NK Klein eindigt in anticlimax

Waar veel mensen al bang voor waren kwam dit weekend uit. De nationale kampioenschappen voor kleine nummers op de Willem Alexanderbaan werden geteisterd door harde wind, waardoor op zondagmorgen eerst alle races via time-trials moesten worden verroeid. Vervolgens werden eerst de finaleraces van de tegelijkertijd gehouden Westelijke Regatta afgeblazen en later ook de finales van het NK. Een grote anticlimax voor roeiers en toeschouwers, maar ook voor organisatie, roeibond en hun sponsoren.

De organisatie gaf drie oorzaken voor het afblazen. “Ten eerste, en dat is het belangrijkste, was de veiligheid in geding. Omdat we besloten dat er op een gegeven moment tijdelijk echt niet meer geroeid kon worden, zouden we daarnaast in de knoop komen met het wedstrijdprogramma. Maar we liepen er voor de finales ook tegenaan dat de omstandigheden niet eerlijk genoeg waren voor finales boord-aan-boord. En nog een keer finales in time-trial varen, vonden onder andere de bondscoaches onzinnig. Dat hadden we immers al in de ochtend gedaan” sprak wedstrijdleider Thomas Roes na afloop.

Op social media barstte meteen de discussie los over de organisatie en de nieuwe roeibaan nabij Rotterdam. Op een Facebookbericht van roeiwebsite RoeiNed dat zowel de investering in de WA-baan in twijfel trok als het toekennen van de nationale titelstrijd, werd heftig gereageerd tussen voor –en tegenstanders. Feit is dat vooralsnog alle evenementen die daar zijn gehouden werden geteisterd door flinke wind. Weliswaar zijn de omstandigheden een stuk eerlijker dan op de Bosbaan, het probleem is dat bij windkracht 5 er al amper valt te roeien in de Eendragtspolder. Een windsterkte die nu eenmaal geregeld in ons land opsteekt en zeker in de Randstad. Wat dat betreft was toekenning van de nationale titelstrijd sowieso al een risico.

Een optie die op social media niet ter sprake kwam, was de wedstrijd een dag verplaatsen naar Tweede Paasdag. Deze maandag is immers ook een vrije dag. Als de belangen zo groot zijn, had dit een Plan B kunnen zijn. Helaas is daar vooraf geen rekening mee gehouden. En dit op het laatste moment regelen bleek onrealistisch. “We hebben het wel degelijk kort overwogen” aldus Roes. “Maar dat bleek organisatorisch onmogelijk. We hebben bijna 100 vrijwilligers en van hen kunnen we niet zomaar vragen ook Tweede Paasdag te komen werken.”

Het was overigens niet het enige onderwerp waar langs de baan flink over gediscussieerd werd. In de aanloop bleek dat er vanwege het overvolle programma geen B-finales zouden worden verroeid voor eerstejaars achten en developmentploegen. Een kongsi van profcoaches uit het hele land zorgde nog voor een collectief bezwaar, maar mocht niet baten. De organisatie gaf voorrang aan de nationale kampioenschappen, wat in complete toernooivorm werd verroeid, inclusief herkansingen en halve finales. Opvallend genoeg gold dit ook voor de junioren tot en met 16 jaar, terwijl de winnaars van deze wedstrijden niet voor een officiële titel in aanmerking kwamen. Bijna alle klassementswedstrijden kenden vijftien tot twintig inschrijvingen, wat betekende dat het overgrote deel van alle roeiers al vroeg op de zaterdagochtend huiswaarts kon keren voor het paasfestijn.

Vanwege het afgelasten van het middagprogramma werden de titels vergeven aan degenen die in de ochtend het snelst hadden geroeid tijdens de time-trials. Daartussen zaten geen grote verrassingen. Roel Braas bleek veruit de snelste in de skiff. Op maar liefst veertien seconden volgden de verrassende nummer 2 en 3, Thijs van Luijk en Derk Noordhuis. Laatstgenoemde was misschien wel de grootste revelatie van het weekend. De Groninger die al enkele jaren meedraait in de nationale top koos na enkele vervelende ervaringen met bondscoaches Maurogiovanni en McGowan ervoor zich niet meer bij de bond te melden. Hij weet inmiddels wat goed voor hem is en keerde zijn eigen vereniging Aegir ook deels de rug toe. Met een eigen boot en onder leiding van de eigenzinnige Gyascoach Gerrit de Jong heeft hij een enorme stap gemaakt en het lijkt dan ook logisch dat hij nu alsnog wordt uitgenodigd voor een plek bij de nationale selectie. Op zaterdag won hij in een rechtstreeks duel van een van de favorieten, Dirk Uittenbogaard, die nog kampte met de naweeën van ziekte. Ook Olivier Siegelaar bleek tijdens de time-trial niet snel genoeg voor een podiumplek.

Het was echter sowieso de vraag of de wind niet te veel varieerde om van echt eerlijke time-trials te spreken. Waarom de organisatie dan ook vasthield aan het achter elkaar aan starten van de oorspronkelijke halve finales (en die ook als promotiesysteem gebruikte, wat volgens art. 31 lid 1 van het Reglement voor Roeiwedstrijden niet zou moeten gebeuren) in plaats van de volgorde van snelheid van een dag eerder te gebruiken, was onduidelijk.

De twee-zonder werd een prooi voor de bronzen medaillewinnaars van afgelopen WK. Mitchel Steenman en Rogier Blink zetten hun uitdagers Robert Lücken en Mechiel Versluis op een kleine drie seconden. De tweetallen uit de Holland Acht kwamen daarbij niet in de buurt en moesten zelfs de lichte twee van Tim Heijbrock en Bjorn van den Ende voor zich dulden, wat met de harde wind tegen toch wel opmerkelijk was. In het lichte veld was er wel een onverwachte winnaar. Het Gyasduo van Joris Pijs en Tim Weerkamp kwam meer dan vijf seconden tekort ten opzichte van Jurgen Langenhorst en Bastiaan Vervoort, die vooraf niet eens tot de favorieten werden gerekend. De derde plek was voor Timo van Wittmarschen en Sebastiaan van Kints.

Bij de vrouwen zegevierde zoals verwacht Inge Janssen met een ruime marge voor Carline Bouw en Chantal Achterberg. Laatstgenoemde revancheerde zich daarmee voor het uitselecteren van de prioriteitsboten dubbeltwee en dubbelvier vorige week. Vooralsnog richt de kleine Proteusroeister zich op een startende reserveplek in de skiff, maar wie weet heeft deze klassering nog wat meer mogelijk gemaakt, getuige ook het mindere optreden van vaste krachten Ellen Hogerwerf en Olivia van Rooijen. De twee-zonder van Heleen Boers en Aletta Jorritsma bleek bij de boordselectie ruimschoots de snelste op een kleine drie seconden gevolgd door Janneke van der Meulen en Marleen Verburgh. Verrassende nummer 3 was Skøll met Lies Rustenburg en Kirsten Lanz, waarmee ze enkele boten van het nationale team, waaronder de flink tegenvallende twee van Kyra de Vries en Rosa Bas (Orca), achter zich wisten te houden.

Na een stroef begin op zaterdag, lieten de lichte dames van bondscoach Josy Verdonkschot zich in de finale (door het geringe aantal inschrijvingen waren er geen halve finales) weer van hun goede kant zien. Marie-Anne Frenken won met een halve seconde voorsprong van Maaike Head en Lisa Wörner wist haar verenigingsgenootje Ilse Paulis ternauwernood van het brons af te houden. De lichte mannen skiff werd tijdens de time-trial niet zoals vooraf was voorspeld een onderling gevecht tussen de Muda’s. Hoewel er tussen Vincent (de snelste) en Tycho minder dan anderhalve seconde zat, wist Daan Klomp zich tussen de tweeling te roeien. Een opzienbarende prestatie van de jonge Utrechter, die uiteindelijk zelfs 0,8 seconde tekort kwam voor de overwinning. Het blijft jammer dat we deze strijd niet meer boord-aan-boord zullen gaan aanschouwen. Vanaf nu zullen de Muda’s, net als de andere roeiers van het Aegon Nationaal Roeiteam, niet meer individueel maar in ploegverband aan de start verschijnen.

Ondertussen ging in de rest van Nederland een aantal evenementen wel gewoon door. De competitieroeiers troffen elkaar bij de Nereus Carpit Noctem op de Amstel en de marathonroeiers namen het rond Utrecht tegen elkaar op bij de Hart van Holland Roeimarathon, waarover later meer bij NLroei.

• Uitslagen NK Klein / Westelijke Regatta
• Uitslagen Nereus Carpit Noctem
• Uitslagen Hart van Holland
• Foto’s Hart van Holland
• Artikel RoeiNed
• Artikel Roeien.nl
• Foto’s Merijn Soeters