De opgeklopte strijd tussen de twee giganten Roel Braas en Stef Broenink moest de hoofd-act van het NK Indoorroeien worden, maar het eindigde als anti-climax. Nationaal recordhouder Braas trok zich vlak voor de wedstrijd terug, waarna Broenink onbedreigd naar de overwinning kon roeien. Een record zat er vervolgens niet meer in. Gelukkig waren er vele buitenlanders in de veteranen-categorie zodat het goed georganiseerde evenement nog wat kleur had, want bijna de gehele nationale equipe liet de wedstrijd in de Sporthallen Zuid links liggen.
Het deed wat gek aan dat juist enkele dissonanten het NK Indoorroeien – dat mede vanuit de roeibond wordt georganiseerd – smoel moesten geven. Stef Broenink en zijn trainingsmaatje Ruben Knab hebben hun eigen project in Leiden en Roel Braas gaf al eerder aan niet het programma van de roeibond te volgen. In dat programma was het spectaculaire evenement niet opgenomen omdat er ofwel in december al was getest of dat pas later wordt gedaan, zoals bij de zware mannen die pas eind april voor een eerste test op de ergometer plaatsnemen. Lege SA-velden waren het gevolg en gelukkig voor het publiek viel her en der nog wel een verdwaald equipe-lid te vinden die zo zijn of haar eigen reden had om te starten. Zo verbeterde Conno Kuyt het scherpe nationale record in de lichte SB-veld (6.15.6) en zette Sophie Souwer een uitstekende tijd (6.47.8) neer in het vrouwenveld. Bij de junioren liet bondscoach Ronald Florijn iedereen wel optrommelen. Maarten Hurkmans maakte het meeste indruk met een tijd van 6.00.2, maar ook de prestatie van Bram Schwarz, die met zijn lichte postuur tot 6.16.6 kwam, was opzienbarend . Ook de meisjes lieten mooie dingen zien. Bente Paulis schudde de pas 16-jarige Karolien Florijn van zich af, maar laatstgenoemde laat met een tijd van 7.09.6 eveneens zien absoluut een grote belofte te zijn. Ze trekt in haar kielzog blijkbaar Leids talent aan, want zowel de M16 als de J16-categorie werd door Die Leythe gewonnen (Stella Visser en Gert Jan van Doorn).
Maar als rond 15.00u de zware mannen SA-race op het punt staat te beginnen, staan er ineens duizenden mensen in de zaal. Iedereen wil zien wie er gaat winnen: meervoudig nationaal kampioen Roel Braas of uitdager Stef Broenink. De plek in het midden van de arena waar Braas zou moeten plaatsnemen, blijft echter leeg. “Roel is wel vaker wat laat, dus ik merkte het amper op” vertelt Broenink een dag later. Tot twee minuten voor de start wordt omgeroepen dat Braas niet mee zal doen vanwege een rugblessure. Tot dan toe heeft hij het hele opwarmprogramma gedaan. Twee dagen eerder heeft hij last van zijn rug gekregen. “Ik hechtte er aanvankelijk niet zoveel waarde aan, maar het ging niet weg. Ik heb vrijdag rustig aan gedaan en ben zaterdag gewoon naar de hal gegaan. Maar ik bleef pijn houden in mijn linker-onderrug wat erger werd naarmate de belasting toenam” aldus Braas. Wat volgt is een lastige overweging. Het erop gokken dat het niet erger wordt tijdens de race of toch voor de zekerheid afblazen. De bondsarts laat telefonisch weten te denken dat het met pijnstillers wel kan, maar de voormalige hovenier uit Noord-Holland twijfelt sterk. “Ik wilde zo graag starten. Ik had op woensdag eerst 1.24 over 1000 meter gedaan en daarna nog 1.25.4 over 1500 meter, dus ik was er vrij zeker van dat ik 5.42 moest kunnen halen. Maar ik kon gewoon niet inschatten hoe het zou lopen. Ik ben er heel eerlijk over. Als zou blijken dat het na 1000 meter niet zou gaan en ik zou moeten stoppen of dat ik in een suboptimale race naar 5.46 zou roeien en ik verlies van Stef dan zou de hele roeiwereld over me heen vallen en zou ik een slechte verliezer zijn met een excuus. Daarnaast had ik het risico dat ik nog weken in de kreukels zou liggen en dat kan ik me niet permitteren” vertelt Braas. Dus tien minuten voor aanvang van de race gooit hij de handdoek in de ring. Hij baalt er enorm van. “Ik was er zaterdag zelfs verdrietig over. Je wil gewoon laten zien wat je kan en het publiek geven wat het wil.” Laf vindt hij zichzelf zeker niet. “Iedereen die me kent, weet dat ik normaal gesproken geen uitdaging uit de wegga. Vorig jaar riep ook iedereen dat Stef me zou verslaan en Dirk (Uittenbogaard, red.) zou na de Wereldbeker van Sydney wel van me winnen in de skiff. Dat heb ik ook gewoon gepareerd.”
Leidenaar Broenink heeft intussen andere dingen aan zijn hoofd. ,,Het was heel gek. Je werkt echt toe naar die strijd en als je dan pas één minuut voor de start hoort dat Roel niet meedoet, valt ineens alle druk weg. Dat was wel even schakelen. Ik reageerde bij de start ook veel te laat” aldus Broenink. Wat volgt is een race tegen de klok, de rest van de concurrentie is geen partij voor de pas vierdejaars roeier. Lang ligt hij slechts een paar meter achter bij het virtuele record en in het tweede deel van de race komt Broenink even dichterbij. ,,Ik kon dat zelf niet zien maar ik merkte aan het publiek dat ik iets bijzonders deed.” Toch is het niet genoeg. In de eindsprint verliest de roeier van Njord flink terrein en met zijn tijd van 5.45.8 is hij weliswaar verreweg de snelste, maar ook een volle seconde langzamer dan vorig jaar. ,,Dan zie je toch dat je zonder directe concurrent niet zo diep kan gaan als je wilt.” Hij laat zich wat beduusd kronen tot Nederlands kampioen. Achter hem eindigt ploeggenoot Ruben Knab in een zeer opmerkelijke race als tweede. In de laatste 500 meter heeft hij zoveel over dat hij nog minstens één seconde van zijn gemiddelde afhaalt. Een derde plaats is er met 5.58.3 voor het nieuwe talent Koen Metsemakers van Phocas die bij de Hel van het Noorden ook al van zich liet spreken.
Bij de eerstejaars ploegen was het Gyas dat de klok sloeg met drie overwinningen, waarvan één gedeeld (lichte vrouwen met Triton). Alleen het zware veld kreeg met Laga en Vidar een andere (gedeelde) winnaar. De dominantie van Nereus van het laatste decennia lijkt daarmee doorbroken, wat gezien het aantal leden (Gyas is inmiddels de grootste studentenroeivereniging van Nederland) niet gek is, maar blijkbaar lukt het steeds beter het Groningse potentieel te benutten. Opvallend was wel dat ook hier minder inschrijvingen waren te noteren dan voorheen. Alleen het lichte dames-veld was daarop een gunstige uitzondering. Volgend jaar is het evenement echter gewoon weer in december wat zowel bond als verenigingen over het algemeen beter uitkomt.
