Vrienden vechten om goud en WK-afvaarding

Oorlog tussen vrienden. De buit is het goud bij de World Cup in München en op termijn de afvaardiging naar de WK niet-olymische disciplines in Linz-Ottensheim. Jaap Schouten (Njord) en Tim Heijbrock (Willem III) triomfeerden zaterdag beiden in de halve finale van de skiff der lichtgewichten. Schouten versloeg soeverein de Chinees Tianfeng Dong én wereldkampioen Duncan Grant uit Nieuw-Zeeland. Tim Heijbrock hield in een superieure eindsprint de Fransman Pierre-Etienne Pollez achter zich en verwees de Oostenrijker Sebastian Sageder naar de derde positie. Zondag liggen de twee Nederlanders naast elkaar om het goud van München te betwisten. Een zeldzame gebeurtenis in de historie van het Nederlandse toproeien.

Jaap Schouten is licht favoriet in de confrontatie, want hij legde bij zware tegenwind de twee kilometer op de olympische piste uit 1972 ruim acht seconden sneller af: 8.09,08 tegen 8.17,69. Heijbrock was een fractie sneller dan Duncan Grant in de race van Schouten met 8.17,95. 'Prachtig natuurlijk om van de wereldkampioen te winnen', juichte Schouten na afloop. 'Maar het viel mij wel op dat Duncan niet zo geweldig roeide als vorig jaar. Aan de andere kant ben ik ook sterker geworden.'

Tim Heijbrock was zeer ingenomen met zijn overwinning in de halve finale. 'Het was de opzet om in de finale naast Jaap te komen liggen, om het rechtstreeks tegen elkaar uit te vechten', zei hij. 'Wij strijden om die ene beschikbare plaats voor Nederland in het WK lichte skiff.'

Schouten en Heijbrock roeiden in het verleden vaak samen in een dubbeltwee en behaalden samen goede resultaten. Na de halve finales van de World Cup bespraken zij samen de zware omstandigheden en hoe het hen was vergaan in de wedstrijd. Nog altijd kunnen zij uitstekend met elkaar overweg, al zal de strijd om het enige WK-ticket steeds bitterder worden. 'Het zal hier in München nog niet worden beslist', sprak Heijbrock een verwachting uit. 'Mogelijk pas na de volgende World Cup, eind mei in Luzern.'

De mogelijkheid samen in de lichte dubbeltwee te stappen in een poging te kwalificeren voor de Olympische Spelen in Peking is zo goed als uitgesloten. Heijbrock zag het nog wel zitten, maar zijn coach Paul Hartog vond het een onzinnig idee. 'Het veld in de lichte dubbeltwee is onnoemelijk sterk, daar kom je niet zomaar tussen. Veel beter is het om het te doen voor Londen 2012 en dan twee jaar vantevoren daarmee te beginnen.'

In hun wedstrijd lagen beide Nederlanders vanaf de start op de eerste plaats en consolideerden zij hun positie. Heijbrock moest er nog een sprint uitpersen tegen Pollez die op de laatste meters capituleerde. Schouten lag direct zo ver voor dat hij tegen het einde foutjes begon te maken. 'Toen moest ik opletten niet een snoek te slaan', vertelde hij. Waarop zijn coach Lili Meeuwisse zei: 'Ach Japie, je had dan zelfs uit de boot kunnen klimmen, zo ver lag je voor.' De nummer drie van het WK 2007, hield de Chinees Dong met vier seconden en de Kiwi Grant met bijna negen tellen in het vizier. Hij sloeg ook helemaal geen snoek op het woelige water en de hoge golven. 'Dat heb ik dus te danken aan de Leidse pleziervaart.'

Zo 'himmelhochjauchzend' het optreden van de skiffeurs was, zo 'zumtodebetrübt' pakte de herkansing voor een finaleplaats uit van de lichte twee-zonder. Paul Drewes en Roeland Lievens, naar München gekomen met alleen voornemens te triomferen, eindigden als vierde en laatste. Na 1000 meter lagen zij nog goed op de tweede plaats, voor de tweede kilometer kampte Lievens, zoals hij zelf uitlegde: 'Met een lege tank.' Dat was goed te zien, want de boot raakte van de boei af en kon een botsing met de wal alleen vermijden door tijdig ingrijpen van de kamprechter in de volgboot. 'Het ging gewoon slecht', erkende Paul Drewes. 'wij waren niet goed genoeg.'

Coach Susannah Chayes hield een dubbele nabespreking met de twee die bij haar groep blijven als eventuele alternatieven voor de olympische lichte vier-zonder. In München kwam het olympische vuur van de twee-zonder wel op een laag pitje te branden.