Afgelopen weekend voeren de para-roeiers naar uitstekende prestaties bij de internationale regatta in Varese. Esther van der Loos en Corné de Koning pakten het zilver en lieten onder andere Brazilië dat bij afgelopen WK nog brons won achter zich. De vierde plaats van skiffeur Alexander van Holk was misschien nog wel opzienbarender. Geïnspireerd geraakt door de Spelen van 2012 begon de in Londen woonachtige bankier pas twee jaar terug met de sport. Kwalificatie voor Rio lonkt.
Een paar dagen na zijn vierde plaats in Italië kijkt Van Holk nog steeds met gemengde gevoelens terug op zijn optreden. Hoewel hij liet zien zich in korte tijd flink ontwikkeld te hebben – hij ging van een tiende plaats bij afgelopen WK naar een vierde stek in Varese – baalde hij toch flink dat hij de bronzen medaille op 1,4 seconden was misgelopen. “Natuurlijk was dir misschien zelfs meer dan waar ik vooraf op had kunnen hopen maar als je dan net naast het podium belandt, is dat toch flink frustrerend. Te meer daar ik in de voorwedstrijd sneller was dan de nummer drie.”
Het tekent de 31-jarige Van Holk als sportman. Niet snel tevreden en flink ambitieus. En dat hoewel hij sinds zijn dwarslaesie na een auto-ongeluk ongeveer vijftien jaar geleden de sport zo goed als vaarwel had gezegd. “Ik deed daarvoor fanatiek aan hockey, rugby en tennis. Daarna heb ik nog even rolstoelbasketbal geprobeerd maar toen ik ging studeren ben ik daarmee gestopt en heb ik me op mijn carrière gestort.” Erg gezond leven was er niet meer bij. “Ik heb iets teveel van het leven genoten” zegt hij lachend. “Veel eten, drank en ook roken. Toen ik hiervoor koos moest ik vooral eerst flink fit worden.”
Een manier om dat te doen vond Van Holk in het zogenaamde sportvasten. Een vrij rigoureuze methode om zowel af te vallen als sneller spier aan te maken. “Het is een 10-daags programma waarbij je in het midden drie-vier dagen helemaal niets eet en alleen maar sapjes drinkt. Je verandert je metabolisme waardoor je geen suikers meer verbrandt maar vet.” De skiffeur is er van overtuigd dat het hem heeft geholpen in zijn ontwikkeling. “Omdat ik nog genoeg vetreserves had, was ik er zeker van dat het mij zou helpen. Maar ook een deel van de olympische schaatsers heeft dit voor Sotsji gedaan.”
Eigenlijk stond het hele eerste jaar vooral in het teken van fit worden, gecombineerd met het aanleren van de techniek. Nadat Van Holk in zijn woonplaats Londen niet alleen de Olympische Spelen maar ook de Paralympische Spelen zag, raakte hij geïnspireerd om te gaan roeien. “De sfeer die daar hing was echt fantastisch. Ik was roeien al een jaar eerder tegengekomen, maar ik dacht dat ik niet in de AS-klasse (alleen armen en schouders, red.) terecht zou komen en niet competitief zou kunnen zijn in het TA-veld (rug en armen). Toen bleek dat ik wel voor het eerste in aanmerking zou komen, wilde ik het er wel op wagen.”
Hij nam contact op met de roeibond en werd ingewijd door de onlangs opgestapte bondscoach Martin Lauriks. “Ik ben met hem gaan trainen op de Amstel en ze namen me vorig jaar al mee naar Varese zodat ik kon zien wat het allemaal was. En dat terwijl ik nog amper ervaring had. Dat heeft me zeker gemotiveerd door te gaan. Ik ben hem en Leendert erg veel dank verschuldigd. Ze hebben me perfect begeleid.” Van de commotie rond hun vertrek heeft hij gelukkig weinig mee gekregen. “Wat dat betreft scheelt het erg dat ik een groot deel van het jaar in Londen zit.”
In dat laatste komt binnenkort verandering. Volgende week verhuist Van Holk voor drie maanden naar Nederland om zich volledig op de Wereldkampioenschappen in Aiguebelette te richten. “Mijn werkgever – en niet te vergeten mijn verloofde – is erg supportive. Daarom kan ik nu even vrijaf nemen.” De bankier hoopt dan ook snel zijn trainingsregime van negen keer per week uit te kunnen breiden naar twaalf sessies. Ook daarin laat Van Holk zien dat hij serieus is en qua training niet onder wil doen voor de niet-aangepast sporters. Tot nu toe trainde de 31-jarige skiffeur in Engeland namelijk vooral in de sportschool en op de ergometer en kwam hij geregeld naar Nederland om in de boot te trainen. “Ik heb wel gekeken of ik in Londen ergens kon roeien maar ze zijn hier nogal gericht op gezondheid en veiligheid en denken dat als je als gehandicapte omslaat je meteen ook verdrinkt.”
Van Holk lijkt met zijn prestaties in elk geval verzekerd te zijn van de Wereldkampioenschappen in Aiguebelette, al weet hij dat nog niet zeker. “Ik ga volgende week zitten met de verantwoordelijken en dan hoor ik meer.” In Frankrijk zal hij bij de beste vijf moeten eindigen om zich te plaatsen voor de Paralympische Spelen in Rio. Een flinke opgave daar het veld nog wel wat competitiever zal worden. “De Chinees die goud in Londen won heeft zich sindsdien niet meer laten zien, maar schijnt nog wel te roeien en dat geldt ook voor een sterke Zuid-Koreaan. De nummer drie van Varese werd vijfde op het WK, dus dat zegt ook wel wat. Maar aan de andere kant denk ik dat er bij mij zowel qua techniek als qua kracht en uithoudingsvermogen nog wel een flinke stap te maken valt.”
