De Holland4 haalt het op zeker, de Nederland mannenacht heeft ook nog steeds kans zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen in Peking. Dit zal/kan deze week gebeuren bij de WK roeien te München waar driekwart van het olympische deelnemersveld wordt samengesteld. De boordselectie van Oranje is wel ontdaan van de kleinste ploeg. Willem Jan de Graaf en Bart Sjenitzer kwamen in de twee-zonder niet door de herkansingen voor een plek in de halve finales. Niet deelnemen aan de halve finales betekende uitschakeling voor het olympische ticket.
Kwalificatie voor Peking kan voor de kleinste boordploeg alleen nog worden afgedwongen via de achterdeur te Luzern volgend jaar juni. De Graaf en Sjenitzer kregen in de herkansing als derde in 7.07,09 klop van de Serviërs Goran Jagar en Nikola Stojic 7.00,94 en de Canadezen Daniel Casaca en Chris Jarvis 7.01,96. In Luzern was de twee nog op de tiende plaats geëindigd. De coaches hoopten dat zij in het trainingskamp nog een stap voorwaarts te kunnen maken. Met stevige tegenwind bleek de progressie onvoldoende.
De twee-zonder in het gezelschap van de vrouwenacht hield op de regattabaan van Overschleissheim nog wel uitzicht op Peking. Nienke Kingma en Helen Tanger haalden de halve finale wel. De A-finale halen is niet per se noodzakelijk, tweede in de B-finale is nog goed genoeg voor een olympisch afvaardiging. De twee Oranjedames finishten in 7.51,01 achter de Britsen Beth Rodford/Natasha Page 7.47,85 en Russinnen Vera Pochitaeva/Aleytina Podvyazkina 7.48,29.
De derde dag van de WK, volgens de Beierse weermannen voorlopig de laatste met mooi weer, behoorde vooral de kleine nummers toe, en met name aan de skiffeurs. Wereldkampioene Marit van Eupen roeide haar herkansing na verlies zondag in de voorwedstrijd tegen de Amerikaanse Jeninifer Goldsack. Zij won op haar dooie gemak in 8.26,67 voor de Oostenrijkse Michaela Taupe 8.29,25, de Turkse Meylan Oeztuerk, de Belgische Evi Geentjens en de Birmese Shwe Latt. Haar coach/relatie Josy Verdonkschot noemde het ‘een gereglementeerd trainingsmoment.’
Vooraf hadden beiden nog de mogelijkheid geopperd bij de repechage ‘in te parkeren’, achter de Oostenrijkse skiffeuse te finishen om daardoor een tweede duel tegen de Amerikaanse Jennifer Goldsack te vermijden. Zij besloten het toch niet te doen, het eigen plan te trekken en niet gek te laten maken. ‘De focus blijft gericht op de finale. Daar moet het gebeuren.’
Jennifer Goldsack bezit twee paspoorten. In 2005 kreeg zij een zwaar fietsongeluk. De roeibeweging kon zij nog wel maken. In Gifu (WK ’05) roeide zij in de Britse dubbeltwee. Zij moest steeds in en uit de boot worden getild. Vorig jaar onderging zij verschillende hersteloperaties. Als roeister kwalificeerde zij zich niet voor de Britse ploeg voor WK en Olympische Spelen. Zij pakte haar Amerikaanse paspoort uit de kast en nam deel aan de trials in de USA. ‘Zij is erg sterk’, kwam Josy Verdonkschot te weten, ‘zij haalde 6 minuten 57 op de ergometer.’
Tweevoudig wereldkampioene en draagster van de gouden riem Marit van Eupen is aan de vooravond van mogelijk een unieke roeiprestatie nerveus en moeilijk in de omgang. Haar commentaren zijn kortaf en bits. ‘Het worden mooie races’, was dinsdag haar gemoedelijkste bespiegeling.
Onder spanning kwam ook Jaap Schouten te staan. De 22-jarige lichte skiffeur van Njord heeft zich uitgedost met een vervaarlijke uitmonstering met snor en sik. Hij trok zich met een overwinning door de herkansing naar de halve finales, waarin hij het zwaar krijgt. De Italiaan Lorenzo Bertini en de Nieuw-Zeelander Duncan Grant behoren tot zijn tegenstanders met verder een Fin, Sloveen en een Chinees. ‘Dat wordt een pot hoor’, voorspelde coach Lili Meeuwisse haar pupil, die het onvoorwaardelijk geloofde. ‘Het moet beter dan het de eerste twee races ging’, vond hij ook. Zondag was de winnaar van drie WB-blikken (zilver, twee brons) verslagen door een Amerikaan, die op zijn voorsprong uit het startblok als een koffiemolen met tempo 38 naar de finish vloog. Schouten, winnaar van drie WB-medailles dit jaar, bleef een strijdlustige piraat. ‘Ik heb er twaalf afgeschud. Nu de volgende zes. Zaak is de A-finale te bereiken daarna zullen we verder zien.’
Na de kleine Schouten roeide de grote Hamburger naar de halve finale. Hij verloor wel ruim van de Duitse favoriet Marcel Hacker die met zijn ‘Hacker Show’ liet blijken dit WK voor eigen volk per se te willen winnen. Hij schopte tegen de loods, maakte oergeluiden, gaf zijn coach en zichzelf tikken, draaide het volume van de rockmuziek in zijn oren open en roeide naar de winst in de kwartfnale in 7.20,79. Sjoerd Hamburger bleef in 7.27,95 op eerbiedige afstand, maar hij hield de Argentijn Santiago 7.32,48 ruimschoots voor zich. ‘In principe was Hacker te snel voor mij. Hij is extreem agressief en haalt snelheden van 6.35, daar kom ik niet aan toe’, zei hij, ‘maar die tweede plaats moest voor mij zijn. Nu ben ik beter gestart dan in de voorwedstrijd en heb daana mijn eigen race gevaren.’
In de halve finale neemt hij het op tegen de Australiër Peter Hardcastle, de Brit Alan Campbell, zijn Zweedse trainingsmaat Lassi Karonen, de Noor Olaf Tufte en de Zwitser Andre Vonarburg. ‘Niet ongunstig’, keek Hamburger vooruit, ‘de Australiër is niet zo snel, de Brit niet zo constant, Tufte roeit ook minder dan eerder, en Lassi heeft wel van mij gewonnen in de voorwedstrijd maar toen was mijn begin zwak, de Zwitser moet ik ook zien te pakken.’
De lichte acht, geherformeerd onder tumultueuze omstandigheden na de wereldbekerfinale in Luzern, roeide op de derde WK-dag een plaatsingsrace, omdat met de inschrijving van zes boten de finale al zeker is. Tom van den Broek, Pieter Bottema, Wolter Blankert, Dennis Beemsterboer, Maarten Tromp, Arnoud Greidanus, Alwin Snijders, Marshall Godschalk en stuurman Pieter Wiersum kwamen op bronzen koers te liggen. Duitsland won in 6.03,00 voor Italië 6.04,50, Nederland 6.05,71. Denemarken werd vierde in 6.07,71, vijfde Amerika in 6.08,68 en zesde Polen 6.12,52.
Pikant in de oranje acht is de positie van Dennis Beemsterboer. De roeier van Gyas leidde na Luzern de revolte na het ontslag van developmentcoach Rob Jonkman om de bronzen Luzern-acht naar de WK in München te krijgen. Hij stuitte op de muur van de KNRB en ging overstag in de nieuwe selectie. Persoonlijk haalde hij de wereldtitelstrijd wel en met hem zijn maten Maarten Tromp en Pieter Bottema.
