Net geen droomresultaat voor meisjes dubbelvier

Een halve seconde – even knipperen en het is voorbij. Maar het was wel het verschil tussen een bronzen medaille en de vierde plek voor de Nederlandse meisjes dubbelvier. Coach Thomas Notermans noemde het optreden van zijn pupillen echter “de beste race die ze hadden kunnen varen” en was apetrots op de manier waarop Miriam Visser, Marieke Keijser, Bente Paulis en Annemarie Schonk hadden aangevallen. De roeisters zelf waren geen moment teleurgesteld over het missen van het podium. Ze waren vooral blij met hun roeien in de medaillestrijd. “Als ik heel eerlijk ben was ik al blij dat we in de finale lagen”, glimlachte Marieke Keijser.

Geconfronteerd met het feit dat dit haar laatste internationale optreden was op juniorenniveau droomde ploegoudste Anne-Marie Schonk heel even weg. De roeister van De Maas gaat volgend jaar studeren in Amsterdam, maar kan zich waarschijnlijk nauwelijks een mooier afscheid wensen dan dit WK roeien voor junioren. Een vierde plek, net geen droomresultaat maar wel een prachtige prestatie voor de nog jonge ploeg en verreweg het beste optreden van de Nederlandse equipe. “We hadden misschien heel even een zwak moment halverwege, maar dat wordt gecompenseerd door een aantal goede stukken”, vond Schonk.

Het goede stuk waar de eind dit jaar 18 wordende Rotterdamse op doelt lag rond de duizend meter. Halverwege de finale leek het Nederlandse kwartet de aansluiting te verliezen op leider Roemenië en achtervolgers Amerika, Italië en Duitsland. “Maar van tevoren had ik aangekondigd dat we, als het nodig was, een mega-tussensprint moesten plaatsen”, vertelde Schonk. Dat gebeurde dan ook. Rücksichtlos schakelden de Nederlandse meisjes bij, verhoogden het tempo van 35 naar 38 en schoven meteen weer terug in het jagende groepje dat Roemenië probeerde te achterhalen.

De regerend wereldkampioenen leken evenwel niet onder de indruk van de achtervolgers. Met nog zo’n honderd meter te gaan leek niets de Roemenen af te kunnen houden van een gouden medaille – de tweede op rij voor Maricela-Dorina Otea. Maar honderd meter voor de finish sloeg het noodlot toe. De Roemeense dubbelvier kwamen in de ballen terecht en juist regerend wereldkampioene Otea raakte een van de boeien met haar riem en sloeg een verschrikkelijke snoek. Italië schoof langszij om het goud te pakken, Amerika pakte het brons en Duitsland finishte vlak voor Nederland op de vierde plek. Roemenië dobberde geknakt naar een zesde plaats.

Het gejammer van de Roemeense dames klonk nog lang na de finale over het water. Otea en haar ploeggenoten waren begrijpelijkerwijs ontroostbaar. De gouden medaille lag voor het grijpen en dankzij een stommiteit bleek ze toch ongrijpbaar – een nachtmerrie. “Eigenlijk vond ik het wel prima wat de Roemenen overkwam”, grijnsde slagvrouwe Miriam Visser quasi-serieus. “Tijdens de race had ik niks in de gaten. Ik heb geen moment gemerkt dat de Roemenen een snoek hadden geslagen en dat we ze voorbij gingen.”

Maar ook met Roemeense snoek kwam het Nederlandse kwartet een halve seconde tekort voor het podium. Een herhaling van 2011 – toen de Nederlandse meisjes dubbelvier met Karien Robbers, Anne Fischer, Kirsten Lanz en Ilse Paulis zilver won – zat er daarom niet in. Maar drie van de vier roeisters kunnen nog even mee. Miriam Visser is pas 17 en Marieke Keijser en Bente Paulis zijn slechts 16 jaar oud. Laatstgenoemde heeft dus samen met Keijser nog twee jaar om de prestatie van haar oudere zus te evenaren – of zelfs te verbeteren.

De andere drie Nederlandse ploegen kwamen in Trakai tekort in het geweld dat juniorenroeien heet. Jaap Scholten en Michiel Oyen bleken geen bliksemromance te kunnen starten met de twee-zonder en moesten zich tevreden stellen met winst in de E-finale – een 25e plek overall. Medien van der Laan werd dankzij winst in de C-finale dertiende overall en de Junioren Holland Acht werd in de halve finale gewogen en te licht bevonden. In de B-finale finishte het achttal van coaches Ronald Florijn en Willem-Jan de Widt als tweede achter Amerika in een tijd van 5:52,33.

Met die tijd hadden de Nederlandse jongens in de A-finale geen medaille gewonnen. De winnende tijd, onder langzamere omstandigheden dan de B-finale van de Nederlanders, was 5:50,05 voor Duitsland, dat slechts één honderdste van een seconde voor Italië wist te blijven. De Servische acht zat daar weer 22 honderdsten van een seconde achter. Het Junioren WK kreeg dankzij deze razend spannende finish een schitterend einde. Jammer genoeg zonder Nederlandse inbreng, iets wat volgend jaar in Hamburg hopelijk wel lukt.

De uitslagen van het WK voor Junioren in Trakai, Litouwen, zijn hier te vinden.