Nereus lost verwachtingen eindelijk in

Archief

Robert Lücken, Vincent van der Want, Boaz Meylink en Dirk Uittenbogaard, gestuurd door Arco de Vries, bleken vandaag de sterkste op het Amsterdam-Rijnkanaal. Tijdens de 128e editie van de Varsity zorgde de vier van Nereus voor extase in het Amsterdamse kamp. Na vijf jaar Skadi hongerden de bordeauxroden weer naar een overwinning. Het was weer tijd, zo voelde men in Amsterdam, om de eigen suprematie weer aan te stippen. De afgelopen jaren werd de vereniging keer op keer genoemd als kanshebber. Maar lukken wilde het nooit, alsof er een vloek rustte op de generatie na iconen als Michiel Bartman en Gijs Vermeulen. Vandaag kwam echter de ommekeer. Na een solide race kwam Nereus in 10:01.76 over de streep, op zes seconden gevolgd door het Groningse Gyas.

Traditiegetrouw sprongen de supporters van de winnende vereniging in het water. Dat zorgt elk jaar weer voor gevaarlijke taferelen. De leden van Nereus waren – begrijpelijk – door het dolle heen en doken vanaf de kant massaal het water nog in, nog ruim voordat de Amsterdamse boot door de finish kwam. De waarschuwingen van diverse kamprechters ten spijt klapte de boot van Orca vervolgens vol op een aantal verdwaalde zwemmers, zonder ernstige gevolgen gelukkig. Het zwemmen zal terecht niet uitgebannen worden op een traditierijke wedstrijd als de Varsity, maar het zou de in de finale roeiende verenigingen sieren om op te letten. Of, zoals verliezend slagman Rogier Blink het zei: “De laatste 50 meter heb ik naar achteren geroepen dat we rustig aan moesten doen. Als je als vereniging zo gek bent om op volle snelheid door te varen ben je gek in je hoofd. Winnen doe je sowieso niet meer.”

Het Gyas van slagman Blink was ontgoocheld. De Groningers hadden er dit jaar vertrouwen in dat het na een aantal tweede plaatsen eindelijk kon gaan lukken. “Dit jaar liep de vereniging er ook echt warm voor”, zei Blink. “In de finale was de extra stap er alleen niet. Bij elke ‘push’ kregen we het tempo niet mee, en Nereus roeide gewoon heel degelijk, maar tergend langzaam aan ons voorbij.” Gyas, dat naast Blink ook Jan-Willem Gabriëls, Nanne Sluis en Joris Pijs aan boord had, moest lijdzaam toezien hoe de race na een sterk begin uit hun handen glipte. Dat was pijnlijk. “Ik had dit jaar voor het eerst het idee dat ik er eindelijk met een grote pot mee vandoor zou gaan”, biechtte Blink op.

Door de winst van Nereus blijft de Varsity vooralsnog het domein van drie verenigingen. De afgelopen 14 jaar heeft de Amsterdamse corporale vereniging samen met het Rotterdamse Skadi en het Utrechtse Orca de dienst uitgemaakt. Geen enkele vereniging heeft daar tot op dit moment een stokje voor kunnen steken – of kwam daar echt bij in de buurt. En het valt, gezien de leeftijd van de jongens van Nereus, te betwijfelen of de Amsterdamse vereniging de komende jaren de gouden blikken aan zich voorbij zal laten gaan. Alles hangt af van de nukken van de bondscoaches: als alles volgend jaar in teken staat van de Olympische Spelen zal de ploeg met de meest uitgeselecteerde bondsroeiers aan het langste eind trekken – voor wat dat waard is.

Naast de spannende finale van de Oude Vieren bood de Varsity niet bijzonder veel. Voor een grote diversiteit aan interessante velden en goede roeiers is de strijd in Houten niet geschikt, hoe traditierijk en bijzonder de wedstrijd ook is. De enige andere velden die op veel bekijks kunnen rekenen zijn de eerstejaarsnummers. Voor de eerstejaars verenigingsachten is de Varsity het omschakelmoment naar het kortebaanseizoen. Na een serie wedstrijden waar vooral lange afstanden centraal staan is het nu opeens hard starten en goed kunnen sprinten. En om kunnen gaan met de klotsbak die het Amsterdam-Rijnkanaal heet.

Bij de zware mannen was het Orca dat voor de derde keer won, na eerder al de snelste te zijn op de Winterwedstrijden en de Heineken. Hun grote aartsrivaal, het Delftse Proteus-Eretes, werd tweede. Bij de lichte mannen was het verrassend Laga dat met de blikken aan de haal ging. De gewichtgehandicapte acht van de lustrerende Delftse vereniging eindigde op de Head in de middenmoot, maar schoof in Houten brutaal naar voren en snoepte zo de overwinning weg van het favorieter geachte Okeanos, Orca en Nereus, respectievelijk twee, drie en vier. De eindstrijd in de damesachten leverde uiteindelijk nog veel commotie op. De winnaar, Okeanos, werd gediskwalificeerd. De reden? De Amstelveense dames waren tijdens de wedstrijd herhaaldelijk gewaarschuwd voor hun positie op het water. Na protest van de eerstejaars dames van Nereus – die op een derde plek vlak achter Gyas waren geëindigd – werd Okeanos uiteindelijk uit de wedstrijd genomen.

Het zorgde bij de roeisters van Okeanos voor bedrukte gezichten. Teleurstelling, ongeloof, frustratie. Emoties die passen bij een wedstrijd als de Varsity. Aan het einde van de wedstrijd kan er immers maar één de winnaar zijn. Deze Henny Huisman-conclusie werd dubbel bewaarheid in het veld der Oude Vieren. Nereus was de beste. En de vereniging feest in stijl: met z’n allen. Of in ieder geval met diegenen die zich op tijd op de Amsteldijk hebben gemeld voor een kaartje.