Hoewel de speaker van dienst op de Eemhead lovende woorden te kort kwam om de winnende Argo-combinatie toe te spreken, was de Minerva-acht niet eens de meest opvallende acht op de wedstrijd over acht kilometer in Amersfoort. De ‘talenten die in Londen 2012 hun halen zouden gaan maken’ mochten in ieder geval aan het eind van de dag naar huis met de Eem-kei, de illustere trofee die bij de winst in de mannen-acht hoort. De meeste aandacht ging echter niet naar hen. De Rijnland-combinatie, met aan boord een sloot oud-Olympiërs, kon met die eer strijken. Dat de gezichten van Jan-Willem Gabriëls en Nico Rienks aan het eind van de wedstrijd niet veel tevredenheid lieten zien gaf er blijk van dat die coryfeeën-acht met minder dan een perfecte race geen genoegen neemt.
Toevallig wil het zo dat zowel de Minerva-acht als de acht met oud-gedienden eind oktober de sprong over de Atlantische Oceaan wagen om te strijden op de Head of the Charles. “Maar na onze afdroging op de Head twee jaar geleden hebben we geen pretenties meer in het seniorenveld. We gaan gewoon tussen de veteranen liggen”, lachte Rienks, wiens ploeg later aangaf voor de winst te gaan in Boston. De Eemhead in Amersfoort was met haar bochtige parcours en vele inhaalmogelijkheden een prima voorbereiding op het werk dat de Nederlandse ploegen in Boston te wachten staat.
De najaarswedstrijd in Boston, een race over 4,8 kilometer, staat al jaren op de kalender van roei-enthousiastelingen. Het is een schitterende omgeving: een brede rivier die door een mooie stad kronkelt, er komen vaak veel toeschouwers op af, en als het mee zit is er tijdens de race in Boston een ‘indian summer’ – warm zomers najaarsweer. Die aanlokkelijkheden lijken de regatta in Nederland geen windeieren te leggen. De Amsterdamse studentenroeivereniging Nereus stuurt wel vrijwel jaarlijks succesvolle eerstejaarsploegen naar Amerika om zo een mooi einde aan een seizoen te breien, maar andere studentenverenigingen en ook burgerclubs vinden de gang naar de Verenigde Staten. Ook Skadi stuurt dit jaar een ‘oude’ acht (met onder meer talentvolle roeiers Thijs van Luijk, Allard van den Hoven en Daan Weide) en Laga doet het lustrum van komend jaar eer aan door eveneens een contingent toproeiers aan de start te laten verschijnen.
Een normalisering van het starten op een wedstrijd ver weg, met andere woorden. Een wedstrijd die een centje mag kosten; je eigen boot en riemen meenemen is niet mogelijk, en het huren van degelijk materiaal kost al snel tussen de 500 en 1.000 dollar – als het niet meer is. Ondanks het financiële plaatje kan roeivereniging Minerva al jaren een uitzending bekostigen. Na de eerdere successen in het Collegiate Eights-veld is het echter nog wachten op groot succes in de race van de echte mannen: de Championship Eights-divisie. En wie weet: dit jaar zijn de echte helden niet te vinden aan de boorden van de Charles in Boston, maar als het goed is aan de oevers van het Karapiro-meer in Nieuw-Zeeland. Een kleine week later vangt daar immers het wereldkampioenschap roeien aan.
Roeien in het buitenland een overbodige luxe? Geef je mening in de poll of in een reactie!
