Het is alweer enige tijd geleden dat een Nederlandse vrouwenacht zo hard gevaren heeft. In 2004 zelfs voor het laatst; de finaletijden van het WK 2005, waaronder de 5:59 van Nederland, zijn door de locatie (de snelstromende Nagarawa-rivier) nooit in de boeken opgenomen door de FISA. Geholpen door de harde wind mee roeide de nationale selectie van nu naar 6:04, op een winderige, golvende Bosbaan. “We gingen eigenlijk voor een tijd onder de zes plat,” zei slagvrouwe Annemiek de Haan na de race, “maar daar waren de golven net iets te hoog voor.” De vedette van Skøll, die sinds december weer actief meetraint voor een derde Olympische avontuur in Londen, gaf verder aan met veel vertrouwen uit te kijken naar de eerste wereldbekerwedstrijd in München. Komend weekend zullen de dames het daar op moeten nemen tegen vijf andere landen die net zoals de Nederlandse vrouwen een medaille willen. Het vizier moet dus wel op scherp staan.
De Westelijke Regatta was daarom afgelopen weekend een mooi moment om te kijken hoe de zaken ervoor staan. Zelfs na een vermoeiende trainingsweek – de meeste bondsploegen voeren een intensief programma – bleek dat het merendeel van de roeiers hongert naar de internationale confrontatie. De damesacht met stip voorop. Het brons in 2009 en de vijfde plaats vorig jaar zijn voldoende voor Olympische kwalificatie. Maar willen de vrouwen van bondscoach Susannah Chayes een gooi doen naar een Olympische medaille, zo weten ze zelf ook, dan zullen alle zeilen bijgezet moeten worden.
Ook de zware sectie, de lichte dames dubbeltwee en de lichte vier-zonder voeren dit weekeinde op de Bosbaan om te kijken waar ze staan. De lichte vier, met Joris Pijs als invaller voor de geblesseerde Roeland Lievens, kweet zich in het zware veld goed van zijn taak. Ze versloegen in een rechtstreeks duel de nog naar een solide roeihaal zoekende zware bondsvier met Vincent van der Want, Kaj Hendriks, Jozef Klaassen en Boaz Meylink. “Het was even wennen aan de omschakeling naar het boordroeien,” biechtte Pijs op, “maar ik heb het idee dat de boot lekker loopt. Ik ben zelf opgelucht om te merken dat ik na zo’n pittige week toch een goede race kon roeien. Vooraf zag ik er eerlijk gezegd wel een beetje tegen op.”
Van de zware sectie sprong vooral de winst van ‘gelegenheidsduo’ Olaf van Andel/Derk Noordhuis in het oog. De twee bleken te sterk voor Rogier Blink en Nanne Sluis. Van Andel, die door de zware rugblessure van Mitchel Steenman zonder bootgenoot zat, traint sinds een dag of zes in de twee-zonder met huisgenoot Noordhuis. “In de trainingen ging het al lekker, maar het is nog altijd wel afwachten hoe het dan in de wedstrijd gaat. Maar ook de race liep prima”, vertelde Van Andel.
Ondanks de goede prestatie is de klans gering dat het Gronings/Rotterdamse duo ook naar München afreist. De inschrijvingen zijn gesloten, en een extra ploeg toevoegen aan het veld betekent toestemming krijgen van alle andere deelnemende landen. Vooralsnog rekent het tweetal nergens op en blikken ze gewoon vooruit op dat wat komen gaat. Het NK Groot, misschien zelfs Hamburg? Wie weet krijgen Van Andel en Noordhuis een goedkeurende knik van de bondscoaches en mogen ze op de tweede wereldbeker van het seizoen in actie komen. Een en ander is wel afhankelijk van de vorm en de seat races voor de mannenacht die na de ARB gepland staan. Er zijn, met andere woorden, genoeg zaken om op te mikken.
