De Tsjech Ondrej Synek won de Holland Beker en Ekaterina Karsten de Ladies Trophy in een weekend waarin een groot aantal bondsploegen blijk gaven van hun goede niveau in aanloop naar de internationale toernooien. Het maandblad Roeien liep een aantal van deze ploegen langs. Voor het eerst wordt het tijdschrift in full-color uitgegeven.
Verder in Roeien
|
Na wat jaren waarin het zware boordroeien maar matig van de grond kwam, werkt Mark Emke nu met een acht en een vier-zonder naar de WK toe. Het grotendeels jonge en internationaal onervaren achttal heeft het na de NK wat rustiger aan gedaan. Dat was wel nodig, we hadden een aantal wedstrijden gevaren, de groep was wat vermoeid, verklaart Emke het aangepaste trainingsschema.
Met hernieuwde energie kan de groep dan ook op de Koninklijke de confrontatie aangaan met de Roemeense acht en een gelegenheidscombinatie van de Nieuw-Zeelandse en de nationale vier-zonder. Als we dat winnen ben ik tevreden, stelt de nuchtere coach, die vooral rust in de tent wil houden. De ploeg staat vast; als we in Luzern goed varen gaan we naar het WK. Over de kansen wil hij, ondanks de winst op de Bosbaan, nog niet teveel loslaten. Het is een jonge ploeg en als ze in de A-finale meevaren hebben ze het heel goed gedaan. Aan fysieke hardheid kunnen ze nog wat winnen, maar zoiets moet voorzichtig komen.
Slagroeier Mitchel Steenman onderschrijft de woorden van zijn coach: De seizoenstart was goed, daarna speelden er wat blessures en stonden we een beetje stil. Maar nu gaat het weer de goede kant op. Verder durf ik er nog niet zoveel over te zeggen. Steenman zal naar verwachting bovendien met Olaf van Andel zijn opwachting maken in de twee-zonder op het World Under 23 Regatta. Dat kan ik dit jaar en volgend jaar nog starten. De CTR moet het nog bevestigen en voor Luzern richten we ons volledig op de acht, maar ik heb goede hoop op een medaille hier op de Bosbaan.
De vier-zonder is de ervaren ploeg binnen Team Emke. Hierover is de coach die nog wel eens instapt als ergens een plek over is, duidelijker: We winnen hier van de Denen die in Eton nog tweede werden, maar de grootste tegenstand zal van de Britten te verwachten zijn. We zullen nog wat makkelijker in hoog tempo moeten varen; in baantempo zou ik ze graag in 38 zien langskomen. Maar al met al schat ik ze wel in voor een podiumplaats.
Dat is een gewaagde uitspraak, vinden Jan Willem Gabriëls en Geert Cirkel. De Denen die we nu pakken, gingen in Eton dan wel sneller, maar dat was een boeienpot. De Nieuw-Zeelanders, die we nu ook hebben verslagen, waren in München negende en we zijn niet de enigen die daar voor moeten varen. En ook de Canadezen en de Duitsers komen er nog bij, aldus Gabriëls. Cirkel ziet gelukkig ook nog wel wat positieve kanten: In de winter hebben we goed getraind en toch kunnen we nu nog veel verbeteren. Als ploeg kennen we eenzame hoogtes en diepe dalen. Himmelhoch jauchzend zu Tode betrübt heet dat bij ons in de ploeg. Het is dus heel variabel.
Als je kijkt naar de race van vanmiddag weet je in elk geval dat je fit bent, lacht Gabriëls, die daarmee onderschrijft wat Mark Emke over deze ploeg zegt: Ze zijn eigenlijk alleen maar lol aan het trappen. In de boot zijn ze dan nog wel serieus, maar daarbuiten is het een idiote bende. Vooral voor Geert Cirkel, die vorig jaar wegens te veel gezeur zijn riemen aan de wilgen hing, is het een verademing: Lol in het roeien is belangrijk. Als het even minder gaat met storm, kanowedstrijden en een verkeerde afstelling dan hoor je wel eens iemand piepen, maar het wordt nooit te gek. Dat Emke daar een rol in speelt is duidelijk: Mark staat er tussenin, maar niet te veel. Plezier is een voorwaarde; we gaan open met elkaar om en kunnen alles bediscussiëren. Om daar na enige tijd lachend aan toe te voegen: Niet dat we ooit gelijk krijgen trouwens.
Bij de dames werd in de selectieweek naast een tweede acht en een senior-B dubbelvier, een senior-B vier-zonder geformeerd. Anne de Lange is gevraagd deze boot te coachen. Vorig jaar nog stelde hij voor de Koninklijke zelf een Orca-vier samen die de geselecteerde SB-vier-zonder versloeg. Heeft de bond dat met deze aanstelling dit jaar willen voorkomen? Waarschijnlijk wel, maar je moet ze bij de bond niet over schatten, grinnikt De Lange, die wat serieuzer vervolgt dat de ploeg met een gemiddelde ergometertijd van onder de 7:00min., een steile leercurve kent: Het is een cliché, maar het zorgt er wel voor dat er in de korte tijd voor het WK veel progressie geboekt zal worden. Ze roeien nu al bijzonder lekker; het is een goed collectief, ze helpen elkaar goed en zijn echte racers. De toeschouwers langs de Bosbaan zagen dat de ploeg zaterdag nog wat moeite had met de tweede vijfhonderd meter, Inderdaad, bevestigt De Lange, maar zondagmiddag vond ik ze in het slotdeel heel sterk terugkomen tegen de Engelsen. En bovendien zijn het fijne, lieve meisjes. Daarbij was de boot zaterdag het snelst in het SB-veld en pakte de jonge ploeg op zondag in het SA-veld eveneens de winst.
Ook bij de lichte mannen werd er tijdens en na de selectieweek flink geraced om de boten vol te krijgen voor de internationale ontmoetingen. Developmentcoach Maarten van der Linden is tevreden: Een grote groep heeft een aardig niveau, een kleine groep is uitstekend. De SA-vier-zonder is een boot die tot de laatste categorie moet behoren. Dat routinier Karel Dormans daarvoor werd uitgeselecteerd heeft bij menigeen tot verbazing geleid. Toch is dat voor Van der Linden vooralsnog geen reden tot twijfel. De SA-vier-zonder gaat in deze opstelling naar Luzern, afhankelijk van het resultaat daar kan de boot versterkt worden, volgens de bondscoach. Dormans startte met Paul Drewes in de twee-zonder, die met een goede race een startbewijs voor Luzern verdiende. Paul en Karel zijn inderdaad kandidaat voor de vier, maar kunnen eventueel ook in de twee naar het WK, aldus Van der Linden.
Met de Koninklijke Holland Beker heeft het roeien, gelijk aan het voetbal zo haar eigen afscheidswedstrijd voordat de grote internationale wedstrijden beginnen. Het verschil is dat de voetballers die wedstrijd flink verloren en later geen grote prijs mee naar huis namen.
| Organisatie vlekkeloos verlopen
De vernieuwde Bosbaan krijgt in verband met de komende WKs veel aandacht van de internationale roeibond en buitenlandse equipes. De Holland Beker is voor hen dan ook een belangrijke graadmeter, waarbij de KNRB een visitekaartje kan afgeven. Opgetogen verklaart Steven Nieberg als wedstrijdleider van de Koninklijke Holland Beker dan ook dat de wedstrijden goed verlopen zijn: Ik ben blij dat het zo gegaan is. De weersomstandigheden waren ideaal. De tijden dan wel niet, maar de omstandigheden waren gelijk en daardoor hebben de roeiers het beste van zichzelf kunnen laten zien. Je vergeet in alle drukte wel eens waarvoor je het doet. Ook het gegeven dat de wedstrijd voor veel ploegen in het kader staat van het verdienen of bevestigen van uitzendingen, doet hem goed: De tegenstand is sterk, waardoor je makkelijk kunt vergelijken. Dat de wedstrijd tussen de wereldbekers in München en Luzern valt, heeft wel invloed op de buitenlandse deelname. De Australiërs vertrekken na München uit het Europese circuit, maar de Nieuw-Zeelanders beginnen er, komen hier en gaan door naar Luzern. Daarnaast komen de Roemenen met een equipe die zowel op SA als SB-niveau meedoet. In de regel hangt buitenlandse deelname vooral af van planning en budgetten, legt Nieberg uit: Individuele sporters trekken hun eigen plan en zeggen op het laatste moment af, zoals Olaf Tufte dit jaar helaas heeft gedaan, maar de benadering van equipes door Nico Rienks en Edo Vellenga is zeer waardevol. Het geeft ons als organisatie een herkenbaar profiel; als men dit jaar niet komt, dan wel volgend jaar. We zijn voor zover we weten de enige wedstrijd die dit zo doet. In de kantlijn van de organisatie maakten de nieuwe catamaran-volgboten hun opwachting. Daar zijn we heel erg blij mee! De bestuurders moeten nog even wennen, maar vanaf nu zijn ze te gebruiken voor evenementen en nationale roeiwedstrijden op de Bosbaan. Ze worden niet getransporteerd, zo wordt de procedure toegelicht. Tot slot prijst de wedstrijdleider de inzet van de leden van Skøll. Sinds drie jaar werken we nu samen en we hebben enorm veel aan die driehonderd handjes. Ze hebben door dat dit gewoon een ongelofelijk leuk evenement is. |
‘Roeien’ bestaat sinds 1939 en is een onafhankelijk orgaan van de KNRB met een eigen redactie. De redactie bestaat momenteel uit zes leden en wordt tevens gesteund door een groot aantal vaste medewerkers. Het blad komt maandelijks uit, behalve in de maanden februari en maart, wanneer er een gecombineerd nummer in de bus valt. De januarieditie staat beter bekend als de evenementennummer. Hierin alle informatie over de KNRB en haar aangesloten verenigingen met alle belangrijke adressen. De jaarprogramma’s voor de nationale selecties staan hier vermeld en ook informatie over alle evenementen (wedstrijden, tochten, cursussen) van het jaar. De andere edities zijn allen journalistieke uitgaven over de roeisport.
Het maandelijkse magazine geeft aan alle facetten van de roeisport aandacht. Zowel het toproeien krijgt aandacht, maar ook wordt er gelet op het studentenroeien, veteranenroeien, toertochten, zeeroeien en het verenigingsleven. Daarnaast ook veelvuldig aandacht voor verhalen over medische zaken, techniek en materiaal. Een mix van interviews, sfeerverhalen en achtergronden uit de roeierij. Kortom voor elke roeier in Nederland interessant en onmisbaar! Voor meer informatie: mail naar [e-mailadres verwijderd]. Abonnementsinformatie is te verkrijgen bij [e-mailadres verwijderd]
