De tegenvallende prestaties van Dirk Lippits waren lange tijd niet goed te verklaren. Boosdoener blijkt een losgeraakte rib. Sinds Ribpits eind 2001 voor de skiff koos, leek hij geregeld onder druk te bezwijken. Hij verspeelde dit jaar de nationale titel, werd vernederd bij de wereldbekerwedstrijden in Polen en verloor een week geleden van onbekende Duitse roeiers. Lippits zou mentaal een watje zijn, zo klonk het in de roeiploeg. Vriend en vooral vijand waren sceptisch over de prestaties van de roeier die geregeld voormalig ploeggenoten bekritiseerde; maar een scheve rib bleek de atleet te hinderen. Lippits moet nog vormbehoud tonen aan NOC*NSF. De voordracht van de KNRB, na Duisburg, werd niet overgenomen. Tijdens de Holland Beker op de Bosbaan krijgt hij -waarschijnlijk- een laatste kans zich te bewijzen.
Lippits zelfs tastte maandagavond nog in het duister over zijn deelname aan de Spelen. “Ik heb wel een idee, maar officieel weet ik nog niets”, zei Lippits. Binnen de Commissie Toproeien van de KNRB werd besproken of de NOC-nominatie die Lippits bij WK’03 veiligstelde terug gegeven moest worden aan het IOC. Men zou de Thêta-roeier vervolgens naar de kwalificatie wedstrijden kunnen sturen om zijn startbewijs opnieuw te veroveren. Ook werd overwogen de plaats in te zetten voor een reserve roeier voor de Holland Acht. Lippits was op de hoogte van de eerste genoemde mogelijkheid. Theoretisch zou dat ook vandaag nog kunnen gebeuren, zei hij. Lippits: “De roeibond schijnt een dag uitstel voor de inschrijving bij de FISA te hebben gevraagd.”
Bij de wereldbeker in München bereikte Lippits door winst van de voorwedstrijd nog wel de halve finales. Bij de eerste wereldbekerwedstrijd in Polen stopte Lippits zeventig meter voor de finish in leidende positie met kramp in zijn linkerarm. Hij weet zijn falen drie weken geleden aan de wind die schuin over de roeibaan blies. Een enkeling nam dat voor waar aan. De roeier was vaker gebroken in de laatste fase van een race. Kwam een tegenstander sterk opzetten, dan gaf Lippits domweg op.
Bij de Wedau Regatta in Duisburg, kende Lippits de oorzaak van de kramp nog niet. Lippits: ,,Daar lag ik zeven seconde voor op een stel malloten. Na 250 meter had ik zonder moeite al een bootlengte voorsprong. Dan kan opgeven toch geen mentale kwestie zijn? Heel frustrerend. Ik ben fysiek en technisch beter dan ooit. Ik weet dat ik sneller ga dan ooit. Maar je gaat twijfelen. Is iedereen gek of alleen ik? Gelukkig was het heel de wereld.”
Al bij zijn eerste nationale wedstrijd in de skiff, in april 2002, hield hij 200 meter voor het einde meter zijn benen stil. Gerard Egelmeers, zevende in de skiff bij de Spelen van Sydney, roeide hem voorbij. Lippits was te diep gegaan en kon geen haal meer maken. Een jaar eerder werd Lippits, toen nog deel uitmakend van de dubbelvier waarmee hij zilver won bij de Spelen van 2000, bewusteloos afgevoerd. Op de olympische roeibaan van 1972 had Lippits alles gegeven in een zware strijd om het brons. In de laatste 250 meter werd het hem zwart voor ogen. Door de roeier voor hem te volgen, slaagde de krachtpatser erin de twee kilometer te volbrengen. In de skiff werd Lippits gedwongen zijn fysieke vermogen gelijkmatig over de wedstrijd te verdelen. Terugvallen op ploeggenoten bleek onmogelijk.
Sinds Lippits bij de WK in 2002 vijfde werd, bereikte hij nooit meer de finale van grote regatta’s. Begin vorig jaar bleek dat Lippits weliswaar technisch beter was gaan roeien, maar bij de WK in Milaan kwalificeerde hij de skiff voor de Olympische Spelen op ‘t nippertje met een teleurstellende negende plaats. Afgelopen winter bedankte hij Geert Cirkel, die uit de dubbelvier was gestapt, voor een avontuur in de dubbeltwee. Lippits hield vast aan de skiff.
Voor zijn trainingen sloot de 26-jarige roeier zich aan bij de ‘Team Josy’. De lichte vrouwen dubbeltwee van bondscoach Josy Verdonkschot heeft ruwweg dezelfde snelheid als Lippits. Trainingen zijn minder eenzaam, sparren leverde beide ploegen voordeel op. Lippits vroeg verder sponsor DSM om onderzoek naar kleding die de (voltallige) roeiploeg kan wapenen tegen de hitte in Griekenland. Ook bestelde hij een nieuwe Empacher, speciaal hoger gebouwd voor het verwachte ruwe water van Athene en zonder wingrigger zodat bij golven de handen niet het koolstof niet zullen raken. En als generale repetitie voor de Spelen bivakkeerde hij met de vrouwen dubbeltwee een paar weken op hoogte in de Spaanse Sierra Nevada. Voor herhaling vatbaar, zo oordeelde Lippits. Voor de vrouwen pakte de test, pieken in Poznan, goed uit: in Polen won de boot zilver. Lippits werd daar negentiende.
Een week geleden ontdekten artsen in Utrecht dat een losgeraakte bovenste rib bij hoge belasting een slagader beknelde. Daardoor verdween halverwege wedstrijden langzaam de coördinatie uit Lippits’ linkerarm. Een manueel therapeut in München duwde de rib terug op zijn plaats. Het herstel duurt volgens de Nederlandse fysiotherapeut van de Duitse roeiploeg, die vaker met problemen met de eerste rib kampen, twee weken.
