 Ilse Paulis, Kirsten Lanz, Anne Fischer, Karien Robbers (vlnr) |
De perfecte race met het gewenste resultaat, de zilveren medaille, in de dubbelvier voor Karien Robbers, Anne Fischer, Kirsten Lanz en Ilse Paulis bij de wereldkampioenschappen junioren in Eton. En vervolgens een groot uitzinnig Nederlands feest langs de boorden van Dorney Lake. Anne Fischer die over boord springt. Het was de afspraak met haar clubcoach Sander Smulders dat hij naar haar toe zou komen zwemmen als ze een medaille zou winnen. Geen clubcoach te zien en in de reddingsboot werd Fischer op het vlot afgeleverd waar haar ploeggenoten nog voldoende lucht hadden overgehouden om haar met luide juichkreten weer in de armen te sluiten. Oh, zit mijn haar wel goed, reageerde Paulis toen ze naar het ereplatvorm mocht marcheren. Alsof iemand zich daar naar druk overmaakte na de fabuleuze race met een zilveren slot van het kwartet.
Bondscoach Hans Lycklama, stierf duizend doden tijdens de laatste meters van zijn meiden. Ik was zo bang en dan tegen de roeisters: Zie je wel dat je ook een goede eindsprint kunt doen. Als je er maar in gelooft. Alleen de Duitsers waren superieur en leidden van start tot finish. Robbers, Fischer, Lanz en Paulis kwamen vanuit de achterveld van het ‘gesloten peloton’ langzaam naar voren en schoven op naar de derde plaats achter Roemenië. In veruit de snelste laatste vijfhonderd meter (1.37,33) van alle ploegen werd het zilver gewonnen. We wisten dat als we zo hard mogelijk zouden gaan, we een kans hadden op een medaille, jubelt Paulis. In de halve finale hadden ze dat al aangetoond, toen het verschil met de Wit-Russen, vorig jaar nog goed voor brons, slecht 0,6 seconde was. In derde positie lagen de Wit-Russen vandaag halverwege de race ook, maar toen de Nederlandse vier voorbij schoof, zakten ze weg en pakte Nederland het zilver achter Duitsland dat goud won en voor de Roemenen die derde werden.
De jongens dubbelvier met Job Heidweiller, Amos Keijser, Niki van Sprang, Abe Wiersma vaart zondag de finale. Zij kwalificeerden zich eerder vandaag voor de eindronde met de tweede plaatst in de halve finale achter de Duitsers. Het kwartet kwam goed weg en lag direct al in tweede positie achter de Duitsers. Heidweiller: We waren slow starters, maar nu kunnen we ook snel starten. Helemaal tevreden waren Heidweiller, Keijser, Van Sprang en Wiersma niet. Technisch liep het het nog niet perfect. De schuine meewind is niet echt ons weertype, aldus Heidweiller. Maar we zijn niet ontevreden met het resultaat, vult van Sprang hem aan. Voor Keijser leek de race te zwaar te zijn geweest, die onvrijwillig de vissen in Dorney Lake bijvoerde. Ach, Amos is wat theatraal ingesteld, grapt Keijser, die daarmee de ontspannen sfeer onderstreept waarmee het kwartet naar de finale van morgen toeleeft.
Een onverwachte surprise zat er niet in voor de jongens dubbeltwee met de jarige Jort van Gennep en Conno Kuyt. Zij werden met de zesde plaats in de halve finale uitgeschakeld voor de A-finale, maar het ‘kleine’ Nederlandse tweetal was niet ontevreden daarmee. We hebben onze beste race van het toernooi gevaren. We wisten dat we de sterkste halve finale hadden, aldus Kuyt. We hebben geroeid naar vermogen. Toen ik bij de finish keek zag ik pas dat we zesde waren, vult Van Gennep hem aan. Morgen in de B-finale wil het tweetal het toernooi afsluiten met een plaats bij de beste drie.
Roos de Jong en Charlotte de Groot waren zwaar teleurgesteld toen zij in de dubbeltwee met de vierde plaats achter Litouwen, Duitsland en Spanje werden uitgeschakeld voor de A-finale. Het Nederlandse duo kon geen enkel moment meedoen in de strijd om de eerste drie plaatsen die recht gaven op een finale plaats. Alleen de beide Scandinavische landen Noorwegen en Zweden hielden zij achter zich.
