De Acht bereidt zich voor op de herkansing

MALTERS – Na alle voorbereiding van het hele jaar was het maandag dan eindelijk zover. De eerste WK race van 2001. Een “heerlijk zware loting” met alle harde starters. Ondanks deze loting hadden we toch wel het gevoel goed vooraan mee te kunnen in dit veld. Dat dat een beetje tegenviel heeft iedereen die ons gevolgd heeft op de kant, op tv of worldrowing’s race tracker kunnen zien.
Merijn van Oijen, stuur van de Acht doet verslag….

Malters, dinsdag 21 augustus 2001

Bij deze mijn vierde verslag vanuit het hotel in Malters, nabij Luzern. Het dakterras van het hotel is een aangename plek om in alle rust een emailtje te tikken.

Na alle voorbereiding van het hele jaar was het gisteren dan eindelijk zover. De eerste WK race van 2001. Een “heerlijk zware loting” met alle harde starters. Ondanks deze loting hadden we toch wel het gevoel goed vooraan mee te kunnen in dit veld. Dat dat een beetje tegenviel heeft iedereen die ons gevolgd heeft op de kant, op tv of worldrowing’s race tracker kunnen zien. Een 6e plaats is wel waar we onszelf ingeschaald hebben, maar dan wel in de a-finale. Dan zou je in de voorwedstrijd op zijn minst rond plek 3 of 4 moeten zitten. Helaas ging het anders.

De oorzaken zijn niet helemaal duidelijk, maar het resultaat des te meer. De voorwedstrijd van gisteren heeft erin geresulteerd dat we een herkansing moeten varen om een plek de a-finale te bemachtigen. Gezien het tegenvallende resultaat van de voorwedstrijd gaat dat op zijn zachtst gezegd geen makkie worden.

Een heel belangrijk punt in de voorbeschouwing op deze herkansing is dat ons niveau van roeien tijdens de voorwedstrijd absoluut geen afspiegeling van ons normale niveau van roeien was; het kan namelijk veel beter. Als het beter gaat, dan lijkt een finaleplaats zeker haalbaar. Dat beter roeien moet natuurlijk nog wel gaan gebeuren, dus daar wordt aan gewerkt. Vanmorgen hebben we tijdens de training al een goede stap in de goede richting gezet.

Een herkansing is altijd spannend als een finale, zeker als er, zoals bij ons, 5 ploegen voor 2 plaatsen strijden. De laatste jaren hebben we vaker met dit bijltje moeten hakken en sinds 1996 is het alleen in 1999 gelukt om er door te komen. Het feit dat we daar toen een wereldrecord voor nodig hadden geeft wel aan dat dit op het scherpst van de snede gaat.

Over de loting voor de herkansing klagen we niet. We zitten bij de Russen, Britten, Canadezen en Egyptenaren. We mogen er maximaal eentje voor laten gaan en zullen de rest achter ons moeten houden. Vandaag was een rustdag. Na een rustige training vanmorgen hebben we de rest van de dag vrijaf gekregen. Ontspanning is het devies. Ieder is een beetje zijn gangetje gegaan. Een aantal is naar de stad en roeibaan geweest en een aantal heeft Nintendospelletjes zitten spelen in het hotel.

Aan het eind van de middag komt het bericht binnen dat de andere bewoners van het hotel, onze broeders van de Lichte Acht, de finale niet gehaald hebben. Zij hadden een loeizware herkansing en hebben het niet gehaald. Dit is ontzettend hard bij ze aangekomen, temeer omdat ze sneller waren dan alle ploegen in de andere herkansing. Wij weten wat er gebeurt is, maar laten het niet echt doordringen. De focus ligt volledig op onze eigen race.

Deze focus is op een kans die we wellicht kunnen grijpen. Morgen krijgen we de kans om ook ons hoofddoel voor dit seizoen te halen. Het jaar is tot nu toe zeer succesvol te noemen. Stap voor stap zijn we steeds beter geworden. Via Essen, Keulen, Sevilla en München is het naar Luzern gegaan. Het hoofddoel is goud over drie jaar in Athene en het hoofddoel dat daar voor dit jaar uit voortvloeit is een finaleplaats op dit WK. Dit doel is uitdagend en haalbaar. Het is dus niet vanzelfsprekend dat we het halen. Als het lukt is het een mooie bekroning op het jaar. Dit houdt echter niet in dat we dan in de finale niets meer doen, als we daarin meevaren grijpen we dat aan als een kans op meer. We hebben bovendien als ploeg afgesproken dat we het verschil met de winnaar binnen vier seconden willen houden….

Eerst de herkansing. Morgenmiddag.

Merijn van Oijen