Elke roei(st)er weet het: goed roeien heeft een bepaalde klank. Luchtbelletjes die bij voldoende snelheid boven komen drijven, het zachte klotsen van het water tegen de boeg van je boot, maar ook het geluid van een goede catch en het tegelijk draaien van het blad. Goed roeien klinkt mooi. En in Duitsland zijn ze met dat principe aan de haal gegaan. Onze oosterburen hebben namelijk geëxperimenteerd met het afspelen van geluid om aan te geven of de bootsnelheid optimaal is.
Voor sommige roeiers klinkt dat misschien als muziek in de oren, anderen zullen wellicht achter hun oren krabbelen. Want hoe werkt dat nou precies? De Duitsers hebben een apparaatje ontwikkeld dat luistert naar de naam ‘Sofirow’, wat staat voor ‘sonification in rowing’. Door geluidstonen af te spelen krijgen de roeiers feedback over de bootsnelheid: naarmate de snelheid toeneemt (of afneemt) horen de roeiers de toonhoogte veranderen. Wie hoopte op een moderne danceplaat of een symfonie van Wagner via de speakers in de boot komt dus bedrogen uit: het blijft bij een simpele, continue toon die alleen wat heen en weer moduleert. Het mindere Kraftwerk, zullen we maar zeggen.
De toonmodulatie geldt overigens niet per individuele haal, maar voor het continue verschil in snelheid. Op die manier is, volgens de Duitse wetenschappers, een wat al te grove catch of een te snelle recover niet alleen te voelen, maar ook te horen. De eerste paar starthalen, voor velen een notoir struikelblok, kunnen op die manier auditief ontleed worden zodat duidelijk is op welke manier de optimale snelheid wordt bereikt. Wat dat betreft kan de ‘Sofirow’ voor goede feedback zorgen: genoeg roeiers kunnen het verschil tussen een goede en een mindere goede haal niet altijd voelen.
Of de ‘Sofirow’ een succes wordt valt moeilijk te zeggen, maar de Duitse wetenschappers zijn er in ieder geval enthousiast over. Volgens hen wijzen de metingen uit dat het apparaat een positief effect heeft en dat roei(st)ers er veel van kunnen opsteken, en dat het af en toe gebruiken van ‘Sofirow’ nuttig kan zijn. Roeiers en coaches waren ook wel te spreken over het effect, al werd ook geklaagd over het geluid dat als ‘te afleidend’ werd ervaren. En daar zit wel wat in: als je naar het audioresultaat van de start van de Deutschlandachter luistert lijkt het net alsof een hyperactieve PacMan in je speakersysteem is gekropen. Wij als Nederlanders zijn daar natuurlijk maar wat blij mee: het is hét bewijs dat er op het moment nog geen muziek in de Duitse prioriteitsboot zit.
