Paniekvoetbal luidde de treffendste omschrijving van de turbulente gebeurtenissen rond de Holland Acht. Jan Klerks, negentien jaar niet zonder successen coach bij de roeibond, berustte in zijn ontslag als coach van de Holland Acht en zei: Ik hoop dat de Holland Acht slaagt in Poznan en naar de Olympische Spelen gaat. De Australiër David McGowan, coach bij de verenigingen Nereus en Vidar, zal het wonder moeten verrichten met een ploeg die ook flink door elkaar is geschud. Reinder Lubbers en Simon Glazenborg exit, stuurman Hergen Meijer vervangen door Peter Wiersum en de poppetjes op andere plaatsen. Diederik Simon moet de ploeg voorslaan naar een razend tempo dat bij het olympische kwalificatietoernooi zeven andere landen moet verslaan. Beulen achter de rug van Diederik, verklaarde Olivier Siegelaar, met Meindert Klem, nieuw in de acht.
De dubbeltwee uit Team Lippits kreeg direct na hun uitstekende negende plaats op de Rotsee in Luzern te horen dat zij niet zouden worden uitgezonden naar de olympische kwalificatie. De voorwaarde was namelijk de beste acht in een World Cup en daar hadden zij niet aan voldaan, volgens NOC*NSF. Klem en Siegelaar stapten daarom graag in de acht. Want wij willen graag naar Peking, aldus Siegelaar. Overigens waren zij vorig jaar oktober al gevraagd, maar toen gingen zij liever hun eigen weg. Klerks: Meindert en Olivier zijn weliswaar erg jong, maar zij hebben wel meer roei-jaren dan de twee die zij vervangen.
Afgelopen vrijdag borrelde op dat er onvoldoende chemie was tussen de roeiers en hoofdcoach Jan Klerks. Een van de mannen kwam met McGowan aanzetten. De Australiër die in Athene in de vier roeide en in 1986 in Poznan met de Australische acht een wereldrecord vestigde, verrichtte vorig jaar al een wonder door de lichte acht naar een onmogelijke wereldtitel te stuwen. McGowan heeft absoluut iets, zei Klerks die erkende dat het in Luzern niet goed ging. Als dan het vertrouwen er niet meer is, moet je als coach opstappen. Dat is een abctje. Ik hoop dat het nu toch gaat lukken.
De door elkaar gehusselde acht roeide in de opstelling Olivier Siegelaar, Rogier Blink, Meindert Klem, Jozef Klaassen, David Kuiper, Mitchel Steenman, Olaf van Andel en Diederik Simon. Tijdens de Koninklijke ging het in de voorwedstrijd matig en was de ploeg minder snel dan de Senior B-ploeg, maar de finale om de Nederlandse titel werd met overtuiging gewonnen, vóór een euforische studentencombinatie Gyas/Laga/Okeanos. De -23er kregen met 13 seconden klop op de derde plaats en de lichte acht m et nog meer.
Diederik Simon torste de grote cup, maar om het echie gaat het pas op 18 juni in Poznan waar acht landen strijden om de enige nog vacante plek in het olympische veld; behalve Nederland zijn dat Estland, Frankrijk, Italië, Kroatië, Rusland, Wit-Rusland en Zwitserland.
David McGowan, de nieuwe coach van de Holland Acht waar Titus Weijschede als Nederlandstalige coach aanbleef, zei niet dat het in Polen zeker gaat lukken. Zo ver ging de man die in de besprekingen gespierde taal bezigt, niet. Wel zei hij aan de Bosbaan in keurige bewoordingen: Twee jaar geleden was ik zelf nog topsporter. Bij ons ging het altijd om het hoogste, de wereldtitel en vooral de Olympics. Ik doe niets speciaals, alleen probeer ik de geest van de topsporter over te brengen. De Olympische Spelen, daar doe je het voor. Ik wil die energie, die passie overbrengen. In elke wedstrijd, in elke training, ja, in elke haal. Zo gaan we nog vijftien sessies in, naar Poznan. De Holland Acht betrok onmiddellijk na de Koninklijke een trainingskamp in Maasdam en zal van daaruit naar Polen vertrekken voor hopelijk niet het laatste kunstje van het seizoen.
Kritiek op het turbulentie bij de Holland Acht was er nauwelijks, eigenlijk helemaal niet. Nico Rienks, bestuurslid van de Holland Beker, meende: Ik zou het ook hebben gedaan. Mark Emke, chef van Team Emke waar de Holland Acht toe behoort, gaf als commentaar: Het is goed om de dingen eens door een ander tegen het licht te laten houden. Dat doen we bij de Holland Vier met de Duitser Saborowski ook. Er moest was gebeuren. De koppen even scherp zetten. McGowan is goede inspirator.
Met de Holland Acht als gesprek van de dag was er op de Bosbaan uitstekend roeien te zien. De Holland Beker kwam eindelijk een keer in handen van Mahe Drysdale, meervoudig deelnemer, maar nooit eerder winnaar. De drievoudige wereldkampioen uit Nieuw-Zeeland versloeg twee andere oud-winnaars: de Zweed Lassi Karonen en de Belg Tim Maeijens. Lichtgewicht Jaap Schouten (Njord) eindigde op de vierde plaats, voor zijn ploeggenoot Robin van Keeken. Sjoerd Hamburger, zaterdag in de voorwedstrijd geklopt door Maeijens, verscheen zondag niet meer aan de start. Wegens ziekte.
De Ladies Trophy kwam, voor de achtste keer, op naam van Ekaterina Karsten. Wie anders. De Tsjechische Mirka Knapkova leidde lang, maar het had er alle schijn van dat Karsten buitengewoon lid van Skoll – dit toeliet en haar net zo lang liet spartelen tot zij er genoeg van had. De winstpremie was gewoon te prettig.
