Nienke Dekkers keek toe over het riet bij het fonteintje aan de Rotsee in Luzern. Met gemengde gevoelens. ‘Ik sta niet graag aan de kant’, zei ze. ‘Waarom ik niet in de boot zat? Dat mag René Mijnders uitleggen.’ Nienke Dekkers had geen direct aandeel in de slechte race die de vrouwenacht vrijdag afleverde in de voorwedstrijd van World Cup II. Met Helen Tanger op haar plaats eindigde Oranje op de vierde en laatste plaats. De achterstand op de winnende wereldkampioen USA bedroeg twaalf seconden, maar dat was geflatteerd omdat ruim voor de finish energie werd gespaard voor de herkansing, waarin de beste vier promoveren naar de finale van zondag. ‘De ploeg haalde geen moment het niveau van de trainingen. Toen ging het goed, en snel. Misschien zat er onrust in het hoofd, omdat Canada nogal hard ging.’
Canada is net als Nederland nog niet gekwalificeerd voor de Olympische Spelen van Peking. Twee weken geleden bij World Cup I te München bleek een andere concurrent China snel en sterk. Canada toonde zich in Luzern voor het eerst. In Poznan zijn op 18 juni twee sets olympische tickets voor vrouwenachten te vergeven. Daar wordt het een bloedstollende strijd, waar Mijnders’ meiden hun kans moeten grijpen. ‘Een World Cup is in dat licht maar een wedstrijdje’, zei de coach die zijn acht nog niet definitief heeft samengesteld. In Luzern kreeg hij veel stof voor de collectieve gesprekken.
Onder de ideale omstandigheden van een lichte meewind op de beste roeibaan ter wereld leverde de Holland Acht eveneens een achterhoedegevecht. Ook de formatie van Jan Klerks kreeg de wereldkampioen als tegenstander. Canada pakte dan ook prompt de enige beschikbare finaleplek. In de andere serie triomfeerde Australië overtuigend. De Holland Acht drong de laatste 600 meter niet meer aan. Doorroeien voor een betere plaats in de herkansing hoefde niet, omdat er slechts één herkansing is geprogrammeerd. Alle niet-winnaars uit de voorwedstrijden bij elkaar voor vier plaatsen in de finale. ‘Daar zal het hard moeten gaan’, aldus Klerks.
De Holland Acht heeft er extra probleem bij, namelijk deelnemen aan een World Cup-finale om aan te tonen waardig te zijn voor de Olympische Spelen. Het blijkt dat zelfs als de ploeg het olympisch kwalificatietoernooi wint, NOC*NSF een streep kan halen door de uitzending naar Peking. Vanwege die extra eis. Mark Emke, chef van Team Emke, zei zoiets te gek voor woorden. ‘Wij zijn roomser dan de paus als het over roeien gaat. Als de acht zich kwalificeert, moet die ploeg ook gaan. Zo’n extra eis kan wel voor kleine boten met veel meer deelnemers, maar niet voor een acht.’ Waarop Emke ook bedacht dat zo’n nominatie ook op inschrijving kan worden bevochten. Hij verwacht dat in Poznan bij de World Cup III misschien wel minder dan een handjevol landen zich in de (olympische) kaarten laten kijken.
De Oranje vloot nam al met al een bescheiden aanloop naar het weekeinde van de Rotsee Regatta. Drie overwinningen kwamen op naam van skiffeurs. Jaap Schouten maakte zijn reputatie waar in de skiff lichtgewicht met winst in de voorwedstrijd naar een rechtstreekse finale. Nationale rivaal Tim Heijbrock kreeg klop van de Nieuw-Zeelandse wereldkampioen. In de open klasse zegevierden Sjoerd Hamburger en Sanne Beukers in hun herkansingen. Hamburger hoefde daar niet af te rekenen met Marcel Hacker. De Duitser had last van zijn rug gekregen en startte niet.
De Holland Vier, met Geert Cirkel weer op boeg achter de rug van Matthijs Vellenga op 2, won van Groot-Brittannie met een wissel voor slag Andrew Triggs (rugblessure), maar verloor met een puntje (0,04 seconde) van Frankrijk. Evengoed ging het vlaggenschip gemakkelijk naar de halve finales. De Britten, derde, trouwens ook. Mark Emke stelde vast dat het gebeuk tegen de oneerlijke tegenwind te München nogal wat slachtoffers had geëist. Niet alleen waren er blessures bij de Britse Vier, maar ook bij de Tsjechen die laatste werden in de voorwedstrijd en daarna terugtrokken. Van wat hij wist waren er ook fysieke ongemakken ontstaan bij Slovenië, Zwitserland en bovendien bij de Nederlandse lichte dubbeltwee van Marit van Eupen en Kirsten van der Kolk. Dit duo plaatste zich gemakkelijk voor de halve finales met de tweede plaats achter Canada. Coach Josy Verdonkschot gaf toe dat er wel wat was geweest. ‘Maar de ploeg is hier in staat om een goed toernooi te varen.’
De lichte vier-zonder kende ook geen problemen op weg naar de halve finales, tweede achter Groot-Brittannië. De dubbeltwee van Meindert Klem en Olivier Siegelaar knalde hard weg van het startvlot, leidde een tijd maar finishte als vierde. Zaterdag een herkansing. Wat ook de opgave is voor de lichte twee-zonders van Vincent Muda/Tycho Muda en Roeland Lievens/Paul Drewes.
