De Zeeman Ocean Challenge zit er bijna op voor Ralph Tuijn. Na in 2006 succesvol de Atlantische Oceaan te zijn over geroeid startte hij in 2007 in Peru voor zijn Pacifische oversteek. Tuijn heeft sinds zijn vertrek in 274 dagen ruim 14.000 kilometer op eigen kracht afgelegd en bevindt zich momenteel op de Solomonzee. Hij hoopt rond het weekend veilig aan te komen op Papua Nieuw Guinea maar vanwege de vele koraalriffen en onbewoonde kust bestaande uit moerassen vol krokodillen is dit nog geen gedane zaak. Tuijn stuurt aan op het plaatsje Rabaul en hoopt ergens in de buurt van de kust op sleep te worden genomen door een motorboot.
De bijzondere onderneming is gekenmerkt door veranderingen en onverwachte omstandigheden. Flexibiliteit en aanpassingsvermogen zijn voor Tuijn dan ook nog belangrijkere eigenschappen gebleken dan een goede fysieke conditie.
Tuijn vertrok op 15 maart 2007 vanuit Peru met als doelstelling non-stop en zonder steun naar Brisbane, Australië te roeien. Indien hij hierin zou slagen zou hij de eerste zijn die van het vaste land van Zuid Amerika naar het vaste land van Australië zou roeien en de derde persoon die überhaupt de Pacifische Oceaan over zou steken. De tocht zou volgens planning zon negen maanden gaan duren.
Kort na de start bleek dat natuurfenomeen La Nina het Tuijn niet gemakkelijk zou gaan maken. Ongewone oceaan stromingen stuurden hem soms alle kanten op en zette zijn planning op zijn kop. In augustus 2006 werd Tuijn tijdens een heftige onweersbui op het Atafu atol geslagen en overleefde het maar net. Na zeven weken reparaties en herstel hervatte hij zijn tocht maar deze vertraging zorgde voor een nieuw probleem; het orkaanseizoen was begonnen. Samenspannende krachten van La Nina en orkaan Damian dwongen Tuijn net voor kerst de veilige haven van Fiji op te zoeken. Er zat toen voor hem niets anders op dan te wachten tot het orkaanseizoen voorbij zou zijn.
Eind april kon Tuijn vanaf Fiji vertrekken om de tocht dan alsnog af te maken. Hij was ondertussen het predicaat non-stop en zonder ondersteuning kwijt maar wilde toch zijn eindbestemming op het vaste land van Australië halen. Weer bleek echter de oceaan de baas. Tuijn werd steeds noordelijker gezet en besloot half juni om Australië vaarwel te zeggen en koers te zetten naar Papua Nieuw Guinea. Laverend tussen de vele kleine koraaleilandjes en riffen door is het een spannende ontknoping geworden. Sturen met twee roeispanen en een klein roer is met een 700 kilo zware oceaanroeiboot een hele opgave. Wind en stroming zijn vaak heer en meester waarbij je dus ver vooruit moet plannen om zoveel als mogelijk om obstakels heen te kunnen sturen.
De komende dagen zal blijken of Tuijn in staat is zijn queeste veilig te volbrengen. In ieder geval zijn de omzwervingen als gevolg van La Nina, orkanen en stroming goed geweest voor een bijzondere mijlpaal; over drie dagen heeft hij exact 365 dagen geroeid over de gezamenlijke Atlantische en Pacifische oversteek.
Je kan de belevenissen van Tuijn volgen op de website www.zeemanoceanchallenge.com. Ook kan men hier een bijdrage leveren aan het goede doel waarvoor Tuijn zich inspant; een kindertehuis in India.
