Holland Beker vergeet Nederlandse roeiers – en andersom

Het was vandaag vrij stil aan de overkant. Niet alleen toen het Nederlands elftal verloor van Denemarken, maar ook de rest van de dag. De witte tenten langs de Bosbaan bleven angstvallig leeg het grootste gedeelte van de dag, en de rijdende tribune reed af en aan – maar zonder al te veel publiek aan boord. Op de wateren vielen er ook veelvuldig gaten in het programma. Aan de buitenlandse deelnemers viel dit niet bepaald, het ontbrak de Holland Beker simpelweg aan Nederlandse deelnemers. De wedstrijd dweept graag met het internationale karakter, maar is vergeten om in Nederland te lobbyen. En de Nederlandse roeiers vergeten op hun beurt een van de interessantste wedstrijden van het seizoen.

Toegegeven, het weer zat niet mee. Er woei de hele dag een harde wind, en met de grauwe jagende wolken boven Amsterdam waren de omstandigheden weinig aantrekkelijk te noemen. Mahe Drysdale, een van de roeiers die de organisatie dit jaar zover had gekregen om mee te dingen naar de titel, was op Twitter treffend in zijn bewoordingen. “Je weet dat je in Amsterdam bent als je billen eraf vriezen, er een stormachtige wind waait en het eigenlijk zomer zou moeten zijn,” bromde de Nieuw-Zeelander via zijn Twitter-account.

Maar zelfs als je deze toch wat treurige omstandigheden meeneemt en er ook rekening mee houdt dat een deel van de potentiële toeschouwers liever thuis bleef om mentale voorbereidingen te treffen op het EK voetbal, blijft het simpele feit overeind dat de Holland Beker een magere wedstrijd is dit jaar. Met 366 inschrijvingen – waarvan 117 internationale ploegen – kan de wedstrijd niet bepaald concurreren met andere Nederlandse roei-evenementen. Vorige week trok de ARB bijvoorbeeld 756 ploegen. De Hollandia/NK dit jaar? Meer dan zevenhonderd inschrijvingen. Aantallen waar de Holland Beker alleen maar van kan dromen – of zijn dat niet de dromen van de organisatie?

Het verschil met de andere Nederlandse wedstrijden schuilt hem in de grote groep met doorsnee roei(st)ers die de gang naar de Holland Beker niet (willen) vinden. Dat lijkt te maken te hebben met de beperkende veldindeling van de Holland Beker – er zijn op het junioren en senioren B-roeien na alleen maar open velden – waardoor er bij de potentiële deelnemers wat ontzag ontstaat voor de wedstrijd. Er is een onuitgesproken overtuiging dat men niet thuishoort op de Holland Beker, een wedstrijd die veel meer gericht is op internationale allure waar de gewone man of vrouw geen plaats heeft.

Maar is die internationale allure er eigenlijk wel? De hoofdnummers ademen sfeer, dat zeker. De Holland Beker en de Ladies Trophy zijn bekers die tot de verbeelding spreken. Prijzen met een indrukwekkende historie en een enorme lijst aan ontzagwekkende oud-winnaars. Maar buiten dat? Als je goed kijkt zie je dat het deelnemersveld mager is. Verspreid over de boottypes zie je een handvol interessante topdeelnemers verschijnen. Als het meezit weet de organisatie de KNRB er zelfs toe te bewegen om met de nationale equipe ten tonele te verschijnen. Dat, in een notendop, zijn de paradepaardjes van de Holland Beker.

Maar door die tweeledige aard van de wedstrijd – enerzijds top, anderzijds ook weer niet – ontstaat een wedstrijd die vlees noch vis is. De liefhebbers van de skiff smullen bij het zien van toppers als Mahe Drysdale (Nieuw-Zeeland), Ondrej Synek (Tsjechië) en hun vrouwelijke evenknieën Frida Svensson (Zweden) en de dit jaar niet, maar normaal wel aanwezige Ekaterina Karsten-Khodotovitsj (Wit-Rusland). Zondag, eind van de dag. Heerlijk genieten van toproeien wat slechts één keer per jaar tentoon gespreid wordt op de Nederlandse wateren. Maar de wedstrijd heeft er niks aan als het publiek alleen op zondagmiddag om vijf uur toestroomt. Dat is zonde van de overige twintig uur aan roeiwedstrijden. Is het dan niet beter als de rest van de evenement óók aantrekkelijk is?

Vraag is natuurlijk: hoe gaat de Holland Beker dat bereiken? Of beter: wat wil de Holland Beker bereiken? Wil de organisatie zich richten op absolute top, dan zal ze moeten gaan concurreren met wereldbekerwedstrijden en een wedstrijd als Henley Royal Regatta – dat overigens dezelfde problemen kent. Als de organisatie de (prettige) mix tussen goden en stervelingen wil behouden dan moet er wat gedaan worden om de gewone roei(st)ers meer naar de wedstrijd te trekken en het veld in de breedte te laten groeien. Zodat de zaterdag van de Holland Beker op zijn minst een waardige prelude is van het vuurwerk dat zondagmiddag tentoon gespreid wordt.