Doorstart Meisjes Holland Acht waarschijnlijk

Met tweemaal goud gaan de Wereldkampioenschappen voor junioren in Rio de Janeiro de boeken in als beste ooit. Zowel de jongens acht als de meisjes skiff was nog nooit eerder gewonnen. Nederland prijkt op de medaillespiegel dan ook op een derde plaats enkel achter erkende grootmachten als Duitsland en Italië. NLroei besprak dit alles met de verantwoordelijke bondscoach Ronald Florijn en keek ook vooruit naar de toekomst.

Hem te spreken krijgen is nog behoorlijk lastig. Tot op het laatste moment is Florijn druk bezig met allerlei organisatorische zaken. Een paar uur voor vertrek naar Nederland is hij met de andere coaches nog druk bezig de boten weer in de container te krijgen. “Ik ben eigenlijk dag en nacht bezig geweest. Er kwamen bij dit toernooi toch wel behoorlijk wat dingen kijken” vertelt de olympisch kampioen van 1996. Vooral het afstellen van de boten die de equipe daar leende leverde nodige hoofdbrekens op. De equipe was dan ook geen dag te vroeg vertrokken meent Florijn. “Het was enorm hectisch. We hebben enorm veel tijd gestopt in het precies gelijk krijgen van de Filippi-boot die de jongens gebruikten in Nederland. Ook zijn we vlak voor vertrek nog overgestapt op andere riemen (de grotere Fat2-bladen van Concept 2). We zijn uren bezig geweest met enkel al het bestickeren van die bladen.” Het feit dat de baan in verbinding staat met de zee en dus zou water bevatte, bracht ook de nodige consequenties met zich mee. “Uiteindelijk hebben we alle boten twee ringen omlaag moeten doen, maar het duurt even voordat je daar allemaal achter bent.” Met het veronderstelde vervuilde water heeft de Leidenaar zich overigens niet bezig gehouden. “Wat mij betreft is dat een broodje aap verhaal. Ik zag net nog een vis uit het water springen.”

Het zijn dingen die zich volgens de bondscoach wel hebben uitbetaald. “Dit zijn essentiële zaken. Net zoals dat Willem Jan (De Widt, de ploegcoach van de acht, red.) de races heeft gefilmd waardoor we na de voorwedstrijd konden laten zien waar het misging.” Uiteraard is Florijn over de resultaten te spreken. Leuk detail is dat de oud-roeier in 1996 zelf historie schreef door voor het eerst (en tot nu toe enige keer) met een Nederlandse acht olympisch kampioen te worden. Nu lukte het hem met een junioren acht bij een Wereldkampioenschap, al moet wel vermeld worden dat de dagelijkse coaching niet in zijn handen lag. “In Nederland waren ze al echt top. Maar hier hadden ze in eerste instantie toch behoorlijk wat moeite met het water en de deining. Thuis konden ze op volle kracht met verticaal blad roeien, hier bleek dat te lastig. Gelukkig liep in de finale alles weer perfect.” Florijn werd na het winnen van de acht bedolven onder de complimenten. “Het is toch een beetje alsof je met de acht het toernooi wint.”

Volgens hem was daarbij een belangrijke rol weggelegd voor slagroeier Bram Schwarz. “Dat is echt een ongelofelijke roeier. Ik denk de grootste junior die we ooit hebben gehad. Als je laatste ligt na 500 meter moet je heel koelbloedig blijven. Hij is heel stressbestendig en verbetert zich ook nog steeds” vertelt Florijn. De zoon van voormalig olympisch roeier Sven Schwarz is overigens volgend jaar als enige van deze groep nog junior. “Dan moet hij maar goud winnen in de skiff. Ik denk dat hij dat kan.” Florijn stipt met dat laatste wel het probleem voor volgend jaar aan. Het succes van de acht is het einde van een project dat drie jaar geleden door hem zelf werd geïnitieerd. Na een achtste plaats twee jaar terug en het zilver van vorig jaar, zwaait nu bijna iedereen af. “Het wordt inderdaad even leeg nu, al weet je nooit wat er komt. De groep hieronder heeft op de Coupe ook in korte tijd iets moois laten zien met zilver in de acht. Maar het zal zeker lastig worden.”

Het is een van de redenen waarom hij zo zijn best heeft gedaan ook een meisjes acht naar Rio te laten gaan. “Als ik nu kijk waar voor volgend jaar de meeste kansen liggen, is dat in dat veld. Bij de meisjes kan je nu eenmaal sneller scoren.” De ploeg werd in Brazilië weliswaar teleurstellend zevende en laatste, maar liet zien goed in het veld mee te komen. Het verschil met de uiteindelijke zilveren medaillewinnaar Italië bedroeg in de herkansing slechts drie seconden en in de voorwedstrijd minder dan een tel. Na het desastreuze optreden bij de Holland Beker zes weken geleden heeft het octet in elk geval duidelijke stappen gemaakt al kunnen er zeker vraagtekens worden geplaatst bij het uitzendbeleid dat duidelijk niet in lijn was het met het eerder geplaatste Jaarplan. “Ik vind het terecht dat ze hier waren, maar dat had ik bij een groter verschil ook gevonden. Je kan je afvragen of ik niet beter een dubbelvier had moeten sturen, maar ik denk dat dit voor het belang van de roeisport en als spin-off voor het project veel beter is geweest. Als je ziet wat met crowdfunding voor elkaar is gekregen, is dit veel meer van deze tijd. Je moet niet vergeten dat de jongens acht de eerste keer ook achtste werd.”

Hij meent dat er nog veel rek zit door de manier van trainen. “Bij de meiden hebben we bijvoorbeeld nog geen uniforme wijze van krachttrainen. En ze sparren nog niet zoals bij Willem III en Die Leythe bij de jongens twee a drie keer per week met elkaar. Zodra dat gebeurt maakt de groep collectief ineens enorm progressie.” Dit alles neemt niet weg dat van de acht van afgelopen jaar er volgend seizoen nog maar drie meisjes (Karolien Florijn, Fenna Verberne en Mick Jonkers) junior zijn en dat er voor een succesvolle doorstart er dus nog wel wat moet gebeuren. De meisjes die zilver wonnen bij de Coupe kunnen hier natuurlijk wel in aanmerking voor komen maar zullen ook nog een grote stap moeten maken. Ten slotte was Florijn ook zeer tevreden over de tiende plaats van de reserve dubbeltwee van Gert-Jan van Doorn en Charles Mulot. “Ik denk dat ze hier thuis hoorden. Het is een van de zwaarste velden en hoewel ze zelf dachten finale te kunnen halen, vond ik dat van te voren al niet reëel.”