Zes boten hebben zich gekwalificeerd voor de finale morgen bij het wereldkampioenschap tot 23 jaar in het Tsjechische Racice. Slechts 0,03 seconde was het verschil met de nummer vier, maar het was voldoende om lichtgewicht skiffeur Joris Pijs in de finale te brengen. Skiffeur Roel Braas, vrijdagavond nog in de gevangenis met monopoly, was succesvoller met ‘het spel’ in de skiff dat hij zelf meer kan beïnvloeden en gaat door naar de finale na zijn tweede plaats in de halve finale. Agressief moest het roeien zijn van de lichte vier-zonder-stuurman en die tactiek van Henk Jan Scholten, Daan Boonstra, Steven van Dooren en Stephan van Gorp resulteerde in de tweede plaats in de halve finale en dat was voldoende om zich morgen in de strijd om de medailles te mengen. De lichte mannen twee-zonder met de Muda-tweelingen, de vrouwen en twee-zonder met Wianka van Dorp en Olivia van Rooijen en lichte vrouwen dubbelvier met Lieve Leijssen, Lisa Wörner, Amber van Zomeren en Sofie Valk hadden zich al eerder geplaatst voor de finale.
Joris Pijs leek in een redelijk veilige derde positie achter de Iraniër Shadi Naghaded en Serv Nesic de finale binnen te kunnen varen. De Kroaat Kusurin en Tsjech Luzek maakten het in de eindsprint de Gyas-roeier lastig en met zijn drieën schoven ze bijna gelijktijdig over de finish, waarbij het voordeel voor Pijs uitviel met 0,03 seconden op Kusurin en 0,51 seconden op de Tsjech. Ik heb nog nooit zo hard moeten roeien. De eindsprint was: ogen dicht en keihard rammen. Toen eindelijk omgeroepen werd dat ik derde was, was ik enorm opgelucht, vertelt Pijs die na zijn race nog lang ‘stuk zat’.
Praatjes had Roel Braas voldoende voor zijn race in de halve finale. De Okeanos-roeier voelde zich zeker over zijn race. In welke baan lig ik eigenlijk, vroeg Braas aan bondscoach Coen Eggenkamp. Eggenkamp wijst baan één aan die op dat moment iets gunstiger lijkt voor de wind, maar herstelt zich direct. Neen, het is baan zes. Ach, dan zetten we daar toch de jetstream aan, grapt Braas. Na 1000 meter ligt hij zelfverzekerd voor op de rest van het veld. Achteraf vertelt Braas dat hij ook de opdracht had gekregen niet op de andere roeiers te letten zoals in de herkansing wel deed en zich nu volledig te focussen op zijn eigen roeien. Dat heeft succes, hoewel het roeien na de 1500 meter weer slordiger wordt en de Duitser Schoof hem voorbijschuift. Ach dat die Duitser mij inhaalde. Laat maar lekker gaan. Denkt hij misschien dat hij in de finale mij ook zo kan pakken. Ik zit in de finale en dat is maar goed ook, want morgen komen nog vrienden van mij, aldus Braas. Vandaag arriveerde al een groot deel van de familie Braas en ook oma van 88 jaar zat vol spanning de wedstrijd van haar kleinzoon te volgen.
De lichte vier-zonder-stuurman met Scholten, Boonstra, Van Dooren en Van Gorp groeit tijdens het toernooi en roeide vandaag een imponerende halve finale achter titelverdediger Spanje. Met tempo 51 in de start stelt de Nederlandse vier direct orde op zaken. In de herkansing ging het al beter met het kwartet. Donderdag in de series overkwam het ons nog. Gisteren hadden we al een agressiever eerste 500 meter en vandaag ging de tweede 500 meter ook goed, vertelt Daan Boonstra. De start ging zoals we dat geoefend hebben in het trainingskamp, benadrukt Henk Jan Scholten het zelfvertrouwen van de ploeg, terwijl coach Rob Jonkman op afstand staat te genieten. Voor morgen moeten we weer een andere tactiek bedenken, zegt Boonstra. We? Nou ja Rob, dan doet hij ook iets, dolt hij.
Pijs gaat door naar de finale nadat hij met slechts 0,03 seconde verschil met de nummer vier de finish passeert. De vier-met miste vandaag in de herkansing slechts met 0,39 seconden de finale. Frank van der Ploeg, Boudewijn Roell, Ruben Knab, Bob van Velsen en stuurman Marc Hummelink kwamen met een alles of niets eindsprint dicht in de buurt van de Fransen en daarmee van de a-finale. Ik weet niet wat er met ons was. We hebben ons laten verneuken, maar hebben het zelf verprutst, constateert de boeg Frank van der Ploeg
Lang lag Kirsten Wielaard in derde positie in de halve finale en daarmee leek de finale ook binnen bereik. De eindsprint van de Griekse Kourkoumpa maakt daar een einde aan. “Ik heb nog geprobeerd om de Griek terug te pakken. Zij had de eindsprint iets te vroeg ingezet. Ook Pajusalu (Estland; KB) zag in vanuit mijn ooghoeken, maar toen raakte ik een bal of een golf. Ik weet het niet meer, aldus de Nereus-roeister. Door de misslag kwam zij stil te liggen en was de kans verkeken op de finale.
Ook de dubbelvier met Thijs van Luijk, Daan Bruhl, Dirk Uittenboogaard en Philip van der Linde kon zich niet met de beste drie mengen in de halve finale en finishte als vierde. Thijs van Luijk: Het doel was de derde plaats. Het was een harde race. We hebben alles geprobeerd, maar meer zat er niet in.
De vrouwen vier-zonder, skiffeuse Vera Cornelissen en mannen vier-zonder roeiden zaterdag hun ‘troostronde’. Annique Priesterbach, Charlotte Huber, Swana Schaardenburg en Jolijn Remmelink waren het ‘slachtoffer’ dat pas tijdens de Koninklijke, eind juni, bleek dat een vrouwen acht onvoldoende kwaliteit had voor de wereldkampioenschappen. De vier werd pas anderhalve week geleden samengesteld en dat bleek te laat om nog tot grootse prestaties te komen. De b-finale werd zonder problemen gewonnen. Vera Cornelissen startte twee jaar geleden met roeien in de eerste jaarsacht bij Orca en in haar eerste jaar in de lichte skiff roeit ze al op de wereldkampioenschappen. De harde wind is dan dubbel in het nadeel voor zo’n onervaren roeister. In de c-finale bereikt zij de vijfde plaats. Schrale troost het voor de vier-zonder stuurman met Kaj Hendriks, Derk Noordhuis, Boris Le Feber en Mechiel Versluis door de c-finale te winnen. Het kwartet leek na de aanvaring een maand geleden op de Bosbaan waarbij de boot beschadigd werd en vanaf dat moment in andere boten moest roeien uit haar doen.
