Dit jaar organiseert de redactie van het blad Roeien voor de tweede keer de verkiezing van Roeier van het Jaar. Na een seizoen van prachtige resultaten heeft de redactie weer een aantal roei(st)ers genomineerd voor verschillende categorieën. In vergelijking met vorig jaar zijn de categorieën roeier en roeister samengevoegd en is er nu ook een verkiezing tot coach van het jaar. U kunt bepalen wie er in welke categorie gaat winnen door een mailtje te sturen naar [e-mailadres verwijderd]. Stemmen kan tot 31 januari.
Roeier/roeister
Michiel Bartman:
Na de mislukte WK in Milaan vorig jaar leek de carrière van Michiel Bartman voorbij. De Nereïd vocht zich echter terug en bemachtigde een plaats in de hernieuwde Holland Acht. Hiermee snoerde hij zijn criticasters, welke beweerden dat Opa Bartman niet meer fit zou zijn, de mond. Nadat hij na verloop van enige tijd weer de slagplek had toegeëigend kwam er weer ritme in het octet van Mark Emke. Een prachtige zilveren medaille kon worden toegevoegd aan de indrukwekkende erelijst van deze 37-jarige roeicoryfee.
Diederik Simon: Ook Diederik Simon kan inmiddels buigen over een imposante erelijst. Was hij in 1996 in Atlanta nog de benjamin van de boot, nu gold hij als een van de meest ervaren krachten uit de Holland Acht. Na het debacle van de dubbelvier in Milaan, besloot de 34-jarige eigenzinnige Simon als eerste over te stappen naar de acht. Daarbij was hij een belangrijke factor in het overhalen van Eggenkamp en Bartman richting project. Vanaf boeg wist hij het enthousiasme van de overwegend jonge ploeg te temmen en kon met nog een zilveren medaille zijn carrière bekroond worden.
Marit van Eupen:
Met haar roeipartner Kirsten van der Kolk, kende Marit van Eupen dit jaar een moeizaam seizoen. Een aanvaring, hartproblemen, en nare blessures zorgden voor een ander seizoen dan normaal. In de skiff was Marit echter succesvol op het Nederlands Kampioenschap en op de Koninklijke Holland Beker roeide ze als enige Nederlandse in de finale van de Ladies Trophy. Na een aantal jaren van mislukte WKs behaalde Marit met Kirsten eindelijk de welverdiende (bronzen) medaille in het enige, sterk bezette olympische lichte vrouwenveld.
Femke Dekker:
Onder het mom van non-inpasbaarheid werd Femke Dekker geen plaats gegund voor de selectie van de dubbelvier en later de acht. Op eigen kracht verdiende de 25-jarige Nereïde een uitzending in de skiff naar de World Cup in Poznan. Ondanks de moeizame relatie met de bond, werd haar potentie wel erkend door het NOC*NSF, waarna ze af mocht reizen naar de World Cup München (brons) en het olympisch kwalificatietoernooi. Na een bloedstollende race wist ze in het laatste interval haar ticket naar Athene veilig te stellen. Hier bleek het zware seizoen vol zaken die niet met het echte roeien te maken hadden, wat lang. Een tiende plek viel haar ten deel.
Talent
Meindert Klem:
Meindert Klem zat in de junioren dubbelvier die brons behaalde op de WK in Banyoles. Tevens beschikt deze eerstejaars 17/18 roeier van Willem III over veel vermogen. Hij werd Nederlands Kampioen Indoorroeien en later in het seizoen ergometerde hij zelfs naar een tijd van 6.08, ruim onder het nationale record. Tevens werd hij met Jacques Huppes nationaal kampioen in de junioren dubbeltwee. Met nog een juniorenjaar te gaan een absoluut talent.
Sjoerd Hamburger:
Sjoerd Hamburger was de revelatie van het seizoen, door als derdejaars roeier en eerstejaars skiffeur op de NK Dirk Lippits te verslaan. De boomlange Utrechtenaar roeide op de World Cup in Poznan en won in de race naar de World Under 23 Regatta, de bronzen medaille winnaar van vorig jaar, ruimschoots van Rogier Blik. Op de WU 23 Regatta behaalde de Orcaan een prachtige bronzen medaille. Kortom de belofte voor Peking 2008.
Eva de Jong:
Eva de Jong kwam pas een jaar geleden tijdens de schoolroeiwedstrijden van Het Spaarne in aanraking met de roeisport. Meteen werd ze Nederlands Kampioen Indoorroeien en ook in skiff bleek ze snel mee te komen met de snelsten. Uiteindelijk wist de eerstejaars 17/18 roeister geen uitzending naar de WK te behalen, maar in de vier-zonder behaalde dit talent twee keer ruimschoots goud op de Coupe de la Jeunesse in Ravenna.
Ploeg:
Vrouwen Acht:
De vrouwen acht laat zien dat het snel kan gaan in de roeisport. Lang leek er überhaupt geen zware vrouw naar de Olympische Spelen te gaan, toen een development-acht ineens verassend snel voer. De mogelijkheden in dit boottype werden onderkend en de prioriteitsboot dubbelvier werd in de acht gezet. Het olympisch kwalificatietoernooi werd spontaan gewonnen en in Luzern bleek de ploeg zelfs medaillekandidaat. Op de Spelen bleven de hoofden van deze onervaren ploeg niemand had ooit aan de Spelen meegedaan opmerkelijk koel en werd naar een bronzen medaille geroeid.
Lichte vrouwen dubbeltwee:
Een WK-medaille zat er afgelopen jaren niet in voor Marit van Eupen en Kirsten van der Kolk. Na een hoeveelheid World Cup medailles ontbrak nog steeds die ene bekroning. Lang zag het er met veel blessures en tegenslagen niet rooskleurig uit voor de dames van Josy Verdonkschot. Op de Spelen bewezen de twee tegenpolen echter toch op het goede moment te kunnen pieken. In een prachtig opgebouwde race, lieten ze de Australiërs achter in de race om het brons.
Mannen Acht:
Van een 12e, 13e en 19e plek op afgelopen WK in Milaan, werd na verloop van tijd toch besloten één acht te maken. De acht ging in het seizoen steeds beter lopen en het kwalificatietoernooi werd gewonnen. Lang zag het er echter naar uit dat op de Spelen een finaleplaats het hoogst haalbare was. Op dit toernooi ontwikkelde de acht van Mark Emke zich echter verrassend goed en in de finale werden zelfs de Canadezen, die in de voorwedstrijd zelfs een wereldrecord roeiden, en de Australiërs verslagen. Een zilveren medaille, waar vooraf niemand van had durven dromen.
Jongens Dubbelvier:
In een veld van maar liefst 21 ploegen wist de Nederlandse jongens dubbelvier naar een zeer knappe bronzen medaille te roeien. Jacques Huppes, Hilko Swank, Meindert Klem en Olivier Siegelaar stegen tijdens dit toernooi boven zichzelf uit en roeiden naar een resultaat, dat niet vaak behaald wordt door een Nederlandse juniorenploeg.
FISU Acht:
De acht met talent die tijdens de selectieweek was samengesteld presteerde boven verwachting tijdens de FISU WK in het Franse Brive-La-Gaillarde. Sjoerd Hagedoorn, David Kuiper, Jasper Bouwmeester, Bart Sjenitzer, Joost van Mensch, Erik Nuyten, Ralf van der Valk, Mitchel Steenman en stuurvrouw Noortje Tolenaar wisten in de finale verrassend olympische roeiers uit Estland en Slovenië te verslaan en naar het zilver te roeien.
Coach
Mark Emke:
Mark Emke bewees vorig jaar met de Groningen Acht een goede coach te zijn in een nieuw project. De nog steeds sterk roeiende veteraan, kreeg ook de leiding van de Holland Acht. In een ploeg met zowel ervaren als onervaren roeiers wist hij de juiste sfeer te creëren, waardoor iedereen zich op zijn plek voelde. Tijdens de Spelen zorgde hij ervoor dat iedereen op het juiste moment fit was, waardoor een van tevoren ondenkbaar resultaat werd neergezet.
Josy Verdonkschot:
Als bondscoach van de lichte vrouwen, is Josy Verdonkschot altijd op zoek naar verbeteringen. Als enige experimenteerde hij met hoogtestages en volgde nauwgezet de schemas van krachttrainer Jim McCarthy en fysioloog Jan Olbrecht. Met zijn bronzen lichte dubbeltwee bewees hij dit belangrijke olympische jaar, ondanks de nodige tegenslagen, op de juiste manier te werk te zijn gegaan.
René Mijnders:
Als hoofdcoach van de Nederlandse equipe was René Mijnders hoofdverantwoordelijk voor de goede resultaten van de nationale equipe op de Spelen. Hiernaast besteedde hij veel tijd en aandacht aan de vrouwen acht, die uit het niets naar een bronzen medaille greep. In Nederland is er bijna niemand te vinden met zoveel ervaring als hij.
