Ymte Sijbrandij is weer Europees Kampioenschappen Roeifietsen. Hij won het toernooi eerder in 2003 en 2004. Vorig jaar zegevierde Derk Thijs, bouwer en uitvinder van het wonderlijke rijwiel dat wordt voortbewogen met de roeibeweging. De strijd bij de EK roeifietsen op Neeltje Jans in Zeeland was dit weekeinde ongekend fel en kende een aantal onverwachte wendingen. Vier deelnemers zaten elkaar continu in de wielen. Sijbrandij, Thijs, Theo Homan en Martijn Mateman waren dit jaar de sterksten. De eerste drie zijn absolute roeifietsroutiniers en waren allen minstens eenmaal Europees Kampioen. Mateman is een jonger talent die de laatste paar jaar een geduchte opponent aan het worden is voor de gevestigde namen.
Bij de voorrondes van de sprint, een onderdeel dat zaterdag werd geroeid of gereden, hadden de vier renners zich reeds gekwalificeerd voor de beste acht roetsers die aan de finale sprints van de zondag deelnemen. In de uursrace liet Sijbrandij iedereen ver achter zich, maar in het criterium en de long distance over tachtig kilometer wist Thijs, in een vorig leven zevenvoudig wereldkampioen windsurfen, de eindsprint te winnen. Mateman en Homan behaalden afwisselend tweede en derde plaatsen. Het puntenverschil tussen de vier bleef zo gering. In de finale sprints het laatste onderdeel op zondagmiddag- zou de beslissing vallen. Thijs stond er op papier het beste voor, maar bleek alle registers al dusdanig ver open getrokken te hebben dat een achtste plaats het maximaal haalbare was.
De acht finalisten kregen ieder twee pogingen om een tijd neer te zetten op de vijf honderd meter sprint, waarvan het beste resultaat telt. De beste vier vechten het dan nog man tegen man uit in een heat voor de derde en vierde plaats en een heat voor de eerste en tweede plaats. De uitslag van de eerste ronde eindigde Sijbrandij op de eerste plaats en Mateman finishte als tweede. Deze heren hadden dus geen tweede run nodig, ze zaten immers al in de laatste heat. Ware het niet dat Arno Seijbel, die in 2005 de sprint won maar dit jaar niet volledig fit bleek, op het laatste moment roet in het eten gooide. In zijn eerste run had hij een magere zesde plaats maar na aanmoedigingen van fans, broer, en collega roeifietsers, ging hij toch voor een tweede run. Zijn reputatie als sprintkanon maakte hij alsnog waar en zette de beste tijd neer. Hiermee duwde hij Mateman uit de finale, en moest Mateman weer aan de bak.
Mateman zette geen betere tijd neer, dus de finale heat ging tussen Seijbel en Sijbrandij. Devrugbyinternational won de sprint, maar het klassement was voor Sijbrandij. Mateman werd derde op de sprint en tweede in het klassement. Thijs eindigde op nummer drie, vóór Homan. Bij de vrouwen wist Danielle van der Waard Beb Thijs en Brechtje Daams voor te blijven. De uitslagen staan online.
