Het zal voor de roeiers die op de Olympische Spelen van Athene zijn geweest een deja-vu zijn: races die opgeschort worden tot nader order door de te harde wind. Dat de tijden van de eerste vijf voorwedstrijden bij vlagen wereldrecords benaderden maakt de situatie niet eens rooskleuriger. Integendeel, in veel gevallen kwamen de ploegen snoekend en door de golven klievend over de finish. Met strak roeien hadden de snelle tijden niks te maken. De lichte damesdubbeltwee was door de beslissing van de jury om de wedstrijd af te gelasten de enige Nederlandse ploeg die vandaag in actie kwam. Maaike Head en Rianne Sigmond finishten in hun voorwedstrijd als vierde.
De Skadi-roeisters hadden overigens de zwaarste voorwedstrijd van de drie. Samen met Polen (regerend zilver), België (vierde in Luzern), Amerika (met wereldrecordhoudster Ursula Grobler) en Duitsland (vierde in 2009) was er geen zwakke tegenstander te ontdekken. Toch weerden de dames zich kranig. De dubbels van de U.S.A. en Duitsland sloegen al vroeg in de wedstrijd een gat, maar daarachter waren het Head en Sigmond die het initatief namen voor de derde plek. De Polen haakten in het tweede deel van de race vervolgens af, maar een snoek vlak voor de finish zorgde uiteindelijk voor dat België er alsnog met de derde plek vandoor ging.
De eerste voorwedstrijd van de lichte mannen dubbeltwee was toen al lang gestart — en weer afgevlagd. Juryvoorzitter Patrick Rombaut vond het niet verantwoord meer om de ploegen het water op te laten gaan. Ongetwijfeld had de Belgische FISA-verantwoordelijke te horen gekregen dat lang niet iedereen even soepel bij de start kon komen. Het aanleggen bij de startvlotjes zorgde bovendien voor bijna hilarische taferelen; de boegen van de dubbeltweetjes probeerden uit alle macht hun boot al strijkend tegen de harde wind in te krijgen, maar vaak kwamen ze slechts millimeters vooruit.
De weersomstandigheden zijn de enige smet op het verder vlekkeloos georganiseerde toernooi. Al maanden is Nieuw-Zeeland in de ban van het roeien. Het ene na het andere krantenartikel besteedt aandacht aan de kansen van de Kiwi’s op het WK. In 1978, toen op het Karapiro-meer voor het eerst en het laatst een WK werd georganiseerd, was er maar één ploeg die met een medaille aan de haal ging. Anno 2010 zijn er welgeteld vier regerend wereldkampioenen, waarvan met name de mannen twee-zonder de beste kansen heeft om de titel te prolongeren. In andere velden laat Nieuw-Zeeland inmiddels ook zien dat het meedoet aan de medaillerace. In de lichte twee-zonder waren het bijvoorbeeld verrassend genoeg James Lassche en Graham Oberlin-Brown die de Fransen Tilliet en Bette van hun troon stootten. Dat deden ze overigens met hangen en wurgen. Of de races morgen hetzelfde zullen zijn is maar de vraag; de FISA zal ongetwijfeld beslissen om de wedstrijden naar een ander tijdstip te verplaatsen om de roeiers – en het publiek – eerlijkere en meer roeibare races voor te schotelen.
