7
Holland Acht zegt vaarwel tegen oranje acht
Holland Acht, hier tijdens World Cup I in Belgrado, weer terug bij geel
Twee maanden geleden werd een nieuwe, door DSM en Empacher ontwikkelde oranje acht met veel tamtam onthuld. Maar vandaag is duidelijk geworden dat de Holland Acht niet langer in de wonderboot roeit. De achterliggende reden? De boot is niet goed genoeg. Er was eerder al een probleem met een loszittende boordrand, maar dat lijkt niet het enige te zijn. En dus is er in allerijl een nieuwe, gele Empacher besteld bij de Duitse botenbouwer en moet die de Holland Acht richting de gouden medaille gaan helpen.
Volgens René Mijnders, technisch directeur van de KNRB en coach van de Holland Acht, is de nieuw bestelde boot een verbetering ten opzichte van het oranje DSM-scheepje. “Ten opzichte van de vorige boot is met name de lengtestijfheid nog verder verbeterd. In de nieuwe Empacher-acht zijn ook een aantal ideeën van DSM verwerkt.” De twee andere ploegen die in boten van DSM varen, de vrouwenacht en de lichte vier-zonder, veranderen volgens Mijnders niet van materiaal. Voor hen pakken de op Nederlandse innovatie gestoelde boten goed uit.
Maar de Holland Acht dus niet. En de stap is opmerkelijk. Voor een topschip dat twee jaar in ontwikkeling was en met een officiële persconferentie is gepresenteerd is de huidige gang van zaken op zijn zachtst gezegd bijzonder te noemen. De oranje boot was volgens DSM en de KNRB een absoluut pareltje, liefst 25 procent stijver dan standaardboten die uit de werf van Empacher kwamen rollen en een hoogtepunt van Nederlandse innovatie. Twee maanden later is de oranje acht echter bruusk aan de kant geschoven. Een beetje vreemd is het wel.
Maar is topsport niet ook hard? Komende Olympische Spelen telt maar één ding: goud. Zilver en brons zijn leuk, maar de Holland Acht wil in Eton Duitsland verslaan na jaren van hegemonie. Als de nieuwe boot daadwerkelijk beter is dan de innovatie die DSM na veel pijn, moeite, kosten en ontwikkelingstijd opvoerde, dan moet je er misschien maar voor gaan. Hoe pijnlijk dat ook is. Het kan de laatste stap zijn; het verschil tussen onsterfelijkheid en de rangen der mindere goden. Gelukkig heeft de Nederlandse acht dan de optie om voor een nieuwe boot te gaan.
Tegelijkertijd knaagt er iets in het achterhoofd. Een klein verhaaltje. Hoewel het gevaarlijk is om te vervallen in parallellen met het verleden, is het toch beangstigend hoeveel de huidige situatie lijkt op die van 1996. Toentertijd schermde das Deutsche Ruderverband met een wonderboot, een speciaal door sportinstituut FES ontworpen schip dat enkele tienduizenden zoniet honderdduizenden Duitse marken had gekost. Vlak voor de Spelen koos de Deutschland Achter alsnog voor Empacher, en bleef de peperdure zwarte boot in de stellingen liggen. Het gewenste effect van de vernieuwing – de zogenaamde razendsnelle en revolutionaire acht – bleek toch minder spectaculair dan verwacht. De overhaaste wissel leverde zoals iedereen weet geen succes op: de Holland Acht won in 1996 het goud.
Anno 2012 zijn de rollen omgedraaid. Nederland schermt met innovatie en vernieuwing en Duitsland is de stabiele rots in de branding. Gaat de geschiedenis zich herhalen? Of komt de Holland Acht dankzij deze plotselinge aanpassing als eerste over de streep in Eton?
