Met NK-goud is het makkelijker dromen

Grote verrassingen waren er dit weekend niet echt tijdens de Hollandia. De favorieten deden, af en toe met flink wat moeite, hun sportieve plicht door de Nederlandse titels te winnen. Dat moest ook wel: de meeste toproeiers en -roeisters mikken nadrukkelijk op de kleinere boottypes dit jaar. Mochten de prestaties dan uitblijven tijdens een NK voor de skiff en de twee-zonder kan er al een voorzichtige potloodstreep door de wereldveroverende plannen. Zoveel maakte technisch directeur Hessel Evertse wel duidelijk voorafgaand aan het NK. “Als je niet wint kan het zomaar afgelopen zijn met je ambities”, aldus Rogier Blink.

Gelukkig voor Blink wonnen hij en Mitchel Steenman de nationale titel in de twee-zonder. Een opluchting, zo biechtte de Gyas-roeier op na afloop van zijn race. De regerend Europees kampioenen in de twee-zonder willen in dat nummer internationale successen gaan behalen. Maar als je niet de beste bent in Nederland heb je in Sevilla ook niks te zoeken. Het Nederlandse kampioenschap in de twee-zonder winnen was voor Blink en Steenman daarom een belangrijke opstap: bevestiging van de vorm, ook al was die volgens Blink nog verre van optimaal. “De finale hakte er bij mij flink in: als we meer tegenstand hadden gehad weet ik niet of ik het had volgehouden. Hiermee gaan we er op het EK in ieder geval niet komen.”

De nuchtere analyse van Blink snijdt hout. Om de gouden medaille van het EK vorig nogmaals omgehangen te krijgen moet de ploeg harder en vooral ook beter varen. Nu de Europese kampioenschappen niet meer in september worden georganiseerd maar eind mei zullen er meer landen meedoen met hun A-equipe. Rekening houdend met dat gegeven is de 6:31,04 van Blink en Steenman aardig, met niet meer dan dat. Het verschil met de nummer twee was bovendien te overzien: het duo Kaj Hendriks/Govert Viergever finishte slechts drie seconden na de Gyas/Skadi-combinatie, en Boaz Meylink en Mechiel Versluis werden in 6:38,14 derde.

Een dag eerder waren die tijden overigens geen moment in beeld geweest. Een fikse wind blies over de Bosbaan en dat zorgde voor genoeg problemen in het startgebied. De omstandigheden waren zodanig oneerlijk dat de wedstrijdleiding ’s middags besloot om de halve finales van de NK-velden te verplaatsen naar zondagochtend. Ook de baanindeling en het oproeischema werden rigoureus aangepast. Het adequate handelen van de organisatie kon op veel waardering rekenen bij coaches en roeiers, die vaak genoeg wedstrijden hebben meegemaakt in Amsterdam die, ondanks bijna aantoonbare baanvoordelen danwel -nadelen, stug door werden gezet en opmerkelijke resultaten tot gevolg hadden.

Opmerkelijke resultaten waren er daarom nauwelijks te bespeuren tijdens de Hollandia. Natuurlijk waren er nog wel eigenaardigheden te constateren – regerend skiffkampioene Nicole Beukers sneuvelde bijvoorbeeld al in de voorrondes en Diederik Simon hield het al na 1.500 meter in zijn heat voor gezien – maar geen ridicule situaties waarbij Roel Braas in baan zeven wordt ingehaald door een eerstejaars skiffeur. Niet dat de Okeanos-roeier het overigens makkelijk had in zijn finale. Dirk Uittenbogaard legde het vuur aan de schenen van Braas, die zichtbaar moeite had om afstand te nemen van zijn concurrent. Op het erevlot had de 26-jarige Okeanos-skiffeur dan ook niets dan complimenten voor zijn tegenstander.

Ook Olivia van Rooijen en Carline Bouw hadden het verre van makkelijk in hun finale van de dames twee-zonder. Lange tijd bleven Heleen Boers en Aletta Jorritsma bij, en pas in de laatste kilometer kon de meer ervaren Nereus/Skøll-combinatie geoacht door Kirsten van der Kolk afstand nemen van de concurrentie. Zichtbaar opgelucht en moegestreden stonden Bouw en Van Rooijen dan ook op het erepodium. Het contrast met de Boer en Jorritsma kon bijna niet groter: die waren juist door het dolle heen dat ze op het podium stonden en het de favorieten zo lastig hadden gemaakt. De derde plek was overigens voor Dominique van der Pauw en Kirsten Wielaard.

Bij de lichte skiffeurs ging de winst als verwacht naar een van de Muda’s. In een zinderend duel ging de tweeling twee kilometer lang gelijk op, maar Vincent trok op de streep aan het langste eind. In een eindtijd van 7:03.41 was hij zijn tweelingbroer Tycho een halve seconde te snel af. Beide roeiers waren echter nauwelijks bezig met hun klassering. Ze vonden het belangrijker dat ze hadden aangetoond de besten te zijn van iedereen en dat niemand anders aanspraak maakte op de lichte dubbeltwee “Het is duidelijk dat we samen moeten blijven roeien”, vonden beide Muda’s, die op het podium gezelschap kregen van Daan Klomp.

Het verschil tussen de nummers één en twee was bij de skiffeuzes iets minder spannend. Marie-Anne Frenken (Njord) nam in de tweede kilometer afstand van Mirte Kraaijkamp (Laga) en Lisa Wörner (Nereus) en won het LDSA-veld. Bij de zware vrouwen toonde Inge Janssen (Orca) aan dat ze grote stappen heeft gemaakt in de winter. De Utrechtse bleef Lisa Scheenaard (Thêta) vijf seconden voor en deelde een gevoelige tik uit aan Chantal Achterberg (Proteus-Eretes). De Delftse, vooraf gezien als een van de favorieten voor de skifftitel, kon geen moment een bedreiging vormen voor Janssen. Dat was teleurstellend voor Achterberg, die samen met Claudia Belderbos toch grote ambities heeft voor de vrouwen dubbeltwee en in het najaar nog aangaf dat de Nederlandse titelstrijd een belangrijke graadmeter was voor de potentie van het project.

Dat Achterberg gelijk moet vrezen voor de toekomst van de dubbeltwee lijkt echter wat overdreven. De precieze interpretatie van de resultaten precies is aan de bondscoaches en één minder weekend maakt nog geen verloren plan. De NK Klein blijft ondanks de meer rigide richtlijnen een puzzelstukje in een groter geheel. Dat neemt echter niet weg dat de winnaars en winnaressen van de nationale titels in die puzzel al wat meer stukjes op de goede plaats hebben liggen dan de verliezers. Met een gouden medaille op je nachtkastje is het in ieder geval wat makkelijker dromen van de internationale toernooien dan met zilver of brons.

In de media
Volkskrant: “Muda wint nipt van Muda”
NUsport: “Vincent Muda wint van broer in roeifinale”

Michiel Oyen (J18 1x), Jaap de Jong (J16 1x), Anne-Marie Schonk (M18 1x) en Bente Paulis (M16 1x) wonnen de belangrijkste titels bij de junioren. Benieuwd naar de volledige uitslagen van de Hollandia Roeiwedstrijden/AEGON NK Klein? Kijk dan hier.