De derde wereldbekerwedstrijd van roeiseizoen 2010/2011 gooit nu al hoge ogen. Op de achtergrond wordt gefluisterd dat de jaarlijkse roei-ontmoeting op de Rotsee, vlakbij het Zwitserse plaatsje Luzern, spannender gaat worden dan het wereldkampioenschap roeien later dit jaar in het Sloveense Bled. De reden daarachter is eenvoudig: tijdens wereldbekerwedstrijden mogen landen meerdere ploegen afvaardigen, tijdens het WK is er maar één uitverkoren ploeg. De meeste roeilanden houden de mogelijkheid nog open om na Luzern hun ploegen nog te wijzigen. Dat zorgt voor genoeg onderlinge rivaliteit. Het eindresultaat is strijd op het scherpst van de snede, op het mooiste roeiwater dat de wereld heeft. NLroei waagt de sprong in het diepe, groenblauwe Rotsee-water vanaf de duiktoren bij de start en doet een voorspelling. Deel 1 verhaalt over de kleine nummers (tot en met de zware dubbeltweetjes).
M1x
Mahe Drysdale is helemaal terug. De Nieuw-Zeelandse roeier, die vorig jaar geen schim was van de viervoudig wereldkampioen van een tweetal jaar geleden, toonde tijdens de Holland Beker aan dat hij een geduchte concurrent is voor regerend wereldkampioen Ondrej Synek (Tsjechië). De reus uit Brandýs nad Labem-Stará Boleslav in Bohemen weet dat hij uit moet kijken voor de concurrentie; zo relatief eenvoudig als het vorig jaar ging is het dit jaar niet meer. Ook Marcel Hacker is dit seizoen weer goed in vorm, en leek tijdens de tweede wereldbekerwedstrijd van dit seizoen het gas niet vol open te trekken. Andere kanshebbers voor een goede klassering zijn de Zweed Lassi Karonen en de Brit Alan Campbell. Laatstgenoemde won dit jaar voor de derde keer Henley Royal Regatta, maar had op zijn thuiswateren weinig tot geen tegenstand. Voor de roeiliefhebbers blijft de grote vraag of Olaf Tufte zijn vorm langzaam weer terug krijgt. De regerend olympisch kampioen heeft weer een opsteker nodig, en wie weet zit dat er deze editie van Luzern in.
Voorspelling: 1. Ondrej Synek (CZE), 2. Mahe Drysdale (NZL), 3. Marcel Hacker (GER1)
W1x
Normaal gesproken hangen toproeiers zo rond hun dertigste levensjaar hun riemen aan de wilgen. Een aantal van hen trekt door tot 35, nog minder houden het nog wat langer vol tot veertig, en slechts een enkeling doet ook op deze leeftijd nog volop mee om de prijzen. Zeker in de skiff is het moeilijk om de jonge honden van je af te slaan. De enige roeister die met kop en schouders boven de rest blijft uitsteken is de Wit-Russische Ekaterina Karsten. Vorig jaar onderschatte ze volgens eigen zeggen het uithoudingsvermogen van Frida Svensson (Zweden), en liep ze daarom de wereldtitel mis. Maar dat zal haar dit jaar niet gebeuren. De grootste troonpretendent lijkt niet langer Mirka Knapkova (Tsjechië) te zijn, maar de Nieuw-Zeelandse Emma Twigg. De strijd voor de bronzen medaille ligt nog open, en er zijn genoeg gegadigden. Van de regerend wereldkampioene tot de Chinese Zhang, van de ervaren Duitse Annekatrin Thiele tot de Russische Julia Levina. En Femke Dekker? De Nederlandse, die in de skiff moet bewijzen in vorm te zijn, zal een harde dobber hebben aan dit kwalitatief hoogstaande veld. Maar Dekker heeft goede herinneringen aan Luzern. In 2004 roeide ze tijdens het olympisch kwalificatietoernooi op de Rotsee naar een ticket voor Athene. Wie weet kan ze anno 2011 weer verrassen?
Voorspelling: 1. Ekaterina Karsten (BLR), 2. Emma Twigg (NZL), 3. Xiuyun Zhang (CHN), 10. Femke Dekker (NED)
LM1x
Liefst 22 jaar na de wereldtitel van Göbel senior geeft junior nu acte de presence in het nummer waar zijn vader furore in maakte. Abel Göbel worstelde de afgelopen jaren met zijn lichte roeierscarrière, maar maakte dit jaar een sprong naar de top, met als beloning een mooie tweede plek tijdens het Nederlands kampioenschap. Göbel mikte dit jaar op een dubbeltwee met Johan Uittenboogaard, maar het duo kon nog niet echt overtuigen. In de skiff krijgt de roeier van Nereus evenwel nog een kans om tegen de rest van de wereld te ‘göbelen’. Liefst 22 tegenstanders nemen naast hem de moeite om vrijdagochtend vroeg op de weegschaal te gaan staan; genoeg concurrenten om in de eindsprint te bedreigen dus. Een van de favorieten, Peter Galambos uit Hongarije, is er niet bij. Hij zit inmiddels in de dubbeltwee met oude bekende Tamas Varga. Wel van de partij is de nemesis van Jaap Schouten, de Nieuw-Zeelander Duncan Grant. En Henrik Stephansen, de wereldrecordhouder op de ergometer en vorig jaar in Nieuw-Zeeland goed voor de bronzen medaille in de lichte skiff, is voor de zoveelste keer uit de lichte dubbeltwee geknikkerd. Andere grote namen zijn Jonathan Koch (GER), Maxime Goisset (FRA) en meervoudig wereldkampioen in zowel boord- als scullnummers Fabrizio Gabriele (ITA). Let ook op de Griek Eleftherios Konsolas. Hij was vorig jaar op het WK onder 23 de beste in de lichte dubbeltwee en heeft dus wat in zijn mars.
Voorspelling: 1. Duncan Grant (NZL), 2. Maxime Goisset (FRA), 3. Jonathan Koch (GER), 6. Abel Göbel (NED)
LW1x
De lichte vrouwenskiff is een terrein waar Nederlandse roeisters van oudsher goed uit de voeten kunnen. De meeste recente successen werden vanzelfsprekend geboekt door Marit van Eupen, die in de periode 2005-2007 ongenaakbaar was. Maar anno 2011 heeft Van Eupen nog geen echte opvolgster. Marie-Anne Frenken roeide tijdens de eerste wereldbekerwedstrijd in München A-finale, maar miste toen de ervaring om aan te sluiten bij de subtop van de wereld. In Luzern heeft ze een nieuwe kans, en veel grote namen zijn er niet bij. Alleen Alexandra Tsiavou meldt zich nadrukkelijk. De Griekse roeide in Henley verdienstelijk, maar zal pas echt gaan huishouden in haar gewichtscategorie. De enige tegenstand die ze krijgt is van haar landgenote Christina Giazitzidou en van de Zwitserse Pamela Weisshaupt, wereldkampioene in dit nummer in 2009. Voor de rest van de finaleplaatsen ligt alles nog open. Frenken is een van de kandidaten, maar met haar zijn er nog een handvol andere lichte roeisters die mee zouden kunnen doen voor de eerste drie plekken in de halve finales.
Voorspelling: 1. Alexandra Tsiavou (GRE1), 2. Christina Giazitzidou (GRE2), 3. Pamela Weisshaupt (SUI1), 5. Marie-Anne Frenken (NED)
M2-
De strijd der titanen zal in Luzern weer los gaan barsten: blijven de Nieuw-Zeelanders de bovenliggende partij, of winnen de Britten dit keer. Andrew Triggs Hodge en Peter Reed wonnen afgelopen weekend na twee mislukte campagnes eindelijk de voor hen zo belangrijke Silver Goblets & Nickalls in Henley. Een prijs die van de lijst kan worden gestreept. Nu is het zaak om door te bouwen naar het volgende doel: Eric Murray en Hamish Bond verslaan in Luzern. Maar er is een spreekwoordelijke derde hond die om dit been mee gaat vechten. De Canadezen Scott Frandsen en Dave Calder waren tijdens de Olymische Spelen van Beijing al indrukwekkend sterk. Op de ergometer laten ze niet bijzonder veel zien – beide roeiers trappen op slides niet harder dan 5:51 – maar in de boot gaan ze verschroeiend hard. De twee-zonder zou zomaar eens kunnen uitgroeien tot de meest boeiende strijd van het toernooi. Drie gelijkwaardige partijen, drie medailles, één winnaar. De rest van de finalisten – waarschijnlijk Griekenland, Duitsland en Italië – bijft waarschijnlijk achter bij dit niveau. De Nederlanders (Blink en Sluis als NED1 en Noordhuis/van der Want als NED2) zijn in dit geweld waarschijnlijk figuranten. Ze zullen zich waarschijnlijk tevreden moesten stellen met een plek in de B-finale. Interessante deelnemers: de miljonairstweeling Cameron en Tyler Winklevoss (USA2).
Voorspelling: 1. Murray/Bond (NZL), 2. Calder/Frandsen (CAN), 3. Reed/Triggs Hodge (GBR), 10. Blink/Sluis (NED1), 14. Noordhuis/v.d. Want (NED2)
W2-
De Nederlandse vrouwen waren in twee-zonders succesvol in München. Er was zelfs een bronzen medaille voor Chantal Achterberg en Nienke Kingma. Toch koos Susannah Chayes er (wijselijk) voor om alleen voor de acht te kiezen dit jaar. In Luzern zullen er dus geen Nederlandse twee-zonders aan de start liggen. Niet uit de acht in elk geval. Wel aan de start ligt de reserve-twee met Wianka van Dorp en Olivia van Rooijen. Tijdens het WK in Nieuw-Zeeland voeren de voormalige SB-medaillisten nog achteraan en de vraag is of ze het vereiste niveau ditmaal wel aan kunnen tikken. Op materiaalgebied hebben ze in ieder geval gekozen voor de nieuwe ‘skinny riemen’ van Concept 2. Wie weet een goede zet, maar dat zal moeten blijken uit de resultaten en de geroeide tijden. De grote medaillefavorieten zijn wereldkampioenen Juliette Haigh en Rebecca Scown (NZL), de Britten Stanning/Glover en de Amerikaanse dames Francia/Musnicki. Scown en Haigh waren vorig jaar oppermachtig, en zullen dat in Luzern waarschijnlijk nogmaals benadrukken. Let ook op de Australische, Canadese en Duitse dames.
Voorspelling: 1. Scown/Haigh (NZL), 2. Stanning/Glover (GBR), 3. Francia/Musnicki (USA), 9. Van Dorp/Van Rooijen (NED)
LM2-
De lichte twee-zonder is vaak een bij-nummer. Meermaals schrijven slechts negen ploegen zich in, of is er zelfs direct finale. Voor deze wereldbekerwedstrijd hebben welgeteld veertien ploegen de moeite genomen om naar Zwitserland te reizen. De Nederlanders Arnoud Greidanus en Joeri Bruschinski staan weliswaar als deelnemers aangemerkt, maar verschijnen niet aan de start. Greidanus vervangt namelijk de geblesseerde Heijbrock in de vier-zonder, en zodoende blijft Bruschinski met lege handen achter. Of ze in het kwalitatief goede veld mee hadden kunnen komen is ook maar de vraag. Met de Franse wereldkampioenen Bette en Tilliet, de Nieuw-Zeelanders Graham Oberlin-Brown en James Lassche (zilver WK 2010) en de ervaren Italianen Armando dell’Aquila en Luca di Maria zal het hard tegen hard zijn. Tel daarbij op een prima Duitse twee-zonder, twee boten uit Australië (waaronder de sterke combinatie Tunevitsch/Gibson) en de tweede Franse ploeg met Faucheux en Baroukh en je veld is al vol. Met goed weer gaat wellicht de zeventien jaar oude 6:26.21 van Ierland eraan.
Voorspelling: 1. Tilliet/Bette (FRA1), 2. Dell’Aquila/Di Maria (ITA), 3. Tunevitsch/Gibson (AUS1)
M2x
De Olympisch kampioenen zijn weer terug. David Crawshay en Scott Brennan, die zo verrassend de titel grepen in Peking, hebben elkaar weer gevonden. Brennan nam een aantal jaar vrijaf, en Crawshay bivakkeerde de afgelopen twee seizoenen aan boord van de dubbelvier. Vanaf nu gaat het duo echter weer honderd procent voor de dubbeltwee. Dat ze ondanks het hiaat van twee jaar prima kunnen roeien bewees het tweetal in Henley, waar ze weliswaar verloren van de Britten Marcus Bateman en Matthew Wells, maar wél de finale haalden. In Luzern is het echter weer een andere pot: geen twee, maar zes ploegen in de baan. Dan doen ook Bahain/Berrest (Frankrijk), Knittel/Krüger (Duitsland), de Nieuw-Zeelandse wereldkampioenen Cohen en Sullivan én … de oude Sloveense rotten Luka Spik en Iztok Cop. Vorig jaar beloofde laatstgenoemde nog dat hij na de wereldbekerwedstrijd in Bled zou stoppen, maar het is inmiddels ruim een jaar later en kennelijk kruipt het bloed waar het niet gaan kan. Of de Slovenen mee kunnen komen met het enorme geweld in de dubbeltwee is de vraag, maar het WK in eigen land lonkt en dat zou wel eens kunnen helpen. Opvallende deelnemers zijn overigens de Koreanen. Het Zuid-Aziatische land doet lang niet altijd mee op dit niveau, en is wellicht niet zozeer bezig met de Olympische Spelen als wel het WK in eigen land in 2013.
Voorspelling: 1. Cohen/Sullivan (NZL), 2. Bahain/Berrest (FRA), 3. Wells/Bateman (GBR)
LM2x
De Britse roeiwereld hield in München zijn adem in. Wat was er aan de hand met wereldkampioenen Mark Hunter en Zac Purchase. De in Nieuw-Zeeland zo ongenaakbare dubbeltwee legde het in de eindsprint af tegen drie andere ploegen en finishte naast het podium. Gefluisterd werd dat de al wat oudere Mark Hunter de gevolgen begon te ondervinden van het langdurig op gewicht zijn. Het duo zelf hield het op een toevallige misser. Maar nu Purchase geblesseerd is afgehaakt zal Hunter met de normaal gesproken lichte skiffeur Adam Freeman-Pask de eer moeten herstellen. Dat zal niet eenvoudig worden. Liefst 29 ploegen hebben zich aangemeld voor de derde wereldbekerwedstrijd, en dat zijn voor een groot deel goede landen. Denemarken is dit seizoen met de opstelling Quist/Rasmussen weer terug van weggeweest, de Duitsers Lichtschlag/Hartig hebben eindelijk weer hun vorm te pakken, Nieuw-Zeeland (Taylor/Uru) is uit op revanche en de Italianen (in dit geval met name Bertini en Luini) zijn altijd gevaarlijk. En daarmee stopt het niet. Ook Frankrijk, Portugal – de ploeg van de Nederlandse coach Mark Emke – en Canada zijn notabel te noemen. En de Nederlanders? Ze zijn er dan eindelijk, na lang wikken, (al dan net letterlijk) wegen en blessureleed. Het zal de standvastigheid van de combinatie Joris Pijs/Bjorn van den Ende niet ten goede komen. En dan in één keer in zo’n groot veld presteren? Het wordt aartsmoeilijk.
Voorspelling: 1. Uru/Taylor (NZL), 2. Lichtschlag/Hartig (GER), 3. Rasmussen/Quist (DEN), 13. Pijs/Van den Ende (NED)
Luzern is vol komend weekend. Zo vol dat een voorspelling niet in één artikel past, maar dit keer twee edities van de ‘Who to Watch’ nodig zijn. Morgen volgt de tweede. Volgend jaar is het misschien nog gekker. De wereldbekerwedstrijd in Luzern is zo populair dat de wereldroeibond deze editie slechts twee ploegen per land toelaat. En zelfs dan denken ze nog over een uitbreiding van het toernooi van drie naar vier dagen. Voor de vakantiegangers maakt dat weinig uit. Een dagje eerder naar Zwitserland tuffen, een dagje langer in het water dobberen bij de start? Geen probleem. Er is niks beter dan genieten van het weer, een lekker drankje en een fantastisch roei-evenement.
