Sinds Dirk Lippits op de Randstad Regatta vorig jaar werd verslagen door Sjoerd Hamburger, ging het bergafwaarts met de roeier van Thêta. Problemen met zijn linkerschouder zorgden er mede voor dat Lippits zich pas op de valreep wist te kwalificeren voor de Spelen. Ook daar kon hij helaas geen potten breken. De 28-jarige skiffeur nam hier echter geen genoegen mee. In de luwte ging hij door met trainen, zocht uit wat er mis was met zijn schouder en startte reeds enkele wedstrijden. Op de NK werd hij zelfs nationaal kampioen. In het juni nummer van het maandblad ‘Roeien’ een verhaal over Dirk Lippits en de verwaaide Nationale Kampioenschappen in Harkstede.
Verder in Roeien
|
Na het vorig jaar zo ongelukkig verlopen seizoen was het lang stil omtrent de intelligente skiffeur uit Eindhoven. Lippits gebruikte die periode om uit te zoeken wat er precies mis was met zijn lichaam. In de aanloop naar Athene kreeg hij meestal aan het eind van de race zon verzuurde bovenarm dat hij de race moest staken of deze light moest uit peddelen. Critici zagen het als mentaal probleem nu de eigenzinnige roeier in het verleden al vaker vlak voor de streep had laten lopen. Maanden later kwam er een logische verklaring voor het falen. Al voor de Spelen was er een diagnose gesteld door een hoogleraar. Ik zou aan een thoretic outletsyndroom lijden. Mijn slagader tussen mijn bovenste rib en mijn sleutelbeen zou worden afgekneld. Een oplossing zou zijn om die rib te verwijderen, maar dat zou een behoorlijk ingrijpende operatie zijn. Daarbij kon het volgens die arts geen kwaad om te blijven roeien. Ik heb toen besloten om er maar het beste uit te halen en ben doorgegaan aldus Lippits.
In die periode kwalificeerde Lippits zich alsnog voor de Spelen en concentreerde hij zich verder alleen maar op het daar zo goed mogelijk presteren. Daar wist hij slechts de aandacht te trekken door zijn door DSM ontworpen koelhelm, waarmee hij zelfs op het Amerikaanse CNN wist te komen. Op het roeitoernooi eindigde hij slechts als vierde in de C-finale. Achteraf bleek dat ik mijn lichaam op de Spelen aardig had geforceerd. Ik had alles op alles gezet om toch een zo goed mogelijke prestatie neer te zetten. Maar eenmaal thuis gekomen kon ik bijna helemaal niets meer doen met mijn linkerarm; ik kon niets een iets uit een keukenkastje pakken. Toen heb ik bedacht dat roeien best leuk is, maar dat ik eerst maar eens helemaal hersteld moest zijn. Ik wilde zeker weten of de diagnose klopte en ben op zoek gegaan naar andere artsen. Via iemand van de nationale volleybalploeg kwam ik bij dokter Stenvers in Groningen terecht, die gespecialiseerd was in schouderproblemen. Hij liet me voor een röntgenapparaat de roeibeweging maken en toen bleek dat elke keer bij de catch, mijn schouderblad niet mee bewoog en mijn arm telkens uit de kom schoot en weer terug. Dat kan je even volhouden, maar aan het eind van de race als ook het tempo omhoog gaat, lukt dat niet meer. Later, toen ik op film mijn roeien bekeek, zag ik dat uiteindelijk ook. Het klopte wel dat dan een slagader afgekneld raakte. De symptomen in de oorspronkelijke vastgestelde diagnose waren dus wel correct gesignaleerd, alleen de oorzaak niet.
Na deze diagnose die in oktober was gemaakt, volgde een periode dat de schouder met therapie moest worden los gemaakt. Ook het kapsel was geïrriteerd geraakt en moest weer op kracht komen. Krachttraining was hiervoor de oplossing. In deze periode bleef Lippits echter wel trainen. Veel alternatieve duurtraining en ook roeien, mits op een lage intensiteit, was toegestaan. Toen het in maart steeds beter ging ben ik weer serieuzer over het roeien na gaan denken. Ik heb Rik van Hooijdonk , die ik in de periode van de dubbelvier (voor de Spelen van 2000 in Sydney, red.) zijdelings had mee gemaakt, gevraagd me te coachen en ben stap voor stap verder gaan kijken. Omdat ik altijd heb gedacht dat ik eerst van die blessure moest afkomen had ik ook niet echte doelstellingen of verwachtingen. Die komen nu pas weer een beetje liet Lippits na afloop van de NK weten.
Doordat ik niet voluit kon trainen in de boot heb ik in de winter veel duurconditie opgedaan, mijn basis is dan ook erg sterk. Dat blijkt ook uit de testen van de fysioloog Olbrecht, die voor de roeibond testen uitvoert. Ik heb alleen nog weinig aan zware intensiteit kunnen doen. Dat moet nu een beetje gaan gebeuren. Na goede wedstrijden op de Hollandia, waar hij lichte skiffeur Gerard van der Linden ruim versloeg en de ARB, waar een snelle tijd werd neergezet, durfde Lippits het op de NK op te nemen tegen Sjoerd Hamburger. Weersomstandigheden zorgden er echter voor dat het niet tot een rechtstreekse confrontatie kwam en in de time-trial (zie kader) won Lippits weliswaar van Hamburger, veel waarde hechtte de Eindhovenaar er niet aan. Ik was al lang blij dat mijn schouder het onder deze zware omstandigheden heeft gehouden. Wat dat betreft was het een goede test relativeerde Lippits zijn overwinning. Op basis van deze resultaten heeft hij een uitzending gekregen naar de World Cup in München. Hamburger laat die wedstrijd aan zich voorbij gaan. Daar kan ik kijken of het lukt om drie of vier races voluit te gaan en of ik internationaal ook een beetje vooruit kom.
Aan een verdere blik op de toekomst wil de atleet zich (nog) niet wagen. Kijk, mijn eerste doelstelling was weer normaal racen. Dat is nu gelukt. Graag zou ik nog een keer in de skiff willen laten zien wat ik kan. Dat ga ik nu en volgend jaar proberen en dan zie ik wel weer verder. Gelukkig zijn er veel goede roeiers en leuke initiatieven in Nederland, dus een ploeg kan altijd nog een mogelijkheid zijn, maar vooralsnog wil ik gewoon voor mezelf laten zien wat ik kan. Als het goed gaat wil de door zijn baas gesponsorde roeier echter toch door tot de Spelen van 2008 in Peking. Ik had twee jaar geleden bedacht dat ik na Athene zou stoppen, maar omdat ik niet heb kunnen doen wat ik hoopte, zou ik zeker spijt krijgen als ik er nu mee op zou houden.
Dat vorig jaar velen en onder andere de media hem afvielen heeft hem niet nog gemotiveerder gemaakt. Er werden inderdaad dingen geschreven die niet leuk waren. En het is raar om te zien dat mensen ervan kunnen genieten als het even wat minder gaat. Het is vooral lastig omdat je niet de kans krijgt je te verdedigen. Daarbij kon ik het ook niet op het water laten zien, want ik was gehandicapt. Er gaat alleen wel een negatieve invloed van uit en dat is wel vervelend. Maar ik roei voor mezelf en voor de aandacht heb ik het nooit gedaan, dus op zich maakt het me niet extra gebrand. Nu moet ik voorlopig alleen realistisch blijven en moet het niet te snel gaan. Voorlopig moet ik mezelf alleen in toom weten te houden, dus wat dat betreft is het wel lekker dat ik nu niet meer zoveel aandacht meer krijg.
| Wind teistert NK roeien in Harkstede
Velen waren er al bang voor: de nationale kampioenschappen in Groningen. Was dat niet vragen om problemen? En inderdaad. Op de eerste dag van de NK bleek het negatieve vooroordeel over Harkstede weer eens volledig uit te komen. Een hevige schuine wind tegen zorgde ervoor dat boten niet eens fatsoenlijk recht konden worden gelegd bij de start, waardoor het wedstrijdschema meteen fors uitliep. Na enige uren besloot de organisatie op voordracht van enkele bondscoaches de boord aan boord-races te vervangen door time-trials in één en dezelfde baan. Wedstrijden over zes banen zouden terecht volstrekt oneerlijk zijn. Om weer enigszins op schema te komen werden de wedstrijden voor de jeugd tot en met 14 jaar geschrapt en werden de laatste voorwedstrijden meteen finales. Ondanks dat de wisselende windvlagen nog steeds niet voor eerlijke omstandigheden zorgde, leek dit toch de meest wijze beslissing. Maar over belangrijke wedstrijden, waarin kleine marges het verschil tussen winst en verlies bepaalde, viel weinig te zeggen. Zo won Dirk Lippits met 0,8 seconden van favoriet Sjoerd Hamburger. Andere wedstrijden kenden een duidelijkere winnaar. Zo pakte Sanne Beukers met een verschil van vijf seconden de nationale titel in de vrouwen skiff, voor de snelle junior Katie Steenman. Het duo Annemarieke van Rumpt / Laura Posthuma verstoorde de World Cup-aspiraties van Annemiek de Haan en Helen Tanger door in de vrouwen twee-zonder zeven tellen minder te doen over de time-trial van 1900 meter. Olaf van Andel en Mitchel Steenman toonden aan dat er best behoorlijk te roeien viel in de golven. Klokgelijk en watervrij roeiden de Skadinezen met grote overmacht naar de nationale titel. Zondag konden onder redelijk normale omstandigheden de wedstrijden weer gewoon boord aan boord plaatsvinden. Nu zorgden regenbuien echter voor een troosteloze aanblik van de wedstrijdbaan tussen de open weilanden. Het meest opmerkelijke resultaat was de winst van de mannen vier-zonder van Proteus-Eretes. Erik ten Oever, Hugo Zollner, Bart Sjenitzer en Jasper Bouwmeester lieten de verenigingsvieren van Laga en Skadi achter zich en versloegen eveneens een selectie uit de eerste acht van Mark Emke. Simon Glazenborg, Rogier Blink, Christof Coenders en Jurrien Rom Colthoff werden door de kamprechter uit de wedstrijd genomen, aangezien de boot veelvuldig van baan wisselde. De ploeg lag op dat moment echter al ruim achter de Delftenaren. Ook opvallend was de winst van de instap senior-B dubbelvier in de DSA 4x. Mette Beugelsdijk, tweedejaars roeister Dienke Bos, Jantine Grijzen en Ellen Maas wonnen met overmacht van de lichte vrouwen dubbelvier, die op de streep ook nog klop kreeg van de junioren. Voor een deel van de nationale selectie waren de wedstrijden niet verplicht. Zo liet de mannen vier-zonder van Jan-Willem Gabriëls, Geert Cirkel, Matthijs Vellenga en Gijs Vermeulen, net als lichte skiffeur Gerard van der Linden, de baan in Groningen wijselijk voor wat het was. |
‘Roeien’ bestaat sinds 1939 en is een onafhankelijk orgaan van de KNRB met een eigen redactie. De redactie bestaat momenteel uit zes leden en wordt tevens gesteund door een groot aantal vaste medewerkers. Het blad komt maandelijks uit, behalve in de maanden februari en maart, wanneer er een gecombineerd nummer in de bus valt. De januarieditie staat beter bekend als de evenementennummer. Hierin alle informatie over de KNRB en haar aangesloten verenigingen met alle belangrijke adressen. De jaarprogramma’s voor de nationale selecties staan hier vermeld en ook informatie over alle evenementen (wedstrijden, tochten, cursussen) van het jaar. De andere edities zijn allen journalistieke uitgaven over de roeisport.
Het maandelijkse magazine geeft aan alle facetten van de roeisport aandacht. Zowel het toproeien krijgt aandacht, maar ook wordt er gelet op het studentenroeien, veteranenroeien, toertochten, zeeroeien en het verenigingsleven. Daarnaast ook veelvuldig aandacht voor verhalen over medische zaken, techniek en materiaal. Een mix van interviews, sfeerverhalen en achtergronden uit de roeierij. Kortom voor elke roeier in Nederland interessant en onmisbaar! Voor meer informatie: mail naar [e-mailadres verwijderd]. Abonnementsinformatie is te verkrijgen bij [e-mailadres verwijderd]
