7.10,70.
Gerard van der Linden, Marshall Godschalk, Ivo Snijders en Paul Drewes hadden zon weergaloze sprint in de benen dat zij als derde lichte vier de finale haalden. Driekwart van de race voeren zij op de vijfde en laatste plaats. De Duitse lichte vier was teruggetrokken wegens ziekte bij drie roeiers. In de sprint drukte de formatie van coach Susannah Chayes Australië en China naar de B-finale. Polen 6.06,60 en Canada 6.07,86 waren een maatje te groot voor de Nederlanders (6.08,73) die zich dolblij toonden met het behaalde resultaat. Paul Drewes was euforisch over het bereiken van de finale lichte vier met de derde plaats in de halve finale. ,,Het resultaat van keihard trainen. Alles staat weer op nul. Niks telt meer. We kunnen iets moois neerzetten.
Skiffeur Sjoerd Hamburger en de Holland Vier moesten hun troostfinales varen. De Orcaan zegevierde in de C-finale voor de 13de plaats in 6.58,71 voor de Braziliaan Anderson Nocetti in 7.01,54 en de Mexicaan Patrick Loliger in 7.03,97. Hamburger eindigde zo laag in het eindklassement door een tactische fout in de kwartfinale toen hij vanaf de start vóór de beoogde favoriet Mahe Drysdale, drievoudig wereldkampioen, en de meestal sterkere Zweed Lassi Karonen roeide. Hij schoot aan het slot te kort tegen de Amerikaan Ken Jurkowski omdat hij zich had opgeblazen. Zou hij zich vanaf het begin meer op die outsider hebben gefocust, dan had Hamburger minimaal de B-finale geroeid.
Het ontbreken van zijn vaste coach Paul Broekhuizen, die geen accreditatie had gekregen, werkte ook niet in zijn voordeel. De mogelijkheid van een instap in de Holland Acht voor de finale, geopperd door coach David McGowan, is reglementair uitgesloten. De Holland Acht roeit de finale roeien met Olivier Siegelaar of reserve Reinder Lubbers.
De Holland Vier verloor in de B-finale de eindsprint tegen wereldkampioen Nieuw-Zeeland. Het verschil bedroeg 0,07 seconde. Geert Cirkel, Matthijs Vellenga, Jan-Willem Gabriëls en Gijs Vermeulen leidden vanaf de start tot aan de laatste meters. Tijdens het laatste kwart maakte Nieuw-Zeeland 2,5 seconde goed.
