Soms, heel soms vind je een pareltje op je pad. Dan krijg je een spontaan emailtje van een onbekend iemand met een vraag uit duizenden. In dit geval gaat het om Jan Koen van Gorkom, roeier van de bescheiden Uithoornse roeivereniging Michiel de Ruyter en in een ver verleden juniorencoach. Of NLroei niet geïnteresseerd was in oud fotomateriaal. Welk materiaal? Van het Junioren WK in 1977. Geen zwart-wit foto’s, zoals meestal het geval was in die tijd, maar schitterende kleurenfoto’s van de toen nog als FISA Men’s Junior Championships aangeduide wedstrijden. Foto’s van de omgeving van het Finse Tampere, waar het toernooi werd gehouden. Van jonge roeiers in oranje t-shirts en korte witte broeken. Van houten boten en dito riemen. Van de wedstrijden zelf. En van roeiers die toen nog hoopten op een internationale carrière en pas veel later echt furore zouden maken. Mark Emke, bijvoorbeeld, en de latere lichte topskiffeur Frans Göbel. Een unieke blik in het verleden.
Het zijn juist dit soort toevallige pareltjes die de roeiwereld in mijn optiek extra kleur geven. De roei-ontmoeting tussen de Mexico-acht van 1968 en de Holland Acht van nu zorgde er bijvoorbeeld voor dat uniek videomateriaal boven tafel kwam. Roeier Jaap Reesink schoot tijdens de Olympische Spelen van 1968 meerdere filmpjes vol op bevel van zijn ouders. Filmpjes die nooit beschikbaar waren voor de buitenwereld – tot dit moment. De beelden van Jan Wienese, uitgeput in zijn skiff na het behalen van zijn gouden medaille, zagen we tot voor kort enkel in korrelige zwart-wit. Nu in kleur. Waarom? Omdat een oude acht weer bij elkaar is gekomen en ging sparren met de acht van nu. Misschien ook omdat een van de roeiers, Eric Niehe, toevallig voorzitter is van de roeibond en het daarom makkelijk is om contact te leggen met een groot medium als de NOS.
Zowel de filmpjes uit 1968 als de foto’s uit 1977 illusteren hoe relatief onbekend het roeiverleden van Nederland nog is. Hoeveel verhalen er nog niet verteld zijn, hoeveel mooie anekdotes alleen tijdens besloten borrels worden opgerakeld. Heldenverhalen, stommiteiten, baldadigheden, eeuwige strijd, avonturen; allemaal gevangen in mooie foto’s en video’s. Het Nederlandse roeiwereldje is rijk, er staat een schatkist vol met pareltjes. Soms, heel soms, valt een van die sieraden uit die kist en deelt de rest van de roeiwereld in het verhaal. Volgens mij moet NLroei daar een rol in kunnen spelen. Een schitterende anekdote is immers niks zonder een podium.
Misschien is het toeval dat we, de Nederlandse roeiwereld, twee keer binnen kort tijdsbestek zulke mooie beelden van het verleden krijgen voorgeschoteld. Misschien ook wel niet. Misschien is roeiend Nederland in 2011 spontaan begonnen met een schoonmaak en zijn donkere zolderkamers, volgepakte lades en dozen achterin garages doorgespit. Anonieme foto’s, vergeten video’s en andere parafernalia komen tevoorschijn, overblijfselen die soms veel specialer zijn dan op het eerste ogenblik gedacht wordt. Het zou mooi zijn als dat inderdaad zo is. Het zou betekenen dat we als NLroei – en onze lezers met ons – de komende tijd misschien wel meer pareltjes voorgeschoteld krijgen.
Foto’s
