19

Column | Transparant

Een van de (communicatie)doelen van de KNRB is transparantie. Meer inzicht in de keuken, zo u wil, zodat de buitenwacht op de hoogte is van de beslissingen van de keuzeheren van de roeibond. Zodat er niet teveel in de achterkamertjes wordt besloten; er meer op de voorgrond van het toneel wordt geacteerd dan in de coulissen. Maar een van de dingen waar de KNRB nog niet helemaal happig op is, is het naar buiten brengen van meetresultaten. Twee kilometertests, trials, uitslagen selectieraces: het liefst houdt de roeibond dat soort gegevens binnenskamers. Maar waarom eigenlijk? […]

  6

Column | Regattafixing

De voetbalwereld is in de ban van matchfixing. Op alle mogelijke niveaus zouden criminelen zich bemoeien met de uitslag van voetbalpotjes zodat de zware jongens (en meisjes) grof geld kunnen verdienen aan het gokken op diezelfde wedstrijden. Belchinezen zitten op de tribunes van FC De Zeepoeiers om alle details over de wedstrijd door te geven aan hun louche bazen. En niet alleen in het voetbal komt het voor: de bokswereld staat bekend om het afgesproken werk. Wielrennen idem dito. Raemon Sluijter biechtte onlangs ook op ooit benaderd te zijn om een tennispotje te verliezen. Matchfixing zit overal. Dus ook in het roeien. […]

  5

Column | Gespot: Bosbaan

Afgelopen donderdag stond er een klein berichtje in de Metro. Onder het kopje ‘hartkloppingen’ zocht een dame naar aanleiding van een Fyra-rit tussen Rotterdam en Schiphol contact met haar mogelijke droomman: een roeier. Aangezien lang niet elke roeier de Metro leest, maar wel frequent op NLroei kijkt dacht ik een handje te helpen. Wie weet herkent een van onze vaste lezers zich wel in de tekst van de onbekende dame. “Daar zat jij,” schreef ze. “Spontaan, sportief (je roeit vijf keer per week) en sexy, zo kwam je op me over. Natuurlijk had ik je telefoonnummer moeten vragen, ook al was je onderweg naar een eerste date met je oude roeicoach.” […]

  4

Column | Citius, altius, fortius

Nog twee dagen en we vieren de jaarwisseling. Iets meer dan zes maanden geleden stond iedereen nog te trappelen voor de Olympische Spelen. Wat zou er gaan gebeuren in Londen? Zouden we, de zeven Nederlandse roeiploegen, succesvol terugkeren uit Engeland? Of niet? De maanden voorafgaand aan de Spelen waren we in de ban van het wedstrijdseizoen. Bosbaanwedstrijd na Bosbaanwedstrijd, klassiekers op de Amstel. En overal was NLroei bij. Wat heet: begin 2012 stonden we met NLroei zelf in de spotlights. Voor het eerst sinds 2003 kreeg de website weer een make-over. Maar volgens mij kunnen we met NLroei nog sneller, nog hoger en nog sterker. Het jaar 2013 wordt het jaar waarop we de volgende stap gaan zetten: naar een nog completer roeimedium. […]

  2

Column | Korean style

Komend jaar trekt het hele internationale roeicircus richting Azië en Oceanië. Het begint met de wereldbekerwedstrijd in Sydney en eindigt – als we tussen de bedrijven door ook nog even Europa hebben aangedaan voor wat wedstrijdjes – met het WK in het Zuid-Koreaanse Chungju. Net als in 2005, toen de roeiwereld neerstreek in Gifu, Japan, gaan we dus op een oosterse tour, om in relatief onontgonnen gebieden roeien te promoten. En iedereen doet dat promoten op zijn of haar eigen manier. Wij Nederlanders laten voor het WK onder 23 een parachutist uit de lucht komen met twee vlaggen, de Koreanen organiseren een ‘World Rowing Championships Big Concert’. […]

  5

Column | Roeiliteratuur

Echte roeiromans of -novelles zijn er maar weinig. ‘Over het water’ is natuurlijk een klassieker die in ieders kast thuis te vinden is, maar verder komt het in de roeiliteratuur vooral neer op verslagen van oceaantochten, sportieve familievêtes en hoogtepuntjes in de Nederlandse roeihistorie. Dat alles neemt echter niet weg dat roeien op onverwachte plekken toch een aanzienlijke rol speelt. Zo speelt de openingsscène van Peter Buwalda’s ‘Bonita Avenue’ zich af bij de Varsity van 1995. De fictieve rector magnificus Siem Sigerius die correct gekleed klaarstaat om het Amsterdam Rijnkanaal in te springen en de roeiers van Euros te feliciteren. Logisch? Niet bepaald. Maar amusant natuurlijk wel. […]

  8

Column | De stoelendans

Het is nagenoeg een maand geleden dat de Olympische Spelen werden verroeid. De magere medaille-oogst voor de Nederlandse equipe is inmiddels geen nieuws meer, maar de vraag is natuurlijk wel hoe het nu verder moet. Wie blijft, wie gaat, wat zijn de plannen? De roeibond hult zich vooralsnog in nevelen: de komende tijd zal er nog uitgebreid geëvalueerd gaan worden, ronde tafelgesprekken op het hoogste niveau om te kijken wat er moet gebeuren. Maar de tijd dringt: 2013 staat alweer aan de deur te rammelen en in maart is de eerste wereldbekerwedstrijd. […]

  31

Column | De rekening

Het is inmiddels zeven augustus. De boten liggen ingepakt en wel op de botenwagens bij Eton Dorney, de boeien zijn opnieuw over de baan gelegd en de kanoërs en kajakers zijn inmiddels heer en meester over het meer waar een aantal dagen terug nog roeitriomfen werden gevierd. Geen Andrew Triggs Hodge, Diederik Simon of Ekaterina Karsten, maar Tim Brabants, Adam van Koeverden en Josefa Idem zijn nu de helden van de dag. Het olympische roeitoernooi zit er definitief op. Over vier jaar kijken we nog een keer hoe goed iedereen was. Maar tot die tijd maken we eerst even de rekening op. […]

 

London Calling | In de ban van de vlam

De kranten staan er in Engeland vol mee: wie gaat op 27 juli de olympische vlam ontsteken in het olympisch stadion? Welke Britse held of heldin krijgt de eer om ten overstaan van duizenden flitsende fototoestellen en zoemende camera’s het olympich vuur letterlijk aan te wakkeren? Wordt het de favoriet van de bookies en van de internationale roeiwereld, Sir Steven Redgrave? Of mag voetballer David Beckham de toorts ter hand nemen, als dank voor zijn bijdrage aan het binnenslepen van de Spelen? Of wordt het misschien Prins William, als verlaat huwelijkscadeau? […]

 

London Calling | Van A naar B

Nog een vijftal weken en de Olympische Spelen staan voor de deur. Vijf weken waarin de atleten de laatste puntjes op de ‘i’ kunnen zetten. Vijf weken om een grandioos plan te bedenken om die gouden medaille in de wacht te slepen. Maar ook vijf weken voordat de hekken opengaan en Londen zich als gastheer moet tonen. De afgelopen zeven jaar is naar dit moment toegeleefd. Vanaf het moment dat op 6 juli 2005 het hoge woord er uit was is de stad langzaam maar zeker geëvolueerd van metropool tot olympische hoofdstad. Reden genoeg voor NLroei om vanuit de Engelse hoofdstad in een serie columns verslag te doen van de laatste fase van de voorbereiding. […]

  6

Column | Toeval

Als hoofdredacteur van NLroei ben ik altijd op zoek naar nieuws. Ik struin het internet af om te kijken of er iets in de (inter)nationale roeiwereld aan de hand is (wat bijna elke dag het geval is), blader door diverse persberichten, en krijg geregeld telefoontjes of mailtjes over bijzondere dingen. Maar soms kom je door een toevallige samenloop van omstandigheden op een bijzonder verhaal. Soms stap je in een taxi in Belgrado en blijkt dat je chauffeur een uitgeprocedeerde asielzoeker is die jarenlang in Rotterdam, Amsterdam en Zevenaar heeft gewerkt en die een goed mondje Nederlands praat. Toevallig. […]

 

Column | Leeftijd is geen issue

Diederik Simon gaat na Londen stoppen met roeien. Dat heeft de oude meester opgebiecht aan NUsport. Het besluit om, op 42-jarige leeftijd, na de Olympische Spelen van Londen de riem aan de wilgen te hangen komt niet helemaal als een verrassing. Simon is een van de oudste roeiers in de internationale gemeenschap der professionele peddelaars. Geen wonder dus dat hij er mee stopt. Al houdt hij zelf nog een slag om de arm. “Zeer waarschijnlijk is Londen mijn laatste optreden. Al denk ik wel dat ik nog een aantal jaar mee zou kunnen.” […]

  1

Column | Nostalgie

Roeiers leven bij nostalgie. Ze zweren bij de tijden van weleer. Toen de boten van hout en de mannen van staal waren. Botentransport geschiedde niet per vrachtwagen, maar per trekschuit. Ergometers zonken omdat ze van lood en oud ijzer gemaakt waren, en als er dan op een roeimachine werd geracet dan tenminste nog over een afstand van 2.500 meter in plaats van 2.000. Vroeger, toen al dat getrain nog helemaal niet zo nodig was. Toen je als ‘amateur’ en verstokt roker prima olympisch roeikampioen kon worden. Vroeger, toen de Bosbaan tenminste nog een tribune had en nog niet zo ongezellig breed was als hij nu is. […]

  1

Column | Wereldrecord

Er moet me iets van het hart: ik heb ooit een wereldrecord getrapt. Jammer genoeg is het nooit erkend door de officiële instanties. We schrijven de Ergohead, het jaar is 2003. Bij gebrek aan voldoende fitte roeiers doen twee eerstejaars zevens mee in plaats van twee achten. Als we ruim over de helft van de wedstrijd zijn valt het systeem plotseling uit. De kamprechters en de coaches besluiten samen om de ploegen weer van nul af aan te laten beginnen. Dat is goed voor onze mentale weerbaarheid, zo luidt het argument. […]

  1

Column | Gorilla's in de mist

Het is koud. Een kou die in je botten gaat zitten als je te lang stil staat. In de mistige lucht hangen ontelbare, nagenoeg bevroren waterdruppeltjes en op het oppervlak van de Bosbaan ligt nog net geen laagje ijs. Vanaf de loodsen is de witte brug bij de 1.500 meter nauwelijks te zien, laat staan wat zich op het water afspeelt. In zekere zin is dat ook niet erg: de Bosbaan ligt er vandaag wat verlaten bij. […]

  1

Column | De stille maand december

Je zou zeggen dat berichtgeving over roeien in de maanden december, januari en februari enigszins stil zou vallen. Een spreekwoordelijke winterslaap; het dichtvriezen van de roeimedia, die in de lente, wanneer de tulpen de grond uitschieten en het water weer is ontdooid, pas ontwaken. Net op tijd voor de eerste voorjaarsklassiekers. De Winterwedstrijden, de Heineken Roeivierkamp en de Head of the River Amstel. Niks is echter minder waar. […]

  3

Column | Vergane glorie

Het water van de Malaya Neva kabbelt rustig voort. Het is een graad of dertien, windstil en het zonnetje schijnt. Ideaal weer om te roeien. Maar de roeiverenigingen in Sint Petersburg zijn weinig uitnodigend. Het terrein voor de botenloodsen van Dynamo, de vervallen roeivereniging in het zuiden van het Krestovskiy-eiland, bestaat uit verweerde betonplaten. Er zitten gaten in het beton en de moerassige ondergrond waar de havenstad op gebouwd is blijkt weinig stabiel. Her en der zijn de platen scheefgezakt. Ook het houten vlonder is niet wat het ooit geweest moet zijn. Diverse planken ontbreken, en het is maar de vraag of de gang naar het water zonder kleerscheuren afgelegd kan worden. Nee, de nobele roeisport is in Rusland vergane glorie. En er moet nog veel gebeuren wil dat veranderen. […]

  4

Column | Hot or not

Dat roeien goed voor je gezondheid is mag geen geheim zijn. Je krijgt er flinke spierballen, een laag vetpercentage en een goede conditie van, om nog maar te zwijgen van de gezonde blos op de wangen bij de meesten – een flink aantal lichte roeiers uitgezonderd. Daar kunnen eeltige handen en de zeker bij mannen weinig flatteuze contouren van een pakje op de zongebrande huid niet tegenop. Er lopen, met andere woorden, in de (internationale) roeiwereld heel wat aantrekkelijke heren en dames rond. Die informatie is ook in de wereld van NLroei geen nieuw gegeven. Al jaren hebben we in het fotoboek twee aparte categorieën voor ‘babes’ en ‘hunks’ uit de roeisport. Om als roeier of roeister in deze heilige fotoboeken terecht te komen is natuurlijk een hele eer en daarom is het misschien ook wel jammer dat er wat sleet zit in de gelederen der aantrekkelijken. […]

  15

Column | Wil de echte Holland Acht nu opstaan?

De Holland Acht. Het is een naam die past bij een achttal roeiers dat furore maakt op wereldkampioenschappen en Olympische Spelen. Een geuzennaam die oorspronkelijk werd bedacht om tegenwicht te bieden aan de fameuze Deutschland Achter. Een naam, met andere woorden, die niet aan elke willekeurige ploeg te koppelen is. In mijn ogen is de naam zelfs een klein beetje heilig. Je moet heel wat betekenen wil je in de Holland Acht terecht komen en die naam mogen voeren. Je ergometerscore moet toch minimaal onder de zes plat zitten, je moet weten hoe een wereldkampioenschap er vanaf de atletenkant uitziet en, misschien het belangrijkst, men moet een klein beetje bang van je zijn. De naam ‘Holland Acht’ boezemt ontzag in. Niet alleen in de nationale roeiwereld, maar ook buiten onze landsgrenzen. Want ook daar weten ze: een Nederlandse mannenacht kan verdomd hard varen op een goede dag. […]

 

Column | Duizenden kaarsjes

De wereldroeibond is een bijzonder orgaan. Het is een instantie die barst van de ideeën, vernieuwingen, verbeteringen en aanpassingen. Soms leidt dat tot goede beslissingen, maar het is niet altijd koek en ei. Er rolt wel eens een plan uit dat bij veel mensen vraagtekens oproept. Ook tijdens dit wereldkampioenschap is het raak. Onderwerp van menig gesprek is namelijk de bijzondere indeling van de wedstrijden. De finale van de mannen acht, volgens velen dé wedstrijd van het toernooi, wordt namelijk op donderdag al verroeid. Samen met de lichte twee-zonder, de vrouwen twee-zonder en de vrouwen dubbelvier. Die nieuwe indeling is volgens velen onbegrijpelijk. Een mannen acht hoort toch aan het einde van het toernooi? Niet halverwege? Ook de televisiebonzen zijn er naar verluidt niet blij mee. Doordeweeks is er vaak minder aandacht mogelijk voor sport. De finale van de mannen acht live uitzenden op donderdag om 13:09 zit er niet voor iedereen in. Zeg maar gerust voor vrijwel niemand. […]