Dit is ons weer. Leuk toch die witte koppen
Lieve Leijssen, Lisa Wörner, Amber van Zomeren en Sofie Valk voortgeblazen door een steeds meer toenemende wind, gingen in de lichte dubbelvier vanaf de start aan de leiding, maar lieten zich in de eindsprint door de Wit-Russen verrassen. Dit is ons weer. Leuk toch die witte koppen, reageert slagvrouw Sofie Valk uitgelaten nadat zij zich gekwalificeerd hebben voor de finale. We hebben het vandaag in de eindsprint een beetje laten liggen, maar het middendeel ging goed en we zitten in de A-finale en daar ging het om."
Minder blij met de harde meewind en daardoor het lastige te beroeien water was skiffeur Roel Braas. Hij had tijdens de herkansing geluk dat de Oostenrijker Leichter, die tot de laatste vijfhonderd meter aan de leiding ging, omsloeg. Braas, die tot dan derde had gelegen achter de Oostenrijker en Oekraïner Ostroverkhov, schoof daardoor een plaatsje op naar de tweede plaats en sloop zo op nippertje de halve finale binnen. Dit is geen roeien meer. Een misslag en je ligt er uit, foetert Braas. Hij kwam overigens opnieuw niet goed uit de start. Braas: Ik ben dit niet gewend om met zulke hoge golven te varen.
Skiffeuse Kirsten Wielaard was snel weg bij de start en bleef ver voor de rest van het veld uitvaren. Coen (Eggenkamp, KB) had me opgedragen om snel te starten en vervolgens de eerste 1000 meter ver voor de Noorse Gjoertz te blijven. We wisten dat de Noorse snel is op de tweede duizend meter, vertelt Wielaard. Gjoertz, die twee jaar geleden bij de wereldkampioenschappen junioren vijfde werd en vorig jaar brons won bij hetzelfde toernooi, won eerder dit jaar de kleine finale van de World Cup in Luzern. Dat ik van haar gewonnen heb, geeft een goed gevoel en is goed voor het zelfvertrouwen, aldus Wielaard.
Snel starten en dan consolideren bleek het meeste succes te hebben voor de Nederlandse ploegen. Ook de lichte vier-zonder-stuurman Henk Jan Scholten, Daan Boonstra, Steven van Dooren en Stephan van Gorp kwam snel van het startvlot weg in hun herkansing. Bij de series was coach Rob Jonkman niet geheel tevreden zoals de opdracht uitgevoerd werd, met de race in de herkansing kon Jonkman tevreden zijn. Alleen op de eerste vijfhonderd meter bleven de Brazilianen in de slipstream van de Nederlanders die na de 1000 meter netjes in 1.32 per 500 meter bleven doorvaren en de rest van het veld op steeds groter afstand zagen.
Grote teleurstelling bij hun zwaardere 'broeders', de mannen vier-zonder-stuurman met Kaj Hendriks, Derk Noordhuis, Boris Le Feber en Mechiel Versluis, als ze als vierde de finish passeren bij de herkansing en dat is een plaats te laag om door te gaan naar de halve finale. Vanuit vijfde positie komen ze nog wel in derde positie,maar het zijn de Serven die hen in de laatste vijfhonderd meter uit de halve finales roeien. Verslagen zit Geert-Jan Derksen in de Nederland-tent. Een lange nabespreking is nu nog niet nodig. Ik weet het niet. Ze zijn geen schim van hoe ze waren, aldus Derksen. Het kwartet had de series ook niet goed gevaren en helemaal onverwacht blijkt uiteindelijk het tegenvallende roeien ook niet. Al een maand geleden zijn ze een beetje van het pad afgeraakt, maar toen we in Hilversum getraind hebben voorafgaande aan het trainingskamp in Keulen kon ik weer met een glimlach coachen. Ik dacht dat het goede roeien weer terug was, maar dat blijkt niet zo te zijn. Ik heb gefaald, zo trekt Derksen alle verantwoording voor het optreden van zijn ploeg naar zich toe.
De Nederlandse vrouwen vier-zonder-stuurman werd in de series verwezen naar de B-finale. Na een een goede start raakten Annique Priesterbach, Charlotte Huber, Swana van Schaardenburg en Jolijn Remmelink achter op bij de Wit-Russen en Verenigde Staten en de derde plaats was onvoldoende voor de a-finale. De startende reserve lichtgewicht skiffeuse Vera Cornelissen sneuvelde eveneens in de herkansing met de vijfde plaats.



