21 mei 2019

Schwarz: ‘Ik ben meer een individualist’

Schwarz: ‘Ik ben meer een individualist’

Vandaag beginnen de junioren aan hun wereldkampioenschappen op de Willem Alexanderbaan. Eén van hen is skiffeur Bram Schwarz. Hij wil graag zijn prestatie van vorig jaar herhalen toen hij met de Junioren Holland Acht goud won op de olympische baan van Rio de Janeiro.

Schwarz kreeg het roeien van jongs af aan met de paplepel ingegeven. Zijn vader, Sven Schwarz, was eind jaren ’80 één van de beste roeiers van Nederland en behaalde bij de WK van 1990 in Montreal met onder andere zijn later overleden broer Ralph een zilveren medaille in de vier-zonder.

Verliezen
Het is dan ook niet gek dat Schwarz al als 10-jarig jongetje in de roeiboot zat, terwijl men bij Het Spaarne vanwege de drukke scheepvaart officieel pas vanaf 12 jaar mag beginnen. De jonge Schwarz deed aanvankelijk ook aan atletiek. Maar in roeien bleek hij beter. “Toen ik 13-14 jaar oud was, hadden al snel een groepje waarmee we al een aantal keer per week trainde. We gingen naar Gent en ik won twee keer. Dat hielp qua motivatie, want als ik ergens een hekel aan heb, is het verliezen.”

Individualist
Vader Schwarz nam vervolgens al snel de begeleiding van zijn zoon op zich, al was dat oorspronkelijk niet de bedoeling. “Het is niet zo dat hij dat per sé wilde, maar er was verder niemand voorhanden. Er waren wel ploegcoaches maar ik ben toch meer een individualist dan een teamplayer.”

Extra trainen
Zijn coaching had ook zijn voordelen. “Als ik een keer minder roeide, gingen we samen thuis extra ergometeren. Dat hielp wel.” Zijn fanatisme zorgde er mede voor dat Schwarz zich al op jonge leeftijd onderscheidde. Hij won veel en kon zich steevast meten met de besten uit oudere leeftijdsklassen.

Eigenzinnig
Het supertalent had ook al snel een eigen mening. Toen hij op 16-jarige leeftijd werd gevraagd mee te doen aan het prestigeproject van bondscoach Ronald Florijn, de Junioren Holland Acht, weigerde hij. “Ik was het niet eens met de selectie en dan moet je je eigen plan trekken”, stelt hij ferm.

Lol
Schwarz formeerde met een aantal andere jongens een dubbelvier en haalde alsnog de finale bij de Wereldkampioenschappen voor junioren. “Eigenlijk was dat mijn leukste jaar. We hadden vooral veel lol, maar we gingen ook hard.”

Het Spaarne
Zijn eigenzinnigheid zorgde ook binnen zijn club voor de nodige problemen. Zo weigerde Schwarz meerdere malen mee te doen in verenigingsploegen. “Ik ben hier zelfs een keer bijna voor geroyeerd. Het was geen kwade wil maar het kwam telkens slecht uit, had ik een lichte blessure bijvoorbeeld.”

Concessies
Schwarz is hierin erg uitgesproken. “Het is heel simpel: als ik denk dat het mijn eigen presteren in de weg zit, doe ik geen concessies. Daarin ben ik heel hard. Maar in het najaar bij de Amstelbeker – als ik niet vlak daarna individueel hoef te presteren – ben ik wél altijd van de partij. Afgelopen jaar was ik zelfs de aanjager.”

Slagman
In de ploegen waarin hij tot nu toe roeide, was Schwarz vaak van doorslaggevend belang. Bij zijn eerste WK zat hij meteen op slag. “Ik voel me erg lekker in die rol en vind het prettig anderen mijn ritme op te leggen. Het legt druk op je, maar daar presteer ik vaak juist beter door.”

Wereldkampioen
Florijn wees hem er vorig jaar vlak voor de finale met de juniorenacht in Rio de Janeiro fijntjes op dat zijn presteren bepalend zou zijn of het octet goud zou winnen. Schwarz en zijn ploeggenoten slaagde met vlag en wimpel , een prestatie die nog nooit eerder was behaald. De bondscoach prees de kwaliteiten van zijn pupil vervolgens uitbundig.

Skiff
Dit seizoen koos hij heel overtuigend voor de skiff. “Ik bleef als enige over uit de acht van vorig jaar en ik ben nu eenmaal de beste. Dan moet je ervoor gaan.” De skiffeur kende vanwege een slepende rugblessure echter een slechte winter. Even leek het er zelfs op dat hij überhaupt niet meer in actie zou komen. “De arts zei dat ik twaalf weken moest herstellen, maar na drie weken ben ik weer rustig begonnen en nu gaat het prima.”

Goud
Schwarz lijkt inmiddels goed in vorm. Bij de Europese kampioenschappen in Litouwen eindigde hij als tweede en ook de tijden van zijn laatste wedstrijden zijn uitstekend. ,,Mijn doel is hier om goud te winnen. Bij de EK werd ik overrompeld door de thuisroeiende Litouwer. Dat gaat mij niet nog een keer gebeuren.”

Coaching
Zijn vader heeft zich inmiddels teruggetrokken als coach. “Hij heeft altijd gezegd mij niet bij de WK te willen coachen. Dan gaan de rollen van vader en coach toch teveel door elkaar lopen.” Zijn coach bij de dubbelvier van twee jaar terug, Frans Goutier, nam hem twee maanden terug over. “Dat gaat heel goed, we zijn echt twee van die ADHD-typetjes.”

Willem Alexanderbaan
De laatste weken trainde hij mee met lichte skiffeur Bart Lukkes op de Willem Alexanderbaan. Tot nu toe waren zijn prestaties op de windgevoelige baan altijd ondermaats. Tijdens de NK sloeg hij zelfs om. “Op de een of andere manier kon ik daar telkens niet goed mee omgaan. Maar ik heb de wind inmiddels goed onder controle. Daar gaat het echt niet meer aan liggen.”

©NLroei, 24-8-2016