De erfenis van Amsterdam

Nu een week na de Wereldkampioenschappen op de Bosbaan de emoties weer wat zijn gezakt, is het tijd te gaan evalueren en nieuwe plannen te maken. Technisch directeur Hessel Evertse is met zijn coachteam momenteel druk bezig nieuwe prioriteiten te stellen. Om hem in deze roerige tijden bij te staan, geeft NLroei geheel vrijblijvend advies over hoe nu verder. Vandaag de zware mannen, later de lichte sectie en de vrouwen.

Tijd voor vakantie heeft de technische leiding niet. Deze week wordt met alle coaches van het nationale team druk geëvalueerd. ‘Wat ging er mis?’ zal een van de meeste besproken vragen zijn. Niet alleen in het roeien, maar vooral ook in de communicatie. Want hoe kan het zijn dat de twee hoofdcoaches een heel andere doelstelling hadden dan de technisch directeur? Er zijn genoeg momenten geweest waar dit besproken had kunnen worden. Óf Evertse heeft nagelaten dit van te voren goed met elkaar door te nemen óf alles is wel behandeld en de hoofdcoaches vielen hun baas af. In beide gevallen is er iets goed mis in de onderlinge communicatie. Als deze kwestie is uitgesproken, is het tijd voor inhoudelijk overleg. Mede aangespoord door flinke kritiek van chef de mission van NOC*NSF, Maurits Hendriks.

Het grootst aantal boten op de Bosbaan kwam logischerwijs van de zware mannen. Maar liefst alle olympische nummers waren bij de Wereldkampioenschappen bezet. De roep op meer focus geldt dus zeker in deze sectie. Maar is alles op elkaar gooien en weer een goeie acht maken, zoals in de pers te lezen, wel de juiste oplossing? Het inzetten op de breedte zoals afgelopen jaren is gedaan, waarbij veel is geïnvesteerd in nieuw talent, is dan weggegooide tijd en energie geweest. Daarnaast is het natuurlijk ook maar de vraag of met de acht beste roeiers bij elkaar zomaar wél een medaille zal worden behaald. Een sterke roeinatie als Duitsland, maar ook de Verenigde Staten, zet zijn beste roeiers in de acht en wint ook niet zomaar, bleek maar weer eens dit WK. Het zou gek zijn om een nummer waarin ‘we’ vorig jaar nog wereldkampioen zijn geworden, een jaar later alweer de das om te doen omdat er geen medaille is behaald. Beter wordt er goed geëvalueerd om ervoor te zorgen dat de vier-zonder volgend jaar weer het podium kan halen. Daarbij zal zeker moeten meegenomen dat Kaj Hendriks een kans moet krijgen, maar die keuze ligt in de lijn der verwachting.

Dat er niet ontkomen kan worden aan het schrappen van nummers is duidelijk. Qua boordnummers is dat echter niet zo logisch. Mitchel Steenman en met name Rogier Blink maken er geen geheim van een terugkeer naar de acht niet te zien zitten. De mannen van de twee-zonder zitten in de herfst van hun roeicarrière en hebben al twee olympische deelnames in de acht erop zitten. Ze hechten veel waarde aan het kunnen doen van hun eigen ding. Daarnaast is het ook maar de vraag of beide roeiers een toevoeging zullen zijn voor de acht. Blink is niet de makkelijkste persoon en in een acht is de Groninger sowieso gedwongen tot het maken van compromissen. Het is de vraag of de ploeg (laat staan Blink zelf) daar beter van wordt. Steenman zou op slag in de acht van meerwaarde kunnen zijn, maar nogmaals, de vraag is of hij dat zelf wel ziet zitten en iets tegen iemands wil doen, werkt vaak slecht. Het lijkt slimmer deze twee nog in elk geval één jaar hun gang te laten gaan en te zien of het net als vorig jaar lukt op het juiste moment de juiste snelheid te vinden. Dan heeft het duo als het goed is nog steeds kans op eremetaal.

Het scullen kan wel ontmanteld worden. Het is lovenswaardig dat de roeibond de laatste twee jaar in deze tak heeft geïnvesteerd maar in de sterk competitieve velden als dubbelvier en dubbeltwee levert het te weinig op. Nederland heeft nu eenmaal een te smalle top om in zowel het scullen als het boordroeien uit te blinken. Zeker Dirk Uittenbogaard kan de acht versterken en eventueel geldt dat ook nog voor andere roeiers uit deze groep, zoals Meindert Klem. Dat neemt niet weg dat er ook wat moet gebeuren binnen de groep van de acht zelf. Is Geert-Jan Derksen met zijn losse aanpak nog wel de juiste coach bijvoorbeeld? De acht had een ervaren kracht als Josef Klaassen juist kunnen gebruiken dit toernooi en het lijkt een zwaktebod dat het niet is gelukt hem binnenboord te houden. Daarnaast moeten de roeiers ook kritisch zijn tegen zichzelf. Waarom begon het octet bijvoorbeeld elk toernooi met een nagenoeg kansloze race waardoor de boot constant achter de feiten aanliep? Wat dat betreft was het misschien helemaal geen ramp geweest als de jongens hun A-status hadden verloren. Met de rug tegen de muur was dan wellicht duidelijk geworden wie er wel alles voor over heeft en wie niet.

Blijft over de lastige kwestie van Roel Braas in de skiff. Het staat als een paal boven water dat we blij moeten zijn eindelijk weer een skiffeur van het hoogste niveau te hebben. De roeier van Okeanos heeft absoluut de fysieke capaciteiten om in dit sterke veld een rol van betekenis te spelen. Maar hij laat zich nog te vaak beïnvloeden door omstandigheden waar hij te weinig grip op heeft, zoals harde wind en golven. Dat hij dat nog steeds laat gebeuren, terwijl Braas inmiddels toch al zeker acht jaar roeit, geeft te denken. De kans is groot dat hij technisch en mentaal nog niet sterk genoeg is om in Rio de Janeiro al op het podium te staan. Maar is hij dat na de Spelen wel? Hij schermt zelf met het feit dat grote namen als Mahe Drysdale, Ondrej Synek en Marcel Hacker dan zijn gestopt, maar de ervaring leert ook dat er altijd weer nieuwe mensen opstaan. Probeert Hamish Bond, die Drysdale al eens versloeg, het misschien in de skiff? En wat als een van de broertjes Sinkovic uit de oppermachtige Kroatische dubbeltwee het op zijn heupen krijgt? Voor nu is het vooral relevant of de roeibond hem de kans geeft zich verder te ontwikkelen tot 2020 of dat hij wordt gedwongen eieren voor zijn geld te kiezen? Zijn in principe verloren A-status kan hier ook nog een rol in spelen. In welke boot Braas dan moet komen is niet zo makkelijk bepaald. Is hij bijvoorbeeld soepel genoeg voor de vier-zonder? Zo niet, dan zou het zonde zijn de skiff nu al op te geven voor de acht. Een boot die vooralsnog net zo weinig kans op het podium maakt als Braas zelf.