The Boat Race van Gerritjan Eggenkamp – deel 4

Terwijl de weergoden Engeland teisteren met ongelofelijke hoeveelheden water en harde windstoten gaan de voorbereiding voor ‘The Boatrace’ onverdroten voort. Gerritjan Eggenkamp schrijft over het trainingskamp in Mequinenza (Spanje), de coaching, meer testen en de zogenaamde ‘Fixtures’ op de Tideway.

Door zware regenval is de Thames inmiddels ver buiten haar oevers getreden en staan de eerste huizen onder water (het waterbeheersingssysteem is hier duidelijk niet zo ver ontwikkeld als in Nederland: de afgelopen twee jaar schijnt de situatie nog erger geweest te zijn). Die overstromingen zijn voor ons niet zo’n probleem, de sterke stroming die dat met zich meebrengt echter wel. Om al het water af te kunnen voeren naar de zee stroomt het water bijna te hard om nog op te roeien. Op het stuk waar wij trainen is de Thames nog niet zo breed en met de huidige stroming wordt het gevaarlijk rond te maken, bruggen te nemen (de stroming is daar vaak extreem veel sterker: met z’n zessen roeiend lig je praktisch stil onder de bruggen) en de bochten te nemen. Gelukkig gaat het op het moment nog net, maar veel erger moet het niet worden, want dan moeten we verkassen naar Eton, dat een uur rijden van Oxford is.

De wind staat ons gelukkig niet in de weg: daar de Boat Race nog nooit is uitgesteld grijpen we elke mogelijkheid met harde wind aan daarmee te oefenen. Dat levert mooie taferelen op: de afgelopen week moesten we een paar keer eerder aanlegen om de boot te legen daar we te veel water binnenkregen.

Mequinenza

Geheel anders waren de omstandigheden in Mequinenza, waar we de eerste 10 dagen van januari op trainingskamp waren. Mequinenza ligt in het noorden van Spanje, ongeveer halverweg tussen Barcelona en Zaragoza. Het inwonertal bedraagt 1500 en het enige hotel opende speciaal voor ons, daar het normaal slechts in de zomer geopend is voor het handjevol ‘toeristen’ dat naar Mequinenza komt om op het meer en de rivier de Ebro te vissen.

Ideaal voor een trainingskamp dus: geen enkele afleiding, eenvoudig onderdak en eten en perfect water. We roeiden op de Ebro, die daar tussen twee bergruggen (voor zover je van bergruggen kan spreken bij zo’n 250 tot 300 meter hoogte) loopt. Dankzij die bergruggen ligt de rivier geheel beschermd van de wind en zo roeiden we elke training op bijna spiegelglad water.

Tot ieders verrassing roeiden we dagelijks in dezelfde acht, daar we de nodige wissels verwacht hadden. Wellicht mede hierdoor was het roeien erg goed en stabiel en was het bijna aldoor een waar genoegen de meer dan 40 dagelijkse kilometers af te leggen. Deze selectie was echter nog niet definitief en na de 5 kilometer test op de Concept2 zou er nog gewisseld gaan worden.

Het enige leuke (culturele) uitstapje (dat was wel even wennen na al die jaren in Sevilla) was een bezoek aan het kasteel dat boven Mequinenza uittorend en dat onlangs geheel gerenoveerd is. Aldaar waren we door de burgemeester, gouverneur en de bestuurders van de Spaanse roeibond voor een rondleiding met tapas uitgenodigd.

Nieuwe coaching

Net terug uit Spanje voegde zich een nieuwe coach bij ons coachteam. Mick McKay, slag van de ‘Awesome Foursome’ (goud in 1992 en 96) en roeier in de Australische acht die zilver won in Sydney, is op het moment hier voor een periode van 3 weken. Zijn manier van coachen is erg motiverend en door mee te roeien heeft hij ook de nodige zaken aan het licht gebracht. Daarnaast is de nadruk sinds zijn komst wat meer op de kwaliteit van de trainingen in plaats van de kwantiteit komen te liggen: de filosofie van zijn vier-zonder was dat trainingen van langer dan 16 km weinig zin hadden. Dat is wat te extreem voor hier, maar het heeft wel voor een verschuiving van de focus geleidt.

5km test

Ongeveer anderhalve week na terugkeer stond de 5 kilometer test op de Concept2 op het programma. Deze test wordt als de meest belangrijke ergometertest gezien, omdat hij de Boat Race afstand het beste benadert. Ik was er behoorlijk op gebrand een goede tijd neer te zetten, daar ik op de duurtrainingen op de ergometer beter scoor dan ooit. Ik kon mijn schema voor een tijd onder de 15’40 echter niet doorzetten en moest genoegen nemen met 15’45, één seconde achter Dan en 8 seconden voor Justin. Luke kon niet meedoen doordat hij aan zijn rib geblesseerd was. Bijna iedereen scoorde echter zo’n 10 seconden slechter dan verwacht en mede naar aanleiding van de fysiologische tests die we de dag ervoor gedaan hadden (lactaat en omega wave tests) kwamen de coaches met hun excuses voor het feit dat ze ons lichtelijk overtraind hadden. Het schema was ook lichtelijk absurd geweest voor de 9 dagen tussen een trainingskamp en een ergometertest. Samen met de mening van Mick heeft dat wel tot een behoorlijke wijziging van het trainingschema geleid en zijn de trainingen nu iets minder groot in omvang.

Qua selectie wordt er op het moment nog gewisseld op bakboord. Het is niemand duidelijk wanneer de uiteindelijk beslissing gaat vallen. In elk geval moeten op 4 maart de namen bekend zijn, daar op die dag de ‘Challenge’ en ‘Crew Announcement’ plaatsvinden. Op stuurboord roeit Luke op het moment niet mee, daar hij vrij ernstig aan zijn rib geblesseerd is, maar afgezien daarvan is er al lange tijd niet meer gewisseld. Daar we de boot hebben omgeriggerd naar stuurboord slag ben ik van 7 naar 6 verhuisd.

Fixtures

De komende tijd staat in het kader van de zogenaamde ‘Fixtures’ op de Tideway. Het afgelopen weekeinde zouden we tegen Molesey RC geroeid hebben, maar die trokken zich helaas op het laatste moment terug. Tijdens dergelijke fixtures sparren we stukken uit het Boat Race parcours tegen Engelse ploegen. Het afgelopen weekeinde roeiden we dus echter alleen. Over twee weken varen we tegen Leander en twee weken daarna tegen wat er over is van de Engelse acht. Daarnaast doen we nog aan een Engelse lange afstand wedstrijd mee. Op 4 maart is dan de Challenge en Crew Announcement. Iets later eindigt ‘Hilary Term’ en houden de colleges op: dan verkassen we naar een huis in Londen om daar dagelijks te trainen. De ‘Weigh-In’ op 25 maart is dan het laatste officiele evenement voor de race zelf.

Gerritjan Eggenkamp
5 februari 2002 

• Foto’s van het trainingskamp in Mequinenza in het fotoboek.