Afgelopen weekend viel het blad Roeien bij de abonnees op de huismat. Het hoofdnummer verhaalt over het WK onder 23 jaar. Doordat aan de World Under 23 Regatta voor het eerst een officiële WK-status was toebedeeld, werd er sinds 1977 weer een echt WK op de Bosbaan georganiseerd. Maar liefst 51 landen waren op het evenement afgekomen. De resultaten op het thuiswater waren opmerkelijk goed. Sjoerd Hamburger overheerste de mannen skiff en Olaf van Andel en Mitchel Steenman waren oppermachtig in de twee-zonder. Het zilver was weggelegd voor de lichte skiffeuze Eeke Thomee. De roeibond schreef voor deze thuiswedstrijd, hoewel iets te laat, uiteindelijk (inclusief startende reserves) twaalf ploegen in. Een respectabel aantal dat een stuk hoger lag dan afgelopen jaren.
Een jaarabonnement op het blad roeien (sinds kort in full color) kost slechts 22,00, aanmelden via het bondsbureau van de KNRB: [e-mailadres verwijderd]
Verder in Roeien
Jan Willem Landman geeft een mooi sfeervol verslag van de Henley Royal Regatta, waar de Snijders Brothers een verrassende finaleplaats behaalden. |
Mannen skiff: Goud
Na zijn zesde plek in Luzern was het niet verwonderlijk dat Sjoerd Hamburger op zijn eigen Bosbaan favoriet zou zijn voor de eindzege. Een nieuwe rol voor de van oorsprong nuchtere Fries. Maar alles verliep vlekkeloos voor de pas vierdejaars roeier. Tot de finale werden alle wedstrijden met gemak gewonnen en op de finaledag blies de wind lekker in de rug. Optimale omstandigheden dus voor de Orcaan, die in een trage race het best tot zijn recht komt.
In de finale was het in eerste instantie de wereldkampioen junioren uit 2003 die de leiding nam. De Rus Aleksandr Kornilov blies zichzelf echter op en werd na 750 meter gepasseerd door Hamburger. De Utrechtenaar had zich niet gek laten maken en liep vervolgens steeds verder uit met zijn karakteristieke stevige halen. Het tempo kwam daarbij niet hoger dan 29 halen per minuut. Ook niet toen de Duitser Martin Lossner 300 meter voor de streep het tempo opschroefde naar 38. Het contrast tussen de twee skiffeurs was mooi om te zien, maar Hamburger had al zo veel voorsprong opgebouwd dat het voor de Duitser onmogelijk was onze nationale trots bij te houden. Hamburger, die later dit jaar ook op de senioren WK te bewonderen is, hield uiteindelijk op de streep meer dan een lengte over.
Mannen twee-zonder: Goud
Het slagenpaar van de nieuwe nationale acht, Olaf van Andel en Mitchel Steenman, maakte pas na Luzern de overstap naar de twee-zonder, waarin tijdens afgelopen Randstad Regatta nog zoveel indruk was gemaakt. Beide pas 20-jarige Skadinezen bleken opmerkelijk volwassen te kunnen racen. In zowel voorwedstrijd als halve finale lieten de talenten niet het achterste van hun tong zien, zodat in de finale verrast kon worden. Coach Camiel Notermans verklaarde later de tactiek: We hadden Luzern net gehad en het toernooi zou zwaar worden. We hebben toen afgesproken om per wedstrijd te kijken hoe we het zouden doen, zodat we met een minimale inspanning ons doel konden bereiken. Zo hadden ze in de voorwedstrijd snel door dat Spanje vol voor de winst wilde gaan. Toen hebben ze die laten lopen. Hiermee namen van Andel en Steenman een risico. Je moet inderdaad heel goed weten wat je wel en niet kan doen, maar we wisten dat we een goede topsnelheid hadden en tactisch is het plan uiteindelijk ook goed geslaagd. Als ik die Spaanse coach was, had ik me toch een beetje verneukt gevoeld, liet Notermans dolgelukkig na afloop weten.
In de finale leidde het duo van start tot finish. Het was inderdaad een zelfverzekerde manier van racen. Eigenlijk was het een perfecte race. Vanaf de eerste haal was het goed aldus Notermans. Mooi om te horen was het commentaar van de Belgische verslaggever. Hij omschreef het roeien van de Nederlanders als hogeschool roeien en deelde later aan van Andel en Steenman een universitaire master degree uit. En inderdaad, het technische niveau loog er niet om. Met een vlijmscherpe inpik liep de boot bijna zonder te dompen door het water. De tegenstand werd steeds gecontroleerd op een lengte afstand gehouden.
Lichte vrouwen skiff: Zilver
Lichte roeister Eeke Thomee werd dit jaar onder de hoede genomen door bondscoach Josy Verdonkschot en toproeister Marit van Eupen. Samen met laatstgenoemde roeide de 22-jarige Rotterdamse dit jaar twee World Cup-wedstrijden en Thomee sloeg in Luzern tevens de lichte vrouwen dubbelvier voor. Voor de WK stapte het lichte talent voor even over naar de skiff. In het toernooi groeide de skiffeuze steeds verder door, wat uiteindelijk resulteerde in een zilveren medaille. Halverwege de race had zowel Thomee als Verdonkschot reeds in de gaten dat het die klassering zou worden. Ze lag toen derde en ik wist dat het met haar manier van racen alleen maar beter kon worden aldus Verdonkschot. Ik hoorde Josy zilver roepen en heb er vanaf toen geen moment meer aan getwijfeld dat ik dat zou halen liet de enigszins beduusde Thomee na afloop weten: Tja, ik kan het nog steeds niet helemaal geloven, maar dat komt later nog wel. Thomee wordt echter weinig rust gegund. Ze zal net als de andere medaillewinnaars over een paar weken ook in Japan op de echte WK in actie komen, alleen dan in de lichte dubbelvier.
Lichte mannen dubbeltwee: Vijfde
In deze ijzersterke olympische discipline weerden Jaap Schouten en Tim Heijbrock zich kranig. Via een matige voorwedstrijd werd in de halve finale zelfverzekerd de finale bereikt in zelfs de derde tijd. De verschillen waren echter marginaal. In de finale kwamen de zuurstokjes (naar hun zeer kleurrijke kledingstijl) er echter van start af aan niet aan te pas en een vijfde plaats was hun deel. Na afloop verklaarde Heijbrock: Het was iets te gestresst roeien. Vanaf de eerste haal al en vanaf toen liepen we achter de feiten aan. Ik denk dat het ook een kwestie van ervaring is, maar balen is het zeker
Desalniettemin een goede prestatie van de Nederlandse dubbel.
Lichte mannen vier-zonder: Vijfde
Een merkwaardig toernooi kende de lichte vier-zonder. Pieter Rom Colthoff, Wim Bakker, Marshal Godschalk en Sem Alberga kenden een slecht voorbereidend trainingskamp in Tilburg en ook in de eerste wedstrijd kwamen de heren er niet aan te pas. Het herstel kwam echter in de ruim gewonnen herkansing en in de halve finale roeide het kwartet zelfs naar een knappe tweede plaats. In de finale kon de boot echter geen vuist maken en moest men genoegen nemen met de vijfde stek.
Zware mannen vier-zonder: Zevende
In de selectieweek waren Eric van Dooren, Steven Hölscher, Manasse Hutte en Jozef Klaassen bij elkaar gezet. Mede door een nadelige baan werd in de herkansing de finale net misgelopen. De B-finale werd dan ook ondanks het lage baantempo 31 zondagmorgen aangevoerd.
Lichte mannen dubbelvier: Zevende
In de niet-olympische lichte dubbelvier hadden zich toch nog negen ploegen ingeschreven, waaronder Vietnam. De Nederlandse ploeg had zelfs een junior in de gelederen. Gerard Harenberg was ondanks een tijd van 7.19 min. in de skiff niet opgenomen in de selectie voor de junioren WK en werd wel goed genoeg bevonden om met Giedo van Ekris, Nils Brenkman en Bas Brandsen de lichte dubbelvier te bemannen. Helaas werd de finale net niet gehaald, maar in de B-finale kwam de boot als eerste binnen, een fractie voor Polen.
Vrouwen vier-zonder: Achtste
De eveneens in de selectieweek samengestelde vrouwen vier-zonder werd vooraf nog enige kansen toegedicht. Ondanks de geringe ervaring in de boot (allen zijn tweedejaars roeiers), beschikte de ploeg over een gemiddelde ergometertijd van onder de 7:00 min. In een herkansing, waarin het lang leek alsof de boot zich gemakkelijk zou kwalificeren, ging het toch nog mis. Vlak voor de streep werden ze door de Engelse boot gepasseerd en bleven Jacobine Veenhoven, Femke Groenveld, Reina Sikkema en Jacoline Melis gedesillusioneerd achter. In de B-finale werd een tweede plaats behaald.
Vrouwen dubbelvier: Achtste
Ook een B-finale was het lot van de vrouwen dubbelvier. Marijne van den Berg, Renske van der Gaag, Dienke Bos en Mette Beugelsdijk hadden zich op de Koninklijke niet gekwalificeerd, maar waren via een strak geroeide time-trial alsnog geplaatst voor het evenement. De finale was letterlijk net een maatje te groot, maar in de B-finale met een niet zo gunstige wind tegen, bleef de ploeg goed racen. In een spannende race was de tweede stek het hoogst haalbare.
Vrouwen dubbeltwee: Twaalfde
Een teleurstellend resultaat kwam op naam van Ellen Maas en Jantine Grijzen. Na de Koninklijke was besloten om niet in de dubbelvier te stappen en zich te richten op een zo goed mogelijk resultaat in de dubbel. Na nog een aardige voorwedstrijd, kwam het tweetal in de halve finale als laatste over de streep. In de B-finale lukte het niet meer om de ploeg op de rails te krijgen en werd het toernooi met een twaalfde stek afgesloten.
Reserves
De lichte reserves Jolmer van der Sluis en Stijn van Kessel sloten hun toernooi af met een elfde plaats. Hanne den Engelse en Roline Repelaer van Driel wisten Italië nog van zich af te houden en finishten als negende in de vrouwen twee-zonder.
Ook de andere wedstrijden waren zeker de moeite van het kijken waard. Zo was de finale van de mannen dubbelvier een lust voor het oog. Vier ploegen finishten binnen twee seconden met Wit-Rusland als uiteindelijke winnaar. Van een heel andere orde was de mannen dubbeltwee, waar de Italianen Gatinoni en Stefanini oppermachtig waren. Tien seconden later kwam pas het zilveren Duitsland over de finish; het bronzen Estland kwam daar weer negen seconden achter. Ook de achten waren spectaculair. Maar liefst vijftien achten, waaronder België en Egypte, hadden zich ingeschreven. Zo kon de gemiddelde roeiliefhebber onder het genot van een heerlijk zonnetje een dag lang naar prachtig roeien kijken. En dat gebeurt niet vaak op de Bosbaan.
‘Roeien’ bestaat sinds 1939 en is een onafhankelijk orgaan van de KNRB met een eigen redactie. De redactie bestaat momenteel uit zes leden en wordt tevens gesteund door een groot aantal vaste medewerkers. Het blad komt maandelijks uit, behalve in de maanden februari en maart, wanneer er een gecombineerd nummer in de bus valt. De januarieditie staat beter bekend als de evenementennummer. Hierin alle informatie over de KNRB en haar aangesloten verenigingen met alle belangrijke adressen. De jaarprogramma’s voor de nationale selecties staan hier vermeld en ook informatie over alle evenementen (wedstrijden, tochten, cursussen) van het jaar. De andere edities zijn allen journalistieke uitgaven over de roeisport.
Het maandelijkse magazine geeft aan alle facetten van de roeisport aandacht. Zowel het toproeien krijgt aandacht, maar ook wordt er gelet op het studentenroeien, veteranenroeien, toertochten, zeeroeien en het verenigingsleven. Daarnaast ook veelvuldig aandacht voor verhalen over medische zaken, techniek en materiaal. Een mix van interviews, sfeerverhalen en achtergronden uit de roeierij. Kortom voor elke roeier in Nederland interessant en onmisbaar! Voor meer informatie: mail naar [e-mailadres verwijderd]. Abonnementsinformatie is te verkrijgen bij [e-mailadres verwijderd]
