De omslag van het meest recente nummer van maandblad Roeien wordt in veel kringen besproken. Het tot stand komen van een omslag voor Roeien is vaak een hele toer, verduidelijkt een tekst bij de inhoudsopgave. Allereerst moet er een fatsoenlijke foto worden geschoten. Democratisch is vervolgens de redactie aan zet. Boven de balk zou de Holland Acht tijdens de finale van Henley hebben gestaan. Onder de ‘All Dutch Final’ van Nereus en Proteus die de beroemde Royal Regatta voor het eerst in de geschiedenis beleefde. Maar nee, de harde kern van het maandblad bepaalde anders. Het werd een even knappe als onbekende deelneemster van de Henley Royal Regatta. Voor de verandering misschien best aardig. Mocht u echter anders oordelen, het alternatief was onze Holland Beker in de trillende handen van een zowel geschrokken als verbaasde Belg. Het hoofdartikel in het augustus nummer van het blad Roeien gaat over de strakke origanisatie van de Koninklijke – Holland Beker. Naast het feit dat de regatta weer een groot internationaal roeiers veld kende, was deze enige echte internationale wedstrijd in Nederland de laatste strohalm voor skiffeur Dirk Lippits om zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen in Athene. Dit lukte door in de finale van de Holland Beker binnen 3,5% van de verrassende Belgische winnaar Tim Maeyens te eindigen.
Holland Beker
De Holland Beker is sinds 1886 de trofee voor de winnende skiffeur en nog steeds is dit het hoofdnummer van de wedstrijd die jaarlijks (met uitzondering van de jaren omtrent de verbouwing) op de Bosbaan wordt gehouden. Naast de sterke Nederlandse skiffeurs Sjoerd Hamburger en Dirk Lippits, stonden onder andere ook wereldkampioen Olaf Tufte en de sterke Est Juri Jaanson ingeschreven. Voor de Nederlandse skiffeur Dirk Lippits was dit toernooi de laatste manier om zich te verzekeren van olympische deelname. Nadat eerdere pogingen op de World Cups van Poznan en München waren mislukt, had het NOC*NSF vanwege de hardnekkige blessure waarmee Lippits kampte, hem op de Holland Beker een laatste kans gegeven. Een tijdsmarge van 3,5% van de winnaar zou voldoende zijn om het vormbehoud van afgelopen WK (negende plaats) aan te tonen.
Pas een week voor de race had een ingreep van artsen de sterke Thêtaan kunnen helpen. Lippits had afgelopen jaar last van zijn linkerschouder, waarin een ader bekneld zou zijn. Hierdoor zou hij in een laat stadium van de race zo veel verzuren in zijn arm dat doorroeien onmogelijk zou zijn. Critici wezen erop dat Lippits al eerder last had van deze kwaal, doelende op het laten lopen in een race als de druk te hoog wordt. Iets soortgelijks had hij enkele jaren terug een aantal maal gedaan.
Na de ingreep leek het een stuk beter te gaan met de 27-jarige zware skiffeur. De Holland Beker leek echter net iets te vroeg te komen. In de halve finale kreeg ik weer problemen, gelukkig had ik in het begin van de race genoeg voorsprong opgebouwd, zodat ik hem nog redelijk rustig kon uitroeien en zo de finale bereikte, aldus Lippits. In de finale verliep het een stuk beter. Ik ben daar iets behoudender weggegaan, waardoor ik de race makkelijker kon uitroeien. Toen ik zag dat ik op de 1200 meter er nog goed bij lag en redelijk dicht achter de nummer één zat, heb ik de race conservatief uitgeroeid. Hierdoor kwam mijn schouder niet meer in de problemen.
Voor zijn vormbehoud (hij eindigde zes seconden achter winnaar Maeyens) werd Lippits geholpen door een gunstige baan zes, maar de olympische skiffeur benadrukte dat dat niet van doorslaggevende betekenis was geweest. Zoveel scheelde het denk ik niet, op baan 1 had ik het denk ik ook wel gehaald. En daarbij: na zoveel pech dit jaar, mag ik ook wel eens een keer geluk hebben, of niet?
De wedstrijd zelf werd verrassend gewonnen door de dit jaar sterk roeiende Belg Tim Maeyens. Zijn coaches, fietsend langs de baan zagen 400 meter voor de finish reeds dat hun pupil ging winnen en sloegen de laatste honderden meters slechts vreugdekreten uit. Inderdaad een opmerkelijke prestatie voor de relatief zeer lichte en jonge Belg, die zich een paar weken terug pas kwalificeerde voor de Spelen. Olaf Tufte kon op de nadelige baan 1 geen vuist maken en de dove Est Juri Jaanson sloeg helaas in een vroeg stadium van de race om. De onbekende Ier Sean Casey kon er daardoor met de tweede plaats vandoor gaan. Sjoerd Hamburger, de skiffeur voor de WU 23 Regatta, welke op de NK Lippits nog versloeg, finishte als vijfde.
Ladies Trophy
De vrouwelijke variant in de vorm van de Ladies Trophy is inmiddels ook uitgegroeid tot een hoofdnummer. De strijd om deze beker wordt net als de Holland Beker in toernooivorm verroeid en kent inmiddels eveneens prijzengeld voor de nummers een, twee en drie. Dit jaar kende het vrouwenveld zelfs meer toppers dan bij de mannen. Alleen voor de Bulgaarse voormalig wereldkampioene Rumyana Neykova werd startgeld betaald, maar ook olympisch kampioene Ekatarina Karsten, de Tsjechische topper Mirka Knapkova en de Nieuw-Zeelandse Sonia Waddell waren vrijwillig op de Bosbaan afgekomen. Nu de nationale olympische skiffeuze Femke Dekker zich wegens oververmoeidheid had teruggetrokken, was Marit van Eupen de enige Nederlandse roeister die zich in de A-finale wist te roeien. Mede door een ongunstige baan 1, kwam van Eupen logischerwijs niet goed mee met kopstukken als Karsten, Neykova, Knapkova en Waddell. Van Eupen eindigde in een zeer respectabele 7.40 min. als zesde en laatste. De strijd voorin ging niet zoals verwacht tussen Karsten en Neykova, maar tussen eerstgenoemde en de zeer verrassende Waddell. De Nieuw-Zeelandse vrouw van olympisch kampioen in de skiff Rob Waddell, eindigde op de afgelopen WK nog op een zevende positie, maar trok vanuit de start meteen hard weg. Pas in de laatste 500 meter kon Karsten de ontketende Waddell achterhalen, waarmee de Wit-Russische meteen ook een internationaal baanrecord van 7.16.61 min. vestigde.
Overige wedstrijden
De organisatie kreeg een kleine klap te verwerken, doordat enkele nationale olympische ploegen niet meededen. Naast de eerdergenoemde Femke Dekker, kon vanwege een polsblessure van Gerard van der Linden, de lichte mannen vier-zonder, ook niet starten. Daarnaast startte de mannen acht alleen maar op zondag vanwege vermoeidheid na de races in Henley een week eerder. Ook de lichte vrouwen dubbeltwee van Marit van Eupen en Kirsten van der Kolk kwam niet aan de start. Bondscoach Josy Verdonkschot verkoos deelname in de skiff boven de dubbel.
De ploegen die wel roeiden, deden wat van ze verwacht werd. De vrouwen acht roeide tweemaal naar de winst, ten koste van de sterk geachte Australische acht, en kon zondag ook imponeren met zeer aardig roeien. Helaas was het zaterdag sneller weer, waardoor de goede prestatie van zondag niet in de tijd terug te zien was. De mannen acht roeide niet heel soepel, maar kwam desondanks tot een aardige tijd van van 5.30 min.
Ook waren er nog tickets te verdienen naar de WK voor niet-olympische nummers en naar de WU 23 Regatta. De lichte twee-zonder stuurman van Sjoerd Verhallen en Michiel van Eupen voldeden op zaterdag alsnog aan de eisen voor deelname aan de WK. Tevens bleek de prestatie van de snelste lichte skiffeur Roy Delis genoeg voor uitzending.
Organisatie
Voor het tweede jaar werd de wedstrijd gehouden op de vernieuwde en verbrede Bosbaan. Na wat aanpassingen naar aanleiding van de vorige editie liep de wedstrijd redelijk gesmeerd. Ook Jan-Willem Landman, vijftien jaar lang mede-organisator en nu adviseur van het evenement was onder de indruk: Ik heb met bewondering gekeken hoe het verliep. De tenten waren goed geplaatst, er waren veel mensen op de wedstrijden afgekomen en het wedstrijdprogramma verliep vlot. Enige kanttekening was dat de tribune nu wel erg ver naar achter was geplaatst en dat de tijdwaarneming op zaterdagochtend een beetje te wensen over liet. Verder had een internationale kamprechter commentaar op de starttoren: Een starttoren dient eigenlijk verschoven te kunnen worden en deze staat helaas vast. Door de verbreding van de baan is het nu bijna onmogelijk om vanuit de starttoren de oproeibaan en baan 1 en 2 goed te overzien. Mede gezien de wens van de KNRB om in 2009 de WK te organiseren, zou dat nog problemen op kunnen leveren.
De deelnemende ploegen waren ook redelijk te spreken over de organisatie. Zo waren er voor de verandering weinig tot geen klachten over de golven van de kamprechterbootjes. Alleen het vermeende baanvoordeel was dit jaar toch weer present. Helaas een probleem wat als organisatie niet uit te vlakken is.
Daarbij was de organisatie er redelijk in geslaagd om een internationaal veld bij elkaar te halen. Nico Rienks en Carin ter Beek waren al enige maanden op pad geweest om toppers naar Amsterdam te halen. Mede gezien het feit dat de Holland Beker de laatste wedstrijd zou zijn voor de Olympische Spelen in Athene, was er een behoorlijke kans dat er veel internationale ploegen zouden verschijnen. Dit lukte deels met deelname van de gehele Australische, Nieuw-Zeelandse en Deense equipes. Maar ook uit andere landen waren sterke ploegen gekomen. Desondanks viel het voor organisator Landman een beetje tegen: Ach, ik weet hoe moeilijk het is om goede ploegen te werven en deels is het ook wel gelukt, maar zeker door het goede moment waarop de wedstrijd nu verroeid werd, had ik er iets meer van verwacht.
‘Roeien’ bestaat sinds 1939 en is een onafhankelijk orgaan van de KNRB met een eigen redactie. De redactie bestaat momenteel uit zes leden en wordt tevens gesteund door een groot aantal vaste medewerkers. Het blad komt maandelijks uit, behalve in de maanden februari en maart, wanneer er een gecombineerd nummer in de bus valt. De januarieditie staat beter bekend als de evenementennummer. Hierin alle informatie over de KNRB en haar aangesloten verenigingen met alle belangrijke adressen. De jaarprogramma’s voor de nationale selecties staan hier vermeld en ook informatie over alle evenementen (wedstrijden, tochten, cursussen) van het jaar. De andere edities zijn allen journalistieke uitgaven over de roeisport.
Het maandelijkse magazine geeft aan alle facetten van de roeisport aandacht. Zowel het toproeien krijgt aandacht, maar ook wordt er gelet op het studentenroeien, veteranenroeien, toertochten, zeeroeien en het verenigingsleven. Daarnaast ook veelvuldig aandacht voor verhalen over medische zaken, techniek en materiaal. Een mix van interviews, sfeerverhalen en achtergronden uit de roeierij. Kortom voor elke roeier in Nederland interessant en onmisbaar! Voor meer informatie: mail naar [e-mailadres verwijderd]. Abonnementsinformatie is te verkrijgen bij [e-mailadres verwijderd]
