Revanche werd het niet voor de dames van Orca, integendeel. Nadat slagvrouwe Claudia Belderbos en haar ploeg zich een week geleden gewonnen moesten geven aan Nereus op de vijf kilometer van de Heineken Roeivierkamp, was ook de Head of the River een prooi voor de Amsterdamse dames. Met Nienke Kingma voor Kirsten Wielaard was Nereus zeven seconden sneller dan Orca. De blauwe wimpel kon zo nog een jaar lang aan de vlaggenmast van de Amsterdammers wapperen. “Handigheid wint het toch van vermogen”, luidde de mening van Orca-roeister Inge Janssen achteraf.
Een paar uur voor de race had een deel van de Orca-dames nog vol vertrouwen op Willem 3 gezeten. Makkelijk zou het niet worden, zo vertelden de Utrechtse vrouwen aan RoeiRadio, maar het moest toch beter kunnen gaan dan een week geleden. Toen waren de halen wat lang en stroperig geweest en merkten de roeisters dat de eerste drie afstanden flink wat energie hadden gekost. Bovendien was de voorsprong voorafgaand aan de vijf kilometer al groot – dan zit er minder druk op de ketel. “We hadden voor de Heineken ook voornamelijk sprintwerk geoefend”, zei Belderbos. “Deze week hebben we gefocust op een degelijke langebaanhaal. Dus dat zou moeten helpen.”
Maar na afloop van de wedstrijd luidde de conclusie dat de langebaanhaal waar de Orca-dames op geoefend hadden nog niet voldoende rendement had gebracht. In het eerste deel van de wedstrijd liep de ploeg weliswaar hard in op de voor hen uit gestarte acht van Nereus, maar halverwege het parcours begonnen de rollen zich om te draaien. “Het ging wel echt een stuk beter dan vorige week”, vond Inge Janssen. “Maar kennelijk was het nog niet goed genoeg.”
In het Nereus-kamp was men niet verbaasd door het wedstrijdverloop. Voorafgaand aan de acht kilometer hard had Josy Verdonkschot het meest waarschijnlijke scenario al geschetst. “We wisten dat Orca hard op zou komen zetten in het begin, maar dat ze waarschijnlijk vermoeid zouden raken en wat in zouden zakken”, vertelde Nienke Kingma. “Toen ze op een goed moment niet meer dichterbij kwamen merkte je dat de kansen aan het keren waren. Dan is het lekker roeien. Toen ze in de grote bocht ook een omweg maakten wist ik dat we goed zaten.”
Verdonkschot analyseerde na afloop met behulp van zijn stopwatch de race. “Bij de Utrechtsebrug hadden we drie seconden achterstand, onder de Rozenoordbrug waren dat er vier, in de Grote Bocht lagen we gelijk en in de laatste bocht voor de finish hadden we vier seconden voorsprong. Ik denk dat Orca iets te vroeg bezig was met de daadwerkelijke inhaalmanoeuvre. Daardoor hebben ze extra meters gemaakt. Je moet pas gaan nadenken over passeren aan bakboord of stuurboord als je puntje-kontje ligt. Eerder niet.”
Bij de eerste divisie achten bij de mannen was de strijd een stuk minder spannend. Hoewel het er halverwege nog op leek dat Skadi de combinatieploeg van Aegir/Gyas kon bedreigen voor de winst voer de acht van slagman Rogier Blink uiteindelijk onbedreigd naar de winst. Op de streep in Ouderkerk aan de Amstel bedroeg het verschil met de nummer twee – een regenboogcombinatie met onder meer Tycho en Vincent Muda, Roel Braas en Freek Robbers – een halve minuut. Het was al de vierde winst op de Head voor Blink in evenveel jaren tijd. Toch toonde laatstgenoemde zich nuchter na afloop. “Het ging een stuk beter dan vorige week”, sprak de Groninger, refererend aan de voor hen rommelig verlopen zondag van de Heineken Roeivierkamp . “Het is alleen jammer dat Nereus hier niet meedoet.”
De oude acht van Nereus was inderdaad de grote afwezige op de Head of the River. Diederik Simon en de zijnen hadden er voor gekozen om de laatste voorjaarsklassieker aan zich voorbij te laten gaan. De twee achten van Nereus die wel in de eerste divisie van start waren gegaan konden geen enkele vuist maken. De lichte acht werd aan alle kanten gepasseerd – “dat was het enige dat snel ging”, aldus Jort van Gennep – en de acht van slagman Mathew Kleine Punte werd gediskwalificeerd. Gezien de afwezigheid van Triton, dat zondag gebruikte om de oude vier te selecteren voor de Varsity, ging de strijd om de blauwe wimpel daarom tussen Skadi, Proteus en Orca.
Van die drie ploegen werd Proteus vooraf de minste kansen toebedicht. Orca had een flink aantal sterke roeiers aan boord – naast Sjoerd Hamburger bijvoorbeeld ook de Italiaan Francesco Fossi – en Skadi had de ervaring van Mitchel Steenman, David Kuiper en Meindert Klem. De Delftse vereniging, die niet over bijzonder veel mannelijke toproeiers kan bogen, kwam echter verrassend goed voor de dag. “Het ging echt heel lekker”, vertelde Roeland Lievens tijdens de prijsuitreiking op Willem 3. “Sjoerd [de Groot, red] deed het uitstekend. Het eerste stuk liep het al behoorlijk goed, maar ik verwachtte dat we na de Omval wel in zouden zakken. In plaats daarvan gingen we er als een streep vandoor.”
Het gevolg was dat Proteus zich nog bijna de beste verenigingsacht van Nederland mocht noemen. De ploeg finishte slechts 4,2 seconden achter de acht van Skadi, dat de laatste kilometers moeite had om de benen eronder te houden. Een gebrek aan vermogen, concludeerde slagman Mitchel Steenman die zijn schouders ophaalde. Nadat de Heineken Roeivierkamp de soep in was gelopen hadden de Rotterdammers graag revanche genomen op de Head of the River. Het mocht echter niet zo zijn. Gyas/Aegir kon met die eer strijken, en aangezien ook de bijeengesprokkelde Skøll-combinatie een snellere tijd noteerde vond Skadi zich terug op plek drie. Dat ze wel de blauwe wimpel ontvingen was een schrale troost.
Evenement: Head of the River Amstel
Datum: 17 maart 2013
Locatie: Amstel, Amsterdam
