Goud en drie keer zilver voor lichte roei(st)ers

Archief
joris

[JT01881x]MUNCHEN – Op de wereldbekerfinale in Munchen hebben de lichte roeisters van bondscoach Josy Verdonkschot drie keer zilver gehaald. De lichte skiff met Kisten van der Kolk, de lichte dubbeltwee met Marit van Eupen, Hedi Poot en de lichte dubbelvier met Maud Klinkers, Monique ten Buur, Mariel Pikkemaat en Judith van Os. De lichte heren dubbelvier met Wolter Blankert, Vincent van Loos, Dylan van der Linde en Marten Bosma won onder leiding van bondscoach Susannah Chayes de gouden medaille.

B-finales

11e Vrouwen twee-zonder
Froukje Wegman en Helen Tanger

[ST635 3432] Tanger en Wegman (W2-)Na een lange blessure van Helen Tanger is de vrouwen twee-zonder volledig hersteld in Munchen aan de start gekomen. Sinds twee weken is de ploeg weer in de twee aan het trainen met de hoop een uitzending naar de wereldkampioenschappen in Sevilla te kunnen afdwingen op deze laatste wereldbekerfinale. Uiteindelijk eindigde de twee in de B-finale als vijfde, en daarmee als 11e van de 15 ploegen. Uitzending naar de wereldkampioenschappen zou op basis van argumenten als “door blessures pas kort weer bij elkaar” mogelijk zijn. We zullen de beslissing van de roeibond moeten afwachten.

10e Mannen dubbeltwee
Michiel Bartman, Matthijs Vellenga

[ST635 3508]Na de zilveren medaille in de dubbelvier besloten Michiel Bartman, Geert Circel, Diederik Simon samen met Matthijs Vellenga door de gaan in de vier-zonder. Na een tegenvallend resultaat in Duisburg eerder dit jaar leek de vier-zonder meer en meer onderwerp van allerlei speculaties. Een rugblessure van Michiel Bartman deed de vier uiteindelijk definitief de das om. Diederik Simon en Geert Circel wilden zekerheid en na de terugtrekking van de vier-zonder in Henley werd besloten dat de vier opgedeeld zal worden in een twee-zonder en een dubbeltwee. De symmetrische belasting van het scullen is beter voor de rug van Bartman. Michiel Bartman en Matthijs Vellenga zijn officieel door de roeibond nog niet uitgezonden naar de wereldkampioenschappen. De dubbeltwee hoeft zich geen zorgen te maken. Uitzending zou al voor Munchen zijn toegezegd door de roeibond. Starten in Munchen zou zelfs afgeraden zijn. “We wilden perse naar deze Worldcup om ervaring op te doen, anders zou de WK onze eerste wedstrijd zijn. Als we hier afgedroogd zouden worden, heeft een WK ook geen zin. Ik ben al blij als we nu tiende worden. Een WK medaille zie ik er niet van komen, dat is niet reeel”, zei Bartman na de voorwedstrijd op donderdag. De roeibond zal het risico niet willen nemen de dubbeltwee niet uit te zenden naar de wereldkampioenschappen, ongeacht het resultaat in Munchen. Geen uitzending betekent geen kans voor Bartman bij de eerste acht te eindigen, en daarmee verlies van de A-status. Dat Bartman in dat geval zou stoppen met roeien lijkt een risico dat de roeibond niet zal riskeren. Zeker met deze tiende plaats zal uitzending naar de wereldkampioenschappen dan ook geen discussie zijn. Bartman: “Na het WK moet ik zien of de A-status is behouden. Ik moet kijken of er financieel iets bij kan, want het is nu teveel sappelen. Ik moet een goed besluit nemen, als ik doorga is het voor Athene. Dan moet je kijken voor welke boot, en ik denk dat het dan de dubbelvier wordt. We hebben genoeg mensen voor de dubbelvier”.

A-finales

ZILVER! en 5e Lichte vrouwen skiff
Kirsten van der Kolk, Mirjam ter Beek

Kirsten van der KolkNederland heeft onder leiding van Josy Verdonkschot een heleboel troeven in handen voor medailles bij de lichte vrouwen. Uiteindelijk doel is een gouden medaille op de Olympische Spelen in Athene in het enige Olympische lichte vrouwen nummer de dubbeltwee. Voorlopig zijn de vrouwen verdeeld over verschillende disciplines. Kirsten van de Kolk en Mirjam ter Beek hebben allebei gemakkelijk de finale gehaald in de skiff. In de finale was het Kirsten van der Kolk die de leiding nam. De Tsjechische roeister wist zich echter de laatste 500 meter naar gouden positie te roeien. Zilver voor Kirsten van de Kolk en een vierde plaats voor Mirjam ter Beek. Van der Kolk was nog niet blij met de in haar ogen verloren gouden medaille, “Ik lach, maar met kiespijn. Ik kan nu kiezen tussen de dubbelvier of de skiff”. Coach Pepijn Aardewijn was zeer tevreden met de zilveren medaille, “Haar eerste skiff medaille! Wat nou kiezen? We gaan voor een gouden medaille in de skiff op de wereldkampioenschappen”.

5e Mannen vier-met
Geert Jan Derksen, Jan Willem Gabriels, Merwijn Ligtenberg, Ydo Kleinlugtenbelt, st. Niels v.d. Bovenkamp

[ST635 3249]Met vijf inschrijvingen vaart de vier direct finale. Door de laatste plaats in de plaatsingswedstrijd gisteren is de ploeg geplaatst in de buitenste baan. Met de laatste plaats, met toch minder dan een bootlengte van het brons, in dit zwak bezette veld, laat de vier niet van zich spreken. Uitzending naar de wereldkampioenschappen was in Luzern nog niet afgedwongen, en lijkt nu ook van de baan.

ZILVER! Lichte vrouwen dubbelvier
Maud Klinkers, Monique ten Buur, Mariel Pikkemaat, Judith van Os

Na een zilveren medaille in Luzern nu ook een zilveren medaille in Munchen. De vrouwen waren zichtbaar zeer gelukkig met deze plaats. Voor de internationaal onervaren Monique ten Buur, die de plaats heeft ingenomen van Aukje Zuidema was dit natuurlijk prachtig. Aukje Zuidema heeft na de zilveren medaille in Luzern per e-mail aan de bondscoach Josy Verdonkschot laten weten voorlopig te stoppen met (licht) roeien. De reden is officieel onbekend, maar laat zich gedeeltelijk raden; de kans dat haar plaats na Munchen zou worden ingenomen door één van de lichte skiffeurs, in dit geval Mirjam ter Beek lijkt reeel. Het ziet er ook naar uit de Mirjam ter Beek voor de wereldkampioenschappen de plaats zal innemen van Monique ten Buur. Het laatste woord hierover is echter nog niet gesproken, bondscoach Josy Verdonkschot maakt dinsdag bekend wat de uiteindelijke bemanning zal zijn van de skiff en dubbelvier.
[ST635 3871x]Dat de dames van de lichte dubbelvier nog wat onervaren op internationale wedstrijden roeit, blijkt uit kleine dingen. Direct na finish kwamen de bidons met water tevoorschijn uit de boot, terwijl de organisatie direct na de wedstrijd klaar staat om water uit te delen. Toch minstens twee kilo extra water wat wordt meegesleept, niet verstandig op internationale wedstrijden waar het verschil tussen wel of geen medaille, zilver of goud, heel klein kan zijn.

GOUD! Lichte mannen dubbelvier
Wolter Blankert, Vincent van Loos, Dylan van der Linde, Marten Bosma

[JT01881x] Goud voor Wolter Blankert, Vincent van Loos, Dylan van der Linde en Marten BosmaDirect na de start nam de vier de leiding. De hele wedstrijd werd voor het veld uit gevaren om als eerste de finishlijn te passeren. Terwijl de lichte vrouwen wachten op de medaille uitreiking van hun zilveren medaille, zagen ze hun mannelijke collega’s de gouden medaille halen. Het gejuich van de dames klonk enigszins plichtmatig. De gouden en zilveren medaille winnaars van Luzern, Spanje en Engeland, werden respectievelijk vierde en vijfde. Uitzending naar de wereldkampioenschappen was al verdiend in Luzern.

6e Mannen Skiff
Dirk Lippits

[ST635 3344] Dirk LippitsIn een veld van zestien skiffeurs is Dirk Lippits verdienstelijk als zesde geëindigd. Uitzending naar de wereldkampioenschappen was reeds in Luzern verdiend. Na de voorwedstrijd zei Lippits: “Ik ben sterker dan die gasten die vooraan varen, maar ik moet het nog hebben van de baan hard aftimmeren. Mijn sprinthaal is verre van optimaal. Ik heb nog niet de souplesse om te winnen, eigenlijk heb ik te weinig haalsoorten op mijn repertoire”. Na de wereldkampioenschappen vorig jaar, waar Lippits zilver haalde in de dubbelvier, besloot hij in de skiff te stappen. Lippits wilde teveel en moest leren doceren nadat hij vorig jaar twee maal vlak voor de finish opgaf. “In de vier wordt je meegezogen, in de skiff moet je alles zelf doen. Ik wordt teveel beperkt door mijn roeitechniek. Dan verzuren je armen en kan je geen kracht meer overbrengen. Op gegeven moment kun je je riemen dan niet meer vasthouden”. Lippits lijkt inmiddels de techniek meer onder controle te krijgen.

5e Mannen twee-zonder
Diederik Simon, Geert Cirkel

[ST635 3449]Nadat de vier-zonder was opgeheven zijn Diederik Simon en Geert Cirkel samen in de twee-zonder gestapt. In de finale werd direct een poging gedaan het voortouw te nemen, maar de twee eindigde uiteindelijk op de vijfde plaats. “Ik zie de twee-zonder als de skiff voor boordroeiers”, zegt Cirkel, doelend op het extreem zwaar bezette veld, “En dan te bedenken dat de beste twee boten hier niet eens zijn”, vervolgt Simon. De twee snelste ploegen van Luzern, Australie, Drew Ginn en James Tomkins, en Engeland, James Cracknell en Matthew Pinsent, zijn hier niet aanwezig. Na de tweede plaats van Engeland in Luzern besloten Pinsent en Cracknell niet af te reizen naar de wereldbekerfinale. Pinsent en Cracknell zijn zelfs afgestapt van Aylings. Er is een nieuwe boot door Empacher gebouwd, de in- en opbouw is volledig afgestemd op de wensen en eisen van de roeiers en hun coach Jurgen Grobler. Dat de belangrijkste Engelse roeiers afgestapt zijn van het traditionele Aylings mag vrij revolutionair genoemd worden. De boot zal voor de wereldkampioenschappen niet in Engeland worden getoond. Binnenkort vertrekt de twee naar een trainingskamp in de bergen, en zal zich daar in alle rust voorbereiden op de WK, in de nieuwe boot.

ZILVER! Lichte vrouwen dubbeltwee
Marit van Eupen, Hedi Poot

“Ik wordt liever eerste dan tweede. Achteraf ben ik redelijk tevreden, maar het ging niet heel erg goed. We zijn dit keer echter wel door de Engelsen geroeid”, zegt Marit van Eupen na de race. Op de wereldbeker in Luzern lag Engeland de hele race op zilveren positie. De Nederlanders bleven toen op de derde plaats roeien, terwijl ze nu voorbij de Engelsen zijn gevaren om de zilveren positie te pakken. Goud was er echter voor de Australische dames Sally Causby en Amber Halliday. Halliday: “Dit is onze eerste internationale wedstrijd van het seizoen, en eerste wedstrijd in de dubbeltwee”. Causby: “We zijn vorige week pas in Munchen aangekomen”.
De sterkte Duitse dubbeltwee met Janet Raduenzel en Claudia Blasberg (goud WK 2001, goud Luzern worldcup) is er vanwege een virus infectie van Blasberg er nu niet bij. Of ze op tijd hersteld zal zijn voor de wereldkampioenschappen is nog onzeker.
Marit van Eupen heeft er vertrouwen in, “We hebben laten zien dat we in korte tijd heel lekker kunnen roeien. Ik denk dat we met z’n allen heel erg op de goed weg zijn”.

6e Lichte mannen vier-zonder
Alwin Snijders, Jeroen Spaans, Karel Dormans, Joeri de Groot

[ST635 3608]De lichte mannen vier-zonder moest op eigen kosten naar Munchen. Na het missen van de halve finale in Luzern liet de ploeg zich, topsport onwaardig, uitwegen voor de C-finale. Inmiddels heeft de vier zich weer hersteld naar het oude niveau. Joeri de Groot is weer naar de slagplaats verhuisd en de scherpte lijkt weer terug te keren. Tijdens de halve finale zal het alles-of-niets gevoel door de hoofden hebben gespookt. Met de zesde plaats in de finale lijkt uitzending naar de wereldkampioenschappen gehaald te zijn (de roeibond heeft hierin nog het laatste woord). Er zullen nog een paar boten bijkomen op de wereldkampioenschappen, een finale plaats kan haalbaar zijn, maar medaillekansen lijken klein. Door bij de eerste acht te eindigen kan de vier de A-status van het NOC*NSF vast houden en daarmee doorwerken aan Olympische kwalificatie volgend jaar.

4e Vrouwen dubbelvier
Femke Dekker, Melina Bus, Nienke Hommes, Marlies Smulders

[ST635 3631]Na een slecht gevaren voorwedstrijd werd in de herkansing via een goede tweede plaats de finale bereikt. Het veld bestond uit acht boten, maar nadat favoriet Wit-Rusland met Ekaterina Karsten werd gediskwalificeerd werd vanwege een te lichte boot, bleven daar nog zeven van over. In de finale startten de Nederlanders erg krampachtig en kwamen na 500 meter als laatste door. In het daarop volgende stuk werd Denemarken en Duitsland ingehaald om op de eindstreep als vierde te eindigen. Uitzending naar de wereldkampioenschappen was reeds verdiend in Luzern.

Links:

Foto’s

Gerelateerd: