Optimisme aan de Bosbaan

Een WK in eigen land is een unieke gebeurtenis. Dat blijkt al uit de opkomst tijdens de laatste persconferentie voordat de wedstrijden aanstaande zondag van start zullen gaan. In plaats van de gangbare handvol journalisten zijn nu bijna alle belangrijke nationale media uitgerukt. Wat ze horen is een wervelende goednieuwsshow. De organisatie heeft alles perfect op orde en de Nederlandse roeiers zijn volgens technisch directeur Hessel Evertse beter dan ooit.

Het moet gezegd worden, het opgebouwde terrein ziet er indrukwekkend uit en aan alles lijkt gedacht. Dat blijkt al uit de wandeling vanaf de entree ter hoogte van het Bosbaanrestaurant naar de finishtoren. Geen modderpoel door alle regen van afgelopen week, maar een pad dat is geplaveid met houtsnippers. Voorzitter van de organisatie, Gerritjan Eggenkamp, legt een half uur later uit dat dit pad nog wel voor de nodige hoofdbrekens heeft gezorgd. Eerder deze week kwijnden de tentjes onder de vele regenval weg. “We hebben paviljoens moeten kopen en we blijven houtsnippers aanslepen. Dat drukt nog behoorlijk op de begroting” aldus Eggenkamp. Gelukkig is er voor volgende week beter weer voorspeld, maar ook zonder dat is de oud-toproeier optimistisch over de geldzaken. Onlangs werden grote bedrijven als Heineken en Meeus nog als grote sponsors vastgelegd. “Zoals het er nu naar uitziet, eindigen we met een neutraal of licht positief resultaat” laat Eggenkamp weten. De begroting van het evenement bedraagt een slordige vijf miljoen euro.

Er is veel geld en energie is gestoken in de zogenaamde side-events. Hoofdsponsor van de roeibond, Aegon, heeft hier een grote rol in gespeeld. Zij willen de sport graag onder een breder publiek bekend maken en ook zoveel mogelijk niet-roeiers naar de Bosbaan trekken. Dat moet onder andere gebeuren door optredens van bekende artiesten als Roel van Velzen en de Hermes House Band, een eigen fanzone waar de medaillewinnaars worden gehuldigd en de aanwezigheid van Rollende Keukens. Ook zijn er tal van symposia en een reünie voor voormalig eerstejaars achten. Eggenkamp: “We willen er een echt evenement van maken in plaats van een gewone sportwedstrijd. De legacy moet zijn dat de standaard van zo’n toernooi vanaf nu hoger komt te liggen en dat dit een fundament is waar andere organisaties op verder kunnen bouwen.” Al deze zaken hebben er mede voor gezorgd dat de kaartverkoop de verwachtingen ruim overstijgt. “Er zijn momenteel 25.000 kaartjes verkocht en zoals het er nu naar uitziet is de kans aanwezig dat tijdens het laatste weekend er zelfs op het terrein, waar 10.000 man kunnen staan, niemand meer bij kan” aldus Eggenkamp.

Het is lastig kritisch zijn bij al deze positieve feiten. Enige kritiekpuntje lijkt het feit dat er slechts één televisiescherm opgesteld staat. En niet tegenover de hoofdtribune aan de andere kant van het water, maar schuin voor de mensen naast het erevlot. Nadeel is niet alleen dat er allerlei palen van de tribunes tussen de mensen en het beeld staan maar vooral dat er op het terrein geen mogelijkheid is om de races goed te volgen. Wat ook tegen kan zitten, maar waar de organisatie weinig aan kan doen, is de invloed van het weer op de baan. Schuine wind kan voor flink wat baanvoordeel zorgen en het roeifeestje daarmee flink verstoren. Op de vraag hoe de organisatie daar op voorbereid is, verwees Eggenkamp naar de mensen van wereldroeibond FISA. “Zij besluiten uiteindelijk wat er gebeurt. Dat kan van alles zijn: het verplaatsen van de races naar de ochtend, het roeien van time-trials of de baanindeling wijzigen zodat de beste boten op de beste boeien liggen. Wat wij alleen kunnen doen is ervoor zorgen dat alle mogelijkheden zo snel mogelijk kunnen worden uitgevoerd.”

Met alle aandacht voor de side-events zou je bijna vergeten waar het werkelijk omgaat: de strijd van de atleten op het water. Maar ook daar staat positiviteit voorop. Evertse lepelt maar al te graag cijfers op om zijn optimisme te staven. “We willen alle records verbreken. Zo hebben we de grootste roeiploeg ooit die deelneemt aan een WK. In 1995 won de equipe vijf medailles en nu gaan we voor zes. Vorig jaar haalden we in Korea een recordaantal van tien finaleplaatsen, nu gaan we voor elf.” De baas van het Nederlandse toproeien is wel enigszins creatief met zijn getallen. Want in deze cijfers zijn ook de minder belangrijke niet-olympische nummers verwerkt. Het zou zomaar kunnen dat daar bijvoorbeeld de lichte acht in een veld van slechts vijf boten een medaille pakt, maar die prestatie vergelijken met die van de (olympische) lichte vier is niet eerlijk. Zo heeft bondscoach Josy Verdonkschot om verschillende redenen dit jaar gekozen geen olympische lichte vrouwen dubbeltwee op het water te leggen, maar te gaan voor een niet-olympische dubbelvier (en skiff). Daarmee is deze ploeg meteen topfavoriet voor het goud, maar dit zou anders zijn geweest als de beste twee roeisters in de dubbeltwee hadden gezeten.

Gevraagd naar waar het echt om gaat, de medailles in olympische bootklassen waar de beste roeiers van de wereld acteren, is Evertse nog steeds positief gestemd. “Ook daar gaan we voor 2+1, het aantal medailles van vorig jaar, plus één extra. Dat moet reëel zijn.” Deze medailles zouden dan sowieso moeten komen van de mannen vier-zonder en twee-zonder, die vorig jaar respectievelijk goud en brons pakten. Over de derde mogelijke medaille is hij ook uitgesproken. “Ik vind dat de vrouwen van Josy nu ook de stap naar het podium moeten maken. Ze hebben veel gewisseld dit jaar en nu staat er een dubbeltwee die echt vooraan mee moet kunnen doen.” Het is een ambitieuze doelstelling, daar de vrouwen dit jaar nog niet hebben laten zien met de beste boten mee te kunnen. De ploeg won weliswaar brons op het EK in Belgrado, maar lag toen ver achter de winnende boten en later bleken de Australiërs en de Verenigde Staten ook over zeer sterke duo’s te beschikken. Ook moeten we natuurlijk nog maar zien of de andere twee ploegen het lukt om met de druk om te gaan. De twee-zonder van Rogier Blink en Mitchel Steenman heeft bijvoorbeeld dit jaar nog niet sterk gepresteerd. Aan de andere kant is er ook altijd kans op een verrassing. Hopelijk wordt dat de eerder genoemde vrouwen dubbeltwee of wel skiffeur Roel Braas, die dit seizoen heeft laten zien dicht tegen het podium aan te zitten. Al met al lijken de roeiers klaar te zijn voor het evenement aan hun eigen Bosbaan. Ook de slagman van de vier-zonder, Robert Lücken, is vol vertrouwen: “Als het aan mij lag zouden we nu beginnen.”