Maurits Hendriks is een drukbezet man. Tijdens het wereldkampioenschap roeien in Bled schoof de technisch directeur van NOC*NSF even aan om te zien hoe het de Nederlandse equipe verging. Even daarvoor was hij in Parijs voor het WK Judo, Mönchengladbach voor het EK Hockey en na het korte roeibezoek is het vrijwel meteen weer door ergens anders heen. Overal zit hij op de tribune om te kijken hoe het de sporters vergaat, en passant pratend met de hoge heren van de betreffende sportbonden om te achterhalen hoe het nog sneller, hoger en sterker kan. Ik vind het belangrijk om dicht bij een kampioenschap te zijn, legt de oud-hockeycoach uit.
Het roeien staat daarbij hoog op het prioriteitenlijstje van Hendriks. NOC*NSF heeft namelijk een systeem van prestatiemanagers. Deze ervaringsdeskundigen zijn aangesteld om de topsportprogrammas van de sportbonden die ze onder hun hoede hebben te versterken. Hendriks zelf is ook zon prestatiemanager, en samen met de paardensport valt roeien direct onder zijn verantwoordelijkheid. Genoeg reden om af en toe een kijkje te nemen binnen de gaarkeuken van de roeiwereld. Er is veel overleg achter de schermen; Hendriks vraagt, kijkt, luistert, beoordeelt en adviseert. Het topsportprogramma van een sportbond moet een hoog niveau draaien, stelt Hendriks. Bij roeien lukt dat gelukkig steeds meer. Of ik tevreden ben met de prestaties op het WK? Evalueren doe ik met de technische staf, niet met journalisten.
Gezien de prestaties van het Nederlandse team zou het echter vreemd zijn als Hendriks tevreden was. Hij laat het indirect ook wel doorschemeren; via Twitter meldde hij dat het “nodig was” dat de mannen vier-zonder de halve finale haalde na winst in de herkansing. Tot dat moment waren de prestaties van de Nederlandse equipe inderdaad teleurstellend. NOC*NSF heeft immers grote plannen. De top tien van het medailleklassement dient gehaald te worden en Hendriks zelf vindt dat in Londen, de eerste Olympische Spelen waarbij hij als technisch directeur direct verantwoordelijk is voor de resultaten, niet slechts warmgedraaid moet worden. Ook de roeiwereld moet, net als de afgelopen edities van de Spelen, scoren. En volgens Hendriks is de sport goed op weg. “In 2008 heeft de KNRB actief ingezet op drie prioriteitsboten. Dat ondersteunen we ook vanuit NOC*NSF. Toen we in 2008 aankwamen was er nog niet zo’n structuur, dus ik denk dat er al grote stappen zijn gezet.”
De drie prioriteitsboten in kwestie zijn de mannenacht, de vrouwenacht en de lichte vier-zonder. De eerste twee boten kwalificeerden zich met hun finaleplaats voor de Olympische Spelen. De lichte vier-zonder bleef ver van de eerste elf plekken verwijderd en is door de slechte prestatie in Luzern zelfs de A-status kwijt. Dat betekent geen financiële ondersteuning. Over een door NOC*NSF ondersteund traject zoals Marit van Eupen en Kirsten van der Kolk dat hadden in 2008 wil Hendriks echter niet spreken. “Op individuele ploegen geef ik geen commentaar”, meldt de technisch directeur van de Nederlandse sportkoepel. Het zou evenwel vreemd zijn als Hendriks als topsportmanager van het roeien de lichte vier zou laten vallen. Zeker gezien de positieve manier waarop hij praat over de prioriteitsboten en de manier van werken van de KNRB. Aan de andere kant: regels zijn regels.
De telefoon gaat. Hendriks staat op en voert een kwartier lang een druk gesprek. Dikke kans dat zijn agenda weer bijgewerkt is en dat hij volgende week plotseling naar een groot toernooi aan de andere kant van de wereld moet. Hij wordt in zijn hoedanigheid als technisch directeur met veel sporten geconfronteerd. Waar vroeger de blik alleen op hockey lag moet hij nu interesse tonen in en verstand hebben van het complete sportspectrum dat Nederland te bieden heeft. Met paardensport en roeien, ‘zijn’ sporten, voorop. Maar Hendriks is kritisch over de roeisport. “Ik kan niet naar roeiwedstrijden kijken”, zegt hij met een zekere minachting over hoe de sport in beeld wordt gebracht. “Er is ook geen touw aan vast te knopen wat je ziet. Wat gebeurt er nu eigenlijk tijdens zo’n race? Dat is totaal onduidelijk. Waarom geen hartslagen in beeld? Waarom die rare camerastandpunten? Ik heb het al aangekaart bij de wereldroeibond, maar dat is een stug orgaan.”
Hendriks was als hockeycoach al continu bezig met nieuwe ontwikkelingen. Hij was een perfectionist, iemand die alles tot in de puntjes wilde regelen. Als het beter kan, dan moet het beter. Dat mist hij binnen de roeiwereld. Het is een onderwerp dat hem raakt, dat hem kan frustreren bij tijd en wijle. “De roeisport moet echt meer innoveren. Gelukkig nemen we in Nederland het voortouw met een aantal zaken, zoals het meten van de stroming in het water op de Bosbaan. De KNRB loopt wat dat betreft voor op FISA.”
