Categorie: Archief

Afgelopen maandagnacht, nog geen dag nadat hij terug was gekomen uit het Wit-Russische Brest, is Nereïd Daan Brühl door een tragisch ongeval om het leven gekomen. Brühl, de slagman van de senioren-B dubbelvier, is 19 jaar geworden. Hij won als junior bij Willem III goud op de Coupe de la Jeunesse (JM2x) en brons in de junioren dubbelvier op het WK in 2008. Het afgelopen jaar roeide hij voor Nereus. Brühl kwam ook twee keer uit op het WK onder 23 jaar in de dubbelvier, een keer voor Willem 3 en een keer voor Nereus. In de SA4x was hij ook regerend en tweevoudig Nederlands kampioen. Nereus heeft inmiddels een periode van verenigingsrouw afgekondigd. Op Nereus is een condoleanceregister te tekenen.

In 2005 vierden Sjoerd Hamburger (M1x) en Mitchel Steenman en Olaf van Andel (M2-) op de eigen Bosbaan in Amsterdam hun wereldtitel. Nu, vijf jaar later, is het de beurt aan de gebroeders Muda. Na een vierde plek in de lichte vier-zonder in 2007, brons in de twee-zonder in 2008 en vice-wereldkampioen achter de Italianen Dell’Aquila en Caianello in datzelfde nummer vorig jaar, was de beurt met die stijgende lijn in gedachten vrij letterlijk aan de lichte roeiers van Skøll. De tweeling was oppermachtig in de finale. Met ruim tien seconden voorsprong op de nummer twee (Frankrijk) en twaalf op de nummer drie (Duitsland) kwamen Tycho en Vincent Muda in Brest over de streep en konden de handen omhoog. Eindelijk goud.

Moet je juichen voor slechts een A-status? Die wrange vraag moeten de Nederlanders zich hardop stellen na het optreden van oranje op de wereldbekerwedstrijden in Luzern. Geen enkele Olympische ploeg kwam in de buurt van het podium; de lichte vier-zonder en de dames-acht nog het meest, maar beide ploegen konden in de finale geen stempel op de wedstrijd drukken. De dames waren nog het meest dichtbij met een vierde plaats, maar het gat naar het podium was met vijf seconden ruim te noemen. Daarachter, in de marge van de kleine finale, waren de prestaties naar behoren. Roel Braas finishte als achtste in het skiff-veld en ook de zware twee-zonder, de dames dubbelvier en de lichte dames dubbeltwee kwamen als tweede over de streep in de B-finale. Voor de ambities van Nederland is dat echter nog onvoldoende.

Misschien hebben de Nederlandse studentenroeiverenigingen het over zichzelf afgeroepen. Met zo’n enorm pantheon aan goden die in de verenigingsnamen worden aangeroepen moest het wel een keer misgaan. Gisteravond, kort na de race van de lichte mannen skiff, barstte een geweldig noodweer los boven de Rotsee. Volgens een lokale bewoner was het nog nooit zo erg geweest in Luzern. De knappe zilveren medaille van Jaap Schouten in de eenmansboot kon aan de razernij niks af doen. De goden waren boos; de prestaties van oranje op de derde wereldbeker zijn inderdaad teleurstellend. Over de hele linie blijft Nederland te ver verwijderd van de finaleplekken, en als dit een afspiegeling is van het WK in Nieuw-Zeeland moet de KNRB zich zorgen gaan maken.

Wat voor geluiden zouden er te horen zijn in hotel ‘Drei Könige’ in het centrum van het middeleeuwse stadje Luzern deze vrijdagavond? Een diepe zucht, een schaterlach, de verdwaalde toeter van een meegenomen vuvuzela? De Nederlandse equipe, die sinds jaar en dag in dat hotel bivakkeert tijdens de derde wereldbekerwedstrijd van het seizoen, zal gemengd reageren op de eerste dag van deze wedstrijd. Feit is dat alleen Jaap Schouten (LM1x), Roel Braas (M1x) en de lichte vier-zonder zich zonder herkansingen wisten te plaatsen voor het vervolg van het toernooi. De rest moest stuk voor stuk nog een keer over de baan om zich te bewijzen. In de vochtige hitte, die als een verlammende deken over de Rotsee hangt, is dat geen fijne constatering.