Evertse onder druk bij tumultueus verlopen persconferentie

Het was de bedoeling vandaag te komen met een analyse van de Nederlandse roeiprestaties bij de Wereldkampioenschappen van afgelopen week, maar een chaotisch verlopen persconferentie aan het eind van het mondiale evenement, zorgt voor een herijking van prioriteiten. Morgen gaat NLroei dieper in op de prestaties, vandaag het verhaal van technisch directeur Hessel Evertse, die nogal uit zijn slof schiet op vragen die hem niet bevallen.

Het is zondag bijna 15.30u als de haastig ingelaste persconferentie drie keer van plek wijzigt. Niemand heeft eraan gedacht dat de aangewezen plaats, de KNRB-lounge vlak naast het podium, na afloop van de wedstrijden tijdens optredens misschien niet de meest geschikte plek is voor een samenkomst. We verhuizen drie keer van locatie, er wordt vergeten iemand achter te laten voor de laatkomers en er wordt niet gewacht op de voorzitter van de organisatie, Gerritjan Eggenkamp, die op de verkeerde plek staat. We nemen uiteindelijk plaats op de eerste verdieping van het net verbouwde Olympisch Trainings Centrum (OTC) wat later opvallend genoeg als één van de wapenfeiten wordt genoemd van dit WK. Aan tafel alle journalisten, Evertse zelf en hoofdcoach vrouwen Josy Verdonkschot. Op de tweede rij, hoofdcoach mannen Mark Emke, persvoorlichters en een aantal bondsbestuurders.

De technisch directeur steekt van wal en zoals men van hem gewend is, wordt het een wat langdradig verhaal waar vooral alle positieve zaken van dit WK worden benoemd. Over het presteren van de eigen ploegen is hij opvallend mild. “De organisatie van dit WK krijgt een 9,5 en onze eigen prestaties een 5,5.” Een opvallende uitspraak gezien het feit dat hij vooraf heeft gesteld dat hij zijn doelstelling was dit het meest succesvolle WK ooit te maken. Zijn verhaal: “We hebben bewust ingezet in de breedte. Het was het jaar van de talentontwikkeling! We hadden kunnen inzetten op enkel medailles in de acht en dat hebben we expres niet gedaan.” Het is een aparte gewaarwording. Twee jaar terug werd na de dramatisch verlopen Olympische Spelen van Londen door NOC*NSF orde op zaken gesteld. De roeibond werd op de vingers getikt en Joop Alberda werd aangesteld als tijdelijk technisch directeur en gaf aan na een aantal maanden aan dat het voortaan anders moest. Nota bene één van zijn bevindingen en adviezen: het WK van 2014 op de Amsterdamse Bosbaan moest ‘het moment van de Vaderlandse roeisport’ worden.

Toegeven dat zijn voorspelling van drie medailles in olympische boten en zes in totaal compleet uit de lucht is gegrepen, doet hij niet. In plaats daarvan blijft Evertse zijn eerdere prognose verdedigen en durft zelfs te stellen dat er ten opzichte van vorig jaar progressie is gemaakt door de ploegen. “Bijna alle ploegen zitten qua tijd dichter bij de winnaar dan vorig jaar.” Hij vergeet gemakshalve te vertellen dat die verschillen met snel weer altijd veel kleiner zijn en dat deze tijden met elkaar vergelijken dus totaal niet relevant is. Hetzelfde geldt voor zijn doorzichtige cijfermatige analyse, waarbij hij bij zijn finaleplekken (acht) ineens ook de para-roeiers betrekt waar de roeibond nul in heeft geïnvesteerd en voor zijn potsierlijke opmerking dat hij zo trots is op de prachtige vierde plek van de lichte acht. Het octet roeide een veel mindere race dan tijdens de Holland Beker en liet slechts één tegenstander achter zich. Toppunt van onzinnigheid is de stelling dat we vooral blij moeten zijn omdat er een prachtig nieuw gebouw (OTC) staat waar de atleten zo goed kunnen trainen. Alsof dat zijn primaire verantwoordelijkheid is in plaats van het beter maken van sporters en het draaien van goeie programma’s.

Het is het startsein van veel kritisch vragen, met name van Telegraaf-journalist Anne de Lange. De toon is weliswaar pittig, toch zijn de vragen logisch. Wat volgt is een kolderiek schouwspel wat meer doet denken aan stand-up comedy dan aan een serieuze persconferentie. Tot twee maal toe moet er iemand van buitenaf ingrijpen om Evertse uit de brand te helpen. Eerst probeert algemeen directeur, Monica Visser, De Lange de mond te snoeren en een paar minuten later staat uit het niets en zonder zich voor te stellen bestuurslid toproeien Chris IJsbrandy op om zijn werknemer te verdedigen. Het mag niet baten en de samenkomst eindigt in een behoorlijk potje verbaal vechten tussen De Lange en Evertse, waarbij laatstgenoemde duidelijk geïrriteerd raakt. “Jij ben toch ook niet met een pen in de hand geboren?” schreeuwt hij. “Het duurde toch ook 30 jaar voordat er iets fatsoenlijks uitkwam?!” De Lange houdt zich even koest maar gaat na afloop toch even verhaal halen. “Ik vind het jammer dat je het zo persoonlijk maakt en dat is zonde” zegt hij. “Je neemt als technisch directeur continu roeiers en coaches de maat en dat moet je er ook tegen kunnen als je zelf onder druk komt te staan.” Bijna lijkt het echt uit de hand te lopen als De Lange zegt: “Het belooft nog wat voor de toekomst als je zo met tegenwind om gaat.” Het doet een journalist die al 30 jaar in het vak zit, verzuchten dat hij een persconferentie als deze nog nooit heeft meegemaakt.

Het had enorm gescheeld als Evertse gewoon had toegegeven dat hij het vooraf bij het verkeerde eind heeft gehad. Nu gaat alle aandacht uit naar hem terwijl de bondscoaches natuurlijk ook iets uit te leggen hebben. Maar zij geven in elk geval gewoon eerlijk antwoord als hen iets gevraagd wordt. Emke noemt bijvoorbeeld de moeizame aanloopperiode van Steenman en Blink. “Je hebt mij niet horen roepen dat we even twee medailles gingen binnenhalen” laat Emke weten, verwijzend naar de doelstelling van zijn baas. Ook Verdonkschot is reëel. “De vrouwen hebben dit jaar bij de Wereldbekerwedstrijden geen enkele keer op het podium gestaan, dus het zou raar zijn als ze dat nu ineens wel zouden doen.” Hiermee vallen ze indirect hun technisch directeur af, die aangaf medailles te verwachten van de mannen vier-zonder en twee-zonder en ook één van de vrouwen. Iets wat ook bij de roeiers zelf slecht is aangekomen. Het geeft aan dat de onderlinge verhoudingen gespannen zijn en het is de vraag wat hier vervolgens uit zal komen. Kan Evertse op deze manier nog wel aanblijven als technisch directeur en zo ja, wat gaat er gebeuren om dit soort dingen in de toekomst te voorkomen?

En dan is er nog een laatste belangrijke factor in het geheel. In de wandelgangen gaan geluiden dat NOC*NSF op zijn zachtst gezegd not amused is met de prestaties op wat volgens Joop Alberda twee jaar terug nog ‘het moment van de Vaderlandse roeisport moest worden.’ Roeien is één van de focussporten van de sportkoepel en heeft de meeste A-statussen van welke sport dan ook. Dat deze ondanks de slechte prestaties uiteindelijk bijna allemaal zijn behouden (alleen de mannen dubbelvier en eventueel ook Roel Braas zijn hem kwijt) zou er best eens voor kunnen zorgen dat ook dit systeem op de schop gaat. Dit nog los van het risico dat roeien de status als focussport kan verliezen. Het inzetten in de breedte kan nog eens dure gevolgen gaan krijgen voor een bond die al in geldzorgen zit.

• NOS (audio): Technisch directeur Evertse onder vuur