Een schilderachtige dag begin november

Het was schilderachtig weer vandaag in Amsterdam. Dreigende grauwe wolken dreven boven de Amstel, het donkere water van de meanderende rivier klotste in een vervaarlijk koud ritme en toen de regen voorafgaand aan het derde blok ook nog eens met bakken uit de hemel viel was het duidelijk: de herfst is definitief in den lande, met alle mooie taferelen vandien. Waarschijnlijk stond daarom ook een eenzame lokale schilder op de Berlagebrug; om zondag 4 november te vereeuwigen in al haar schoonheid. De woonboten in de Omval, het vage rozegeel van de achter de wolken schuilende ochtendzon en de roeiploegen die oproeiden richting de start van de Novembervieren. Een mooi plaatje.

En toegegeven, er viel vandaag voor de liefhebber genoeg moois te ontdekken. Tijdens elk blok wel diverse toproeiers of -roeisters, een diverse keur aan verenigingsviertjes, veteranenploegen en juniorenkwartetten. Tel daarbij op het gure weer, de regenbroeken en oliejassen, de nodige stuurproblematiek omwille van het bochtige Amstelparcours en een warm broodje worst met zuurkool en nagenoeg alle ingrediënten voor een Novembervieren zijn aanwezig. En zoals het een goed wedstrijd betaamt zijn er glunderende winnaars en teleurgestelde verliezers.

Tot die laatste categorie behoorde ontegenzeggelijk Matthijs Vellenga. De Holland Acht-roeier was samen met Mitchel Steenman, David Kuiper en Sjoerd Hamburger in een vier-met gestapt. Het viertal was als ervaren combinatieploeg de grote favoriet voor de eindzege in de SA4+, maar door wat akkefietjes met de voor hen gestarte ploeg met daarin vier gebroeders Knab verloren Vellenga cum suis kostbare seconden. Oncollegiaal, zo brieste de vedette van Skøll in de borrelzaal van De Hoop terwijl hij op de definitieve uitslag wachtte. “Ik heb het nog nooit zo erg meegemaakt,” vloekte Vellenga. “Tot twee keer toe gooiden ze hun boot er gewoon voor terwijl wij de oplopende ploeg waren.”

Vellenga’s onbedwingbare winnaarsmentaliteit was de achterliggende oorzaak van zijn frustratie. De Skøll-roeier dacht door de moeilijkheden tijdens de wedstrijd de race te hebben verloren. Maar tegelijkertijd is het maar de vraag of de combinatieploeg wel aan het langste eind had getrokken als er niets gebeurd was. De ploeg van slagman Mitchel Steenman had namelijk 25 seconden achterstand op de winnende Gyas-ploeg van kopmannen Rogier Blink en Nanne Sluis. “En ik vraag me af of twee keer stilliggen nu echt zo lang duurt,” knipoogde een glunderende Rogier Blink. De roeier van Gyas houdt er als geen ander van om tegen de stroom in te roeien. Dat zijn ploeg met naast Nanne Sluis nog twee doodnormale derdejaars roeiers de favoriet geachte combinatie inpakte was voor hem het ideale scenario.

“Het voer ook gewoon erg lekker,” ging de 30-jarige Groninger verder. “Het is mooi om te merken dat, als je met nog een kilometer te gaan het tempo van 36 naar 38 tikt, die jongens het gewoon blijven volgen.” En de tijd, zo beaamde Blink, was lang niet slecht. Met 13.06,92 noteerde de vier-met de derde tijd van de dag. Alleen de winnende dubbelvier met Thijs van Luijk, Meindert Klem, Dirk Uittenbogaard en Freek Robbers en de nummer twee in dat veld, een Engelse ploeg van University of Londen, waren sneller. Eerstgenoemde dubbelvier overklaste in een solide race de concurrentie. Hun eindtijd van 12:40.62 was bovendien behoorlijk snel voor een vierkilometerrace met stuurman.

Ook de zegevierende damesdubbelvier van Proteus voer in het ochtendblok een zeer solide wedstrijd. De ploeg, met naast olympiërs Ellen Hogerwerf, Chantal Achterberg en Sytske de Groot ook Anna Afoichini, vloog als een bezetene uit de startblokken. Onder aanmoediging van stuurman Peter Wiersum had de ploeg binnen mum van tijd de Nereus-vier voor hen ingehaald. De concurrentie, naast Nereus bestaande uit Njord en Skøll, had weinig in te brengen tegen het Delftse geweld. De Leidse dames van Njord kwamen nog het dichtst in de buurt, maar moesten na vier kilometer toch zo’n elf seconden toegeven.

Elf seconden. Precies de hoeveelheid tijd die nodig is om de handen om het glas met warme chocolademelk te vouwen, de lepel in de slagroom te leggen en te kijken hoe die langzaam wegzinkt. Precies genoeg tijd om alvast een klein hapje te nemen van het koekje en vervolgens weer verder te praten over de ferme wind, het koude water van de backsplash en de verbeterpunten voor volgend jaar. Want een herfst zonder Novembervieren, zonder af en aan varende roeiboten op het gitzwarte water van de Amstel, dat is geen echte herfst. Zoveel kan de schilder op de Berlagebrug vanaf vandaag vast ook beamen.

De complete uitslagen van de Novembervieren zijn hier te vinden.