Het oktobernummer van het maandblad ‘Roeien’ is verschenen op 22 oktober. Het hoofdartikel gaat over roeifietser Theo Homan. Naast roeien, waarbij hij als skiffeur in 2002 de snelste tijd bij de Laga Ringvaart voor zich liet afdrukken, beoefent de Michiel de Ruyter-roeier nog enige andere sporten, zoals skiën, snowboarden, hardlopen en fietsen. Op 18 augustus 2003 startte hij als één van de 4000 fietsers en enige roeifietser voor de tocht Parijs-Brest-Parijs (PBP). Hieronder enige ervaringen van deze fanatieke langeafstander.
| Thijs roeifiets Sinds 18 april 2003 heeft Homan de nieuwe ‘Thijs roeifiets 240’ in gebruik en er voor PBP 6500 kilometer op getraind. De beweging op een roeifiets doet denken aan die in een skiff. Dit nieuwe type roeifiets heeft een lagere zit dan het oude model en men ligt horizontaler. De luchtweerstand is lager. De fiets is voorzien van een zgn. kabel-snek overbrenging, continu variabele transmissie. De snek is een systeem dat enige eeuwen geleden al werd gebruikt in klokken, en is herontdekt door Derk Thijs die het systyeem heeft geïmplementeerd in de roeifiets. De snek is een aluminium trommel met daarin een groef, waarin een drie mm. dikke RVS aandrijfkabel op en af kan rollen. De kabel is anderhalf maal rond de snek geslagen. Bij de arbeidsslag rolt de kabel af en tijdens de rustslag rolt de kabel weer op. De kabel neemt de snek mee en drijft daarmee het wiel aan. Aan de TU Delft hebben twee studenten een rendementsonderzoek gedaan waaruit kan worden geconcludeerd dat het rendement van de kabel-snek overbrenging hoger is dan de normale ketting-kettingwiel overbrenging. Zie voor details www.rowingbike.com Parijs-Brest-Parijs |
Al acht jaar loopt hij met enige roeimaten de halve marathon van Egmond. Na drie jaar peddelen op een gewone ligfiets neemt hij op de standaard ‘Thijs roeifiets’ in 2000 voor het eerst deel aan de EK Roeifietsen op Neeltje Jans en in 2001 schrijft hij het EK op zijn naam. De marathon blijft trekken: “Maar ja, ik ben geen loper. Dan vind je op internet verhalen over PBP. Je bent het niet van plan, maar het blijft borrelen. Je leest de trainingsprogramma’s en zo besloot ik zo’n driekwart jaar geleden om dat toch te gaan proberen.”
Om mee te kunnen doen moet je natuurlijk de nodige kilometers tussen de wielen hebben gezeten. De dagelijkse afstand van zijn woonplaats Almere naar zijn werk in Amsterdam is een peuleschil, evenals zondags de kilometers voor het roeien bij Michiel de Ruyter in Uithoorn. Een rondje IJsselmeer is ook geen probleem: om vijf uur op en weer thuis voor de lunch.
‘s Nachts wakker blijven
Als eerste experiment gebruikt Homan hiervoor de week van 30 april, waarin hij naar de wintersport gaat, het eerste stuk tot Luxemburg doet hij dan op de roeifiets. Om elf uur ‘s avonds vertrek en de volgende avond om 21:00 uur na 440 kilometer en een gemiddelde van 21 km/h aankomst op het ‘logeeradres’ voor zijn fiets. “Je gaat dan continu door, met elke twee uur een half uur rust om iets te eten en een alcoholvrij biertje te drinken. In hoofdzaak fiets ik dan op wegen zonder fietspad, dat is lekker. In België ga je langs de kanalen tot Luik, waar ik om half elf in het zonnetje aan het ontbijt zat. Daarna wordt het meer klimmen langs de Ourthe en de Ambleve, waarbij ik veel profijt heb van de snek.” Na een week de terugreis waarbij hij aanvankelijk een hogere snelheid van 30-35 km/uur haalt. De nacht langs de Belgische kanalen is echter heel donker en één verlichting blijkt onvoldoende. Bij Den Bosch gaat hij op een richeltje onderuit en hoewel er geen schade aan de fiets is, geeft hem dit een knauw. Na Utrecht moet hij het heel rustigaan doen, om half negen’s ochtends weer thuis.
Vier brevetten
Om aan de PBP te mogen meedoen moet je brevetten halen over 200, 300, 400 en 600 kilometer. De 200 en 300 kilometer waren geen probleem; in de 400 op 10 mei raakt hij hier en daar de weg kwijt. Bovendien is de nacht koud en het regent. “Als je koud bent, kost het volgens mij zoveel extra energie dat dat aan je reserves vreet.” Eind mei volgt in hoosbuien de 600 kilometer door Sauerland: steile afdalingen, veel water, gladde wegen, duisternis, kletsnat en koud, daarom een hotel opgezocht en na een warm bad enige uren geslapen, kleren gedroogd en een lekker ontbijt. Na 32 uur is hij binnen. Hij mag zich inschrijven voor de PBP.
Extra’s
Tussen het fietsen door roeit Homan op 14 mei nog even de Laga Ringvaart, waarvoor hij vier keer in de boot heeft getraind. Na 60 kilometer heeft hij een verschrikkelijk dip: de typische roeispieren, vooral handen en billen geven het op, maar na Leidschendam met verplichte rust gaat het weer prima. Hij eindigt als derde van de veertien skiffeurs en als dertiende van de 110 boten.
Op de planning staat verder 1 juni Cycle Vision, dè wedstrijd voor ligfietsend Nederland met een sprint, een criterium een 1-uurs tijdrit, een 3-uurs tijdrit en een aparte roeifietsrace. Hierbij test hij nog enige zaken van de fiets en geniet van het mooie weer.
Hallucinaties
Dan volgt op 20 juni een 1000 kilometerrit door Duitsland, Nederland, België, Frankrijk en Luxemburg waaraan drie ligfietsen deelnemen. Hierbij haalt hij een snelheid van zo’n 30 km/h die later in België met grote gaten in het wegdek en fietspaden met veel gruis en glas behoorlijk daalt. Bij de controle in Lier, België komt hij als eerste door, een flinke opkikker. In Frankrijk bij Virelles zou hij bij een controlepost omstreeks elf uur zijn bagage met slaapzak vinden, waar hij dan vijf uur zu kunnen slapen. Hij zet er een snekje bij, terwijl het landschap begint te glooien, stopt regelmatig voor een grote friet. Het zoete eten: energiekoekjes e.d. heeft hij afgezworen. “Dat komt op een gegeven moment je oren uit evenals de AA-drink, die is na een tiental uren opeens verschrikkelijk vies.” Hij vindt echter geen post, geen bagage, geen slaapzak en na zo’n 12 kilometer beseft hij dat hij de slaapplaats heeft gemist. Wat nu? “Ik had onvoldoende kleren bij me voor de koude nacht, kreeg het koud en begon verschrikkelijk boos te worden. De adrenaline zorgde ervoor dat ik inmiddels twee uur verder was. Met hulp van een paar jongens in een auto vond ik snel de Maas en daarna op naar Namen.” Langs de Maas slaat de slaap toe: “Ik kreeg visioenen van fietsers. Eerst gewoon, daarna fietsers met iemand op hun rug, dansende fietsers, hobbelpaarden
. Tot het moment dat ik wakker schrok omdat de fiets uit balans was en aanstuurde op een stoep. Even later lag ik languit en meteen klaarwakker.” “Ik heb me in de berm gestort en sliep meteen. Vijf minuten later raasde er een auto langs en was ik weer wakker, koud en nat. Hoe is het mogelijk dat je in een natte berm gaat liggen pitten? Hoe kan het dat je geest niet in staat is om het lichaam wakker te houden. In een dorpje heb ik onder een marktkraampje zo’n anderhalf uur geslapen. Daarna in Namen, warme broodjes, met sloten koffie.”
Om zeven uur weer opgestapt, nog 62 kilomter tot Luik. Daarna Maastricht, bij Viersen nog 20 kilomter tekort gereden en dus nog een paar extra rondjes om de 1000 kilometer vol te maken. Om half vier zaterdagmiddag weer binnen 45,5 uur over 1000 kilometer. Daarna op 5 juni nog een 24-uurs race op de wielerbaan van Rijswijk. Een saaie bedoening, wat wel de reden geweest zal zijn, dat hij tweemaal een half uur van de fiets moest om te slapen. Het doel was een goede mentale training. Na 701 kilometer houdt hij het voor gezien.
18 augustus Parijs-Brest-Parijs
Stijf van de zenuwen verschijnt Homan aan de startlijn, om kwart voor tien ‘s ochtends het startschot: alle zenuwen vallen van hem af. De groep valt snel uit elkaar met langzame klimmen en snelle dalen. De roeifiets gaat door zijn gewicht langzamer omhoog, maar sneller naar beneden. Voor Brest is het hoogste punt 341 meter. Na wat eten en dronken aangevoerd door zijn begeleiders om de 150 kilometer, drie uur geslapen en rond twee uur ‘s nachts weer op de fiets. De tweede nacht wil hij wakker blijven, maar dat lukt niet. Dan rond zes uur woensdagmiddag nog 300 kilometer. Het klimmen gaat echt niet meer en hij is ongerust voor de derde nacht, maar hij redt het. Een tijd onder de zestig uur moet haalbaar zijn. Bij een laatste eetstop heeft hij voor de laatste 140 kilometer nog bijna zeven uur over. Maar
ergens mist hij een bordje en maakt een omweg van zo’n 50 kilometer. De laatste 15 kilometer leg je af in een roes, je denkt aan de slechte en de foute momenten. Wat een pleuris end het was.
Uiteindelijk kwam hij als 480-ste door na 62 uur door. Zo’n 600 fietsers (15%) waren uitgevallen. Het was een fantastische ervaring, metnaal grensverleggend. Over vier jaar weer?
Verder in het oktobernummer van het blad Roeien:
- Zowel de omslagfoto’s als de bladzijden 6, 7 en 8 staan in het teken van het roeifietsen, voor insiders ‘roetsen’. Michiel de Ruyter-roeier Theo Homan ‘roetste’ de prestatietocht Parijs-Brest-Parijs (1226 kilometer) en doet verslag van zijn voorbereidingen om ‘s nachts wakker te blijven. Sybrand Treffers aanschouwde op Neeltje Jans de prestaties van zo’n 38 roetsers die daar streden om het EK Roeifietsen.
- Het openingsartikel beschrijven Martijn Groenendijk en Robert-Paul Prijt (TOR) de prestaties van enige Nederlandse ploegen. Over het algemeen hebben de Nederlandse verenigingen goed gepresteerd.
- Aan een aantal wedstrijden wordt aandacht besteed door een fotoimpressie van Sybrand Treffers met kort bijschrift, bijv. de Pinewood Delft Regatta, ofwel U-achten, waar de Universiteit Delft wederom de sterkste was. Voorts Cottwich-Almelo met de overstap van Geert-Jan Derksen van Okeanos naar Gyas. Salland geeft aandacht aan de Bungeeroeikampioenschappen (blz. 24).
- In de rubriek ‘Atleten en Kamprechters’ op blz. 9 legt Koos Bauman naar aanleiding van een race op de afgelopen Hollandia Roeiwedstrijden, onder de titel ‘Het staken van de race’, uit op welk moment een kamprechter een wedstrijd kan staken, en moet staken. Uit het artikel blijkt dat er in korte tijd een niet gemakkelijke beslissing moet worden genomen.
- RV Aeneas in Roermond bestaat in 2003 25 jaar. Aan de ontwikkeling van de vereniging, haar activiteiten en georganiseerde evenementen schenkt Martijn Groenendijk op blz. 10 uitgebreid aandacht.
- Op blz. 12 geeft bondscoach Josy Verdonkschot uitgebreid toelichting op het nieuwe hulpmiddel voor de coach: de Rower Expert.
- In 1995 stond de A2 door een breuk in de dijk van de Dommel bij Den Bosch onder water en werd domein van ‘De Hertog’ roeiers en een eenzame surfer. ‘Ingelijst’ (blz. 15) toont hiervan een foto.
- De winter komt eraan, reden om aandacht te besteden aan activiteiten van jeugd in de tijd, dat er niet in skiffs geroeid kan worden. Marijke Vooren heeft hierover een viertal jeugdbegeleiders ondervraagd. (blz. 16 en 17)
- Op blz. 18 presenteert zich de nieuwe Medewerker Deskundigheids Bevordering (MDB) van de KNRB, Bärbel Molenaar. Zij gaat zich enthousiast bezig houden met het promoten van het ‘aangepast roeien’.
- In de rubriek ‘Wetenschap en Techniek’ op blz. 19 ditmaal aandacht voor de racestrategie: win je race op tactiek.
- Op blz. 20 uitgebreid aandacht voor de brand bij Ossa en de consequenties voor de vereniging. Wat moet men doen om de zaak weer op te bouwen? Advies is welkom.
- In Duitsland bestaat een Technische Commissie die begin 2003 een onderzoek heeft gepubliceerd over toerriemen van diverse fabrikaten. Aandacht werd besteed aan de doorbuiging van riemen, de afstemming van dol en manchet e.d. Op blz. 21 wordt hierover bericht.
- Op blz. 22 en 23 berichten over toerroeien in Frankrijk en de FISA tocht in Engeland.
- De Commissie Wedstrijden heeft op velerlei verzoek de puntentelling voor de Paul Veenemans Prijs onder de loupe genomen. Op blz. 24 het hoe en waarom.
- In Harkstede vond voor de tweede maal een waterweekend junioren plaats voor junioren en hun coaches uit Noord en Oost. Op blz. 25 een impressie.
- ‘Roeien’ besluit met KNRB mededelingen en mutaties.
‘Roeien’ bestaat sinds 1939 en is een onafhankelijk orgaan van de KNRB met een eigen redactie. De redactie bestaat momenteel uit zes leden en wordt tevens gesteund door een groot aantal vaste medewerkers. Het blad komt maandelijks uit, behalve in de maanden februari en maart, wanneer er een gecombineerd nummer in de bus valt. De januarieditie staat beter bekend als de evenementennummer. Hierin alle informatie over de KNRB en haar aangesloten verenigingen met alle belangrijke adressen. De jaarprogramma’s voor de nationale selecties staan hier vermeld en ook informatie over alle evenementen (wedstrijden, tochten, cursussen) van het jaar. De andere edities zijn allen journalistieke uitgaven over de roeisport.
Het maandelijkse magazine geeft aan alle facetten van de roeisport aandacht. Zowel het toproeien krijgt aandacht, maar ook wordt er gelet op het studentenroeien, veteranenroeien, toertochten, zeeroeien en het verenigingsleven. Daarnaast ook veelvuldig aandacht voor verhalen over medische zaken, techniek en materiaal. Een mix van interviews, sfeerverhalen en achtergronden uit de roeierij. Kortom voor elke roeier in Nederland interessant en onmisbaar! Voor meer informatie: mail naar [e-mailadres verwijderd]. Abonnementsinformatie is te verkrijgen bij [e-mailadres verwijderd]
