Terwijl Gerritjan Eggenkamp met de Oxford selectie van ‘The Boatrace’ op weg is naar een trainingskamp in Zaragoza, Spanje, hierbij zijn verslag over de Trial Eights en de tweede Engelse nationale skifftrials.
Vorige week zondag ben ik teruggevlogen voor een break van twee weken: op 2 januari vlieg ik naar Barcelona voor een trainingskamp op een stuwmeer in de buurt van Zaragoza (Mequinenza). Gedurende deze twee weken moet er natuurlijk wel getraind worden, dagelijks een sessie op de Concept2, maar gelukkig niet te veel, zodat ik alle tijd heb om even bij te komen.
Trial Eights
In de rijke traditie van de voorbereiding op de Boat Race spelen de Trial Eights een voorname rol. Er wordt gezegd dat in vroeger tijden de coaches de selectie voor een groot deel baseerden op deze wedstrijd, omdat ze daarin konden zien hoe iedereen op de omstandigheden van de Boat Race reageerde: in de Trial Eights proberen de coaches twee zo gelijkwaardige ploegen op het water te leggen, die dan het Boat Race traject tegen elkaar roeien. Daarbij wordt de umpire van dat jaar gevraagd de wedstrijd begeleiden en worden Old Blues en de pers uitgenodigd twee ploegen in launches te volgen. Het is daardoor een unieke kans een voorproefje te krijgen op hoe het er tijdens de Boat Race aan toe gaat. De drie dagen voor de Trial Eights bivakkeerden we in Londen en trainden we in beide ploegen op de Tideway.
Bitter en Twisted
Het is gebruik dat beide ploegen een naam krijgen, zodat de umpire tijdens de wedstrijd de ploegen aan kan spreken. Alle roeiers mogen voorstellen inleveren, waarna de coaches de twee namen kiezen. Dit jaar heetten de ploegen Bitter en Twisted, met een knipoog naar de (herstart van de) Boat Race van vorig jaar.
Op www.theboatrace.org staan de precieze opstellingen van beide ploegen. Ik zat op 5 in Bitter, dat werd voorgeslagen door Matthew Smith (de slag van vorig jaar) en Robin Bourne-Taylor (ook in de Blue Boat van vorig jaar). Dan Perkins (een van de Amerikanen) zat op 4 en de ploeg was verder aangevuld met jongens die waarschijnlijk in Isis zullen roeien, met hun waarschijnlijke slag op 6 in onze ploeg.
De opstelling
Twisted werd voorgeslagen door onze president Ben Burch, met daarachter Andrew Dunn (uit de winnende Blue Boat van 2000). Daarnaast zaten in deze boot onder andere Luke McGee (op 5 in de Amerikaanse WK acht, nu ook op 5), Angus Warner (goud Nations Cup) en Justin Hutchinson (van Amerikaanse universiteit, zich zeer snel verbeterend dit jaar). Het ziet er naar uit dat de laatste plek op bakboord tussen de twee laatst genoemden zal gaan. Op papier was Twisted iets sterker (met name meer vermogen), maar in de trainingen hadden wij een duidelijk hogere snelheid, waardoor de coaches nog een aantal aanpassingen maakten door één van onze boegen naar 6 in de andere boot te zetten. Bovengenoemden werden echter niet van boot verwisseld.
Sturen
Met name voor de twee stuurtjes zijn de Trial Eights erg belangrijk. Afgezien van het feit dat de coaches de wedstrijd gebruiken om hen te selecteren is het een van de weinige kansen om meer van de Tideway te leren in een echte wedstrijd. De dagen ervoor voeren we dan ook een aantal keer boord aan boord het parcours in stayer haal, zodat ze de ideale lijn konden leren. Het moeilijke daarbij is dat je aan de ene kant de binnenbocht wil hebben omdat dat korter is, maar wel zo veel mogelijk in de stroming wil blijven, die zich meer aan de buitenkant van de bocht bevindt. Liefst wil je dus de maximale stroom hebben, met dan de andere ploeg nog aan je buitenkant. Het is de taak van de umpire de ploegen echter aan hun kant van de virtuele lijn te hebben, die hij de stuurtjes van te voren verteld: samen met de umpire gaan zij voor de wedstrijd in een bootje het parcours over. Een veel gebruikte tactiek van de stuurman die in de binnenbocht licht is het zo veel mogelijk naar buiten drukken van de andere ploeg, waarna plotseling het roer wordt omgegooid en 10 tot 20 maximale halen van de roeiers gevraagd wordt: op deze manier kan zo een halve lengte geworden wonnen, doordat de andere ploeg eerst ook de bocht moet sturen. Aan de stuurman aan de buitenkant dus de taak zich niet naar buiten te laten drukken. Dit gaat een stuk makkelijker als je net iets voor ligt, daar je dan iets makkelijker de koers kan dicteren en daarmee kom ik tot een van de belangrijkste tactische principes van de Boat Race: voorliggen is ontzettend voordelig en bijna essentieel als je een buitenbocht ingaat, mede omdat je in zon buitenbocht altijd terrein zal verliezen.
De winst
De wedstrijd was eigenlijk al snel beslist. Wij wonnen de toss en kozen Surrey Station, waarbij je eerst een kleine buitenbocht hebt (de Middlesex bend, ongeveer een derde tot halve lengte waard), maar daarna een hele lange binnenbocht (de Surrey bend), die meer dan een lengte waard is. In de start verloren we wat, maar halverwege de Middlesex bend begonnen we in te lopen en op het lange rechte stuk langs de Fulham F.C. liepen we hard uit; voor we Hammersmith Bridge onderdoor gingen hadden we al meer dan een lengte, waarmee het eigenlijk beslist was. Uiteindelijk wonnen we met een dikke 8 seconden. De coaches waren zeer te spreken over de wedstrijd, zowel op technisch als tactisch en stuurgebied.
ARA Trials
Normaliter wordt het jaar afgesloten met het traditionele Trial Eights dinner op de avond na de Trial Eights. Dit jaar deden we echter nog mee aan de trials van de Engelse roeibond (zaterdag 15 december) en werd het diner dus nog drie dagen uitgesteld. De reden dat we aan deze trials meedoen is gelegen in het feit dat de Engelse jongens uit onze ploeg die graag in de nationale equipe willen komen zich daar moeten laten zien. Om meteen de onderlinge verhoudingen in onze ploeg te meten moet echter iedereen meedoen.
Voorbereiding
De donderdag en vrijdag brachten we door in de skiff en op zaterdagochtend vroeg begonnen we aan de drie en een half uur durende rit naar Boston. Boston ligt ten noordoosten van Oxford, helemaal aan de kust. Aldaar aangekomen bleek de volledige Engelse nationale equipe aanwezig: Pinsent en Cracknell waren net aan het warmroeien en op de lange inschrijflijst waren alle leden te vinden. Klaarblijkelijk wordt hun financiële bijdrage stopgezet als ze niet opdagen op dergelijke trials zonder een doktersverklaring.
5 kilometer
Voor de drie skiftrainingen die ik had gedaan ging de 5 kilometer trial lang niet slecht. Met hard werken en een vrij hoog tempo eindigde ik op een halve minuut van de winnaar Cracknell op de 10e plaats, als snelste Oxford skiffeur. Voor mij eindigden een aantal Engelse scullers uit de nationale ploeg en Ed Coode en Tony Garbett uit de Engelse vier-zonder die goud won op de WK. Als ik drie seconden harder was gegaan was ik 6e geworden. In elk geval had ik ook de nodige Engelse toppers achter me gelaten, waaronder Matthew Pinsent. Ik was dan ook niet al te ontevreden over de uitslag.
Kansen
Mijn eerste drie maanden te Oxford werden die avond afgesloten met het Trial Eights dinner, waarna ik de volgende dag naar Nederland vloog. Tot nu toe ben ik zeer tevreden over mijn resultaten; coach Sean Bowden kan me haast niet meer buiten de ploeg laten. Bovendien lijken onze kansen in de Boat Race lang niet slecht: het niveau in onze groep is behoorlijk hoog en iedereen gaat hard vooruit.
Het nieuwe jaar
Het nieuwe jaar brengt eerst een trainingskamp in Mequinenza (in de buurt van Zaragoza), waarna we op 25 januari een 5 kilometer test hebben op de Concept2. Daarna zullen de laatste seatraces voor de posities in de boot waar de coaches over twijfelen plaatsvinden en wordt de acht bekend gemaakt. In februari doen we aan twee Engelse lange afstandswedstrijden mee, en trainen we zoveel mogelijk in Londen, waarna we ons in maart voor twee weken naar Londen verplaatsen als voorbereiding op de Boat Race.
