Het is ‘s avonds laat als mijn taxi – een grote Volvo met aanhanger – de natgeregende ringweg rond Luzern opdraait op zoek naar de eindbestemming. “Moeten we hier wel zijn?” vraagt mijn chauffeuze, voor het eerst hier in Luzern, wat nerveus als ze op het punt staat een obscuur bergweggetje in te draaien. “Ja”, zeg ik, en ik leg haar uit dat het blauwe stukje net ten zuiden van onze positie op haar navigatiesysteem de Rotsee is. Ik vertel dat de camping van boer Emmenegger halverwege de baan tegenover het botenterrein ligt, half verscholen tussen de Zwitserse voorlopers van de Alpen. De Volvo draait het krakende grind op en rijdt via een smal weggetje de door de koplampen verlichte velden door. Pas als we de laatste heuvel op rijden zie ik in de verte een herkenbaar gezicht: flikkerende lichtjes van zaklampen en een tiental geparkeerde auto’s. Het voelt goed om weer terug te zijn.
De wereldbekerfinale in Luzern heeft iets magisch. Het is voor veel Nederlandse roeiers het einde van het seizoen. De vakantieperiode wordt niet ingeleid met de laatste eigen roeiwedstrijd op de NSRF – of wat meer exotisch: in Henley – maar met het kijken naar roeiwedstrijden op de Rotsee. Met een sierlijke duik of een wat meer potsierlijke plons vanaf de duiktoren vanaf de start. Met een fietstocht door de groene bergen ‘s ochtends vroeg voor de wedstrijd. Met een sprong van de Reusserbrücke in het centrum van de stad in de snelstromende rivier de Reuss. En uiteraard met een aanzienlijke hoeveelheid alcohol in de Pickwick-bar.
De Rotsee is voor veel roeiers ook een herkenbare en graag geziene locatie voor wedstrijden. Toen de Holland 4 in 2007 voor het eerst in de geschiedenis van het Nederlandse roeien de wereldbekerwedstrijd en de overall wereldbeker wist te winnen verwoordde Geert Cirkel het al treffend. De boegroeier merkte op dat het altijd al schitterend was om in Luzern te roeien, maar dat hij er tegelijkertijd al tijden van droomde om ooit een keer in Luzern te winnen. De wat meer sterfelijke roeiers in Nederland dromen er vooral van om in hun roeicarrière een paar halen te kunnen maken op het heilige water van de Rotsee.
De komende dagen zijn er wat dat betreft weer een aantal dromen in vervulling gegaan. Robert Lücken, de nieuwe aanwinst in de Holland Acht, start voor het eerst in Zwitserland. En ook de halve damesacht roeide nog niet eerder hier, laat staan stuur Anne Schellekens – de Clouseau-quotes zijn inmiddels niet meer aan te slepen.
Terwijl de zon inmiddels langzaam boven de bergtoppen uitkomt, en de journalisten een voor een een plaatsje zoeken om me heen in de mediatent maken de roeiers zich klaar voor de eerste starts. Op het zachtgroene heldere water van de Rotsee is het nu nog een komen en gaan van bootjes. Nu nog met lange mouwen en een verdwaalde thermobroek. Straks gewoon in pakje, dat staat buiten kijf. In Luzern kan het namelijk de dag voor de wedstrijden nog spoken, maar tijdens de wedstrijd schijnt een idyllisch zonnetje. Dat hoort er nu eenmaal ook bij.
Om 9:30 is de eerste start van de wereldbekerfinale in het Zwitserse Luzern, hier live te volgen via Worldrowing.com. De Nederlandse boten starten volgens het hieronder weergegeven schema:
12:18 – E1 – LW2x (Maaike Head, Rianne Sigmond)
12:48 – E3 – LM2x (Jaap Schouten, Paul Drewes)
13:12 – E3 – LM4- (Roeland Lievens, Tim Heijbrock, Vincent Muda, Tycho Muda)
13:36 – E2 – M8+ (Diederik Simon, Olaf van Andel, Jozef Klaassen, Mitchel Steenman, David Kuiper, Robert Lücken, Olivier Siegelaar, Meindert Klem, st: Peter Wiersum)
15:30 – RfL – W4- (Femke Dekker, Nienke Kingma, Chantal Achterberg, Carline Bouw)
16:24 – RfL – LM8+ (Joeri Bruschinski, Maarten Tromp, Jolmer van der Sluis, Diederick van den Bouwhuijsen, Dion van Schie, Thom van den Anker, Stijn Verwey, Rutger Bruil, st: Ryan den Drijver)
17:48 – RfL – W8+ (Femke Dekker, Nienke Kingma, Nienke Groen, Chantal Achterberg, Carline Bouw, Claudia Belderbos, Jacobine Veenhoven, Sytske de Groot, st: Anne Schellekens)
