Bondscoaches Diederik de Boorder, Rob Robbers en Dave McGowan vertrekken bij de Koninklijke Nederlandse Roeibond. Dat meldde de KNRB gisteravond op haar website. Volgens het ietwat cryptische persbericht spelen vooral persoonlijke motivaties een rol in het afscheid. Gezien de hervormingen die topsportadviseur Joop Alberda aan het doorvoeren is om een gezond topsportklimaat te creëren bij de KNRB rijst echter de vraag of er niet meer speelt op de achtergrond. Wat ligt er met andere woorden precies aan het afscheid van het drietal ten grondslag?
De Boorder en Robbers waren de afgelopen jaren samen verantwoordelijk voor het juniorenbeleid en ten dele ook de talentontwikkeling in roeiend Nederland. Het duo noemde zichzelf vaak gekscherend ‘een tandem’: twee roeigekken die elkaar goed aanvulden, het enthousiasme voor de sport deelden en twee handen op één buik waren. “Rob is echt mijn buddy”, zei De Boorder meermaals over de samenwerking met Robbers. Hun goede onderlinge band maakte hen tot inspirerende bondscoaches – al zijn er de afgelopen jaren geen grote resultaten geboekt. Toch waren de jonge roeiers en roeisters blij: vraag een willekeurige junior hoe hij of zij De Boorder en Robbers ziet, en het antwoord zal luiden dat het twee motiverende mensen zijn. Prettig gestoorde coaches die goed liggen bij de jonge garde.
Na het aftreden van René Mijnders als technisch directeur en de komst van Joop Alberda kwamen alle bondscoachfuncties op de tocht te staan. Van René Mijnders tot Diederik de Boorder en van Antonio Maurogiovanni tot Rob Robbers: iedereen kreeg te horen dat zijn functie als bondscoach niet vanzelfsprekend was. De moeizame onderlinge werkverhoudingen die door Maurits Hendriks, technisch directeur van NOC*NSF, na een evaluatie waren geconstateerd lagen daar vooral aan ten grondslag. Begin januari deed Alberda zijn eerste zetten op het schaakbord door Mark Emke en Nico Rienks naar voren te schuiven richting het door Alberda betitelde ‘olympische coachteam’. Ook René Mijnders en Jeroen Spaans werden die kant op geschoven. En De Boorder werd ook gepolst voor een topcoachfunctie.
“Ik heb daar goed over nagedacht,” reageert De Boorder, “maar ik heb dat toch afgeslagen. Ik vind dat je als olympische coach honderd procent toewijding moet tonen en daar al je energie in moet steken. Ik heb alleen drie kinderen van onder de 3,5 jaar thuis zitten dus dat is nagenoeg onmogelijk. Ik heb teveel mensen meegemaakt in mijn directe omgeving die hun trouwring in hebben moeten leveren omdat ze er niet genoeg waren voor hun familie. Dat wil ik niet. Dus voor mij geen olympische coachfunctie. Maar ik kom zeker nog terug als bondscoach, daar hoef je niet bang voor te zijn.”
De oude baan als juniorenbondscoach zat er namelijk niet meer in: het aanbod van Alberda was de olympische coachfunctie – niks meer, niks minder. En dus betekende het afslaan van dit aanbod gelijk het einde van De Boorder bij de KNRB. En ook voor Robbers. Die verbond vrij onomwonden zijn aanblijven aan dat van zijn coachmaatje. “Ik vond niet dat ik iemand moest gaan vergelijken met Diederik”, vertelt Robbers. “Onze tandem liep zo goed, het zou oneerlijk zijn om dan met iemand anders te proberen hetzelfde gevoel te krijgen. Een groot deel van het plezier in het coachen kwam ook uit onze samenwerking.”
Blijft over McGowan. Volgens het persbericht kiest de Australiër net als De Boorder voor zijn gezin. Dat zal vast een rol spelen, maar het olympische akkefietje – McGowan werd eerder naar huis gestuurd na een aanvaring met Maurits Hendriks – en het publieke geheim dat een flink aantal roeiers binnen de selectie niet enorm van hem gecharmeerd was vertellen ook een ander verhaal. McGowan belandde in de loop der jaren steeds meer op een zijspoor – hij mocht zich, net als later zijn mentor Antonio Maurogiovanni, op een goed moment niet meer met het vlaggenschip de Holland Acht bemoeien. Alberda zal in zijn talloze gesprekken met roeiers, coaches en betrokkenen ook hebben geconcludeerd dat de 31-jarige Australiër niet veel draagvlak meer had. Het heeft er daarom alle schijn van dat de KNRB met het persbericht op een sjieke manier afscheid wil nemen van McGowan.
Het afscheid van de drie coaches betekent wel een flinke aderlating. Wat heet: door het doorschuiven van Jeroen Spaans richting het olympische coachkader is er een gat ontstaan in de sectie talentontwikkeling. Aan de top van de piramide is nu een aantal coaches aangesteld, maar de basis is verdwenen. “Het klopt dat er nu een gat is”, beaamt Alberda. “Dat gat wordt ten dele opgevuld met nieuwe mensen. Het developmentroeien schuift wel voor een deel op richting de olympische coaches. De aansluiting van development richting de top moet namelijk beter. Het onder 23-roeien is in zekere zin een studentenuitvinding. Op je 23e ben je op je fysieke top – dan moet je daar ook actief aansluiting bij zoeken.”
Volgens de topsportadviseur van de roeibond, wiens laatste week bij de KNRB is aangebroken, zal er de komende zeven dagen nog veel gebeuren. En dat is ook nodig: er zijn nu wel mensen maar de structuur moet nog wel goed worden neergezet wil het gaan werken. Volgens Alberda is het zijn doel om een schoon speelveld achter te laten voor de nieuwe technisch directeur Hessel Evertse. De voormalig volleybalcoach heeft volgens eigen zeggen wekelijks zo niet dagelijks overleg met Evertse over de laatste zetten. “Ik heb de komende tijd een aantal gesprekken met potentiële coaches. Volgende week gaan we nog een keer met elkaar in een hutje op de hei zitten om de laatste puntjes op de i te zetten.”
Een van die onderwerpen die dan besproken wordt is de definitieve verdeling van het coachkader. In tegenstelling tot de publieke vermoedens is er namelijk nog geen onderverdeling gemaakt. Hoewel Mark Emke, René Mijnders, Jeroen Spaans en Nico Rienks allemaal meefietsen met bepaalde secties is er nog niks officieel. “Ze zijn aangesteld als olympisch coach”, bevestigt Alberda. “De komende week gaan we mensen op hun plek zetten. Ik wilde eerste afscheid nemen van personen voordat ik functies ging verdelen.”
Maar er ligt nog één hoofdpijndossier bij de KNRB dat onbenoemd blijft. Antonio Maurogiovanni is nog steeds officieel in dienst. Italiaanse bronnen bevestigen dat de bond aldaar hem een aanbod had gedaan om als bondscoach aan de slag te gaan in Italië, maar Maurogiovanni weigerde om financiële redenen. Alberda kon volgens eigen zeggen geen uitspraken doen over de kwestie Maurogiovanni. Dat lag volgens hem op het bord van van het bestuur van de KNRB. Het zal daarom nog wel even duren voordat dit dossier definitief dicht kan worden gedaan.
In overige media
Telegraaf: “Bondscoaches roeien weg”
NUsport.nl: “Roeibond neemt afscheid van coaches”
