7

Stuurlieden bepalend in succes op Head of the River

Het lijkt een open deur, maar het aloude adagium dat stuurlieden hun ploeg kunnen maken of breken tijdens de Head of the River werd dit jaar maar al te duidelijk bewaarheid. In het schitterende weer was in alle divisies was te zien hoe belangrijk het is om een goede, ervaren stuurman of -vrouw te hebben die de bochten van de Amstel beheerst - en zo een baanrecord kan bewerkstelligen. Een misser in de grote bocht betekent het verlies van een of meer bootlengten - in de meeste velden het verschil tussen winst of een vierde plek. Dat merken niet alleen de boten die voor hun plezier 7,5 kilometer hard roeien van Amsterdam naar Ouderkerk, maar ook de topploegen: Ae-Ri Noort bewees haar Okeanos-combinatie bij de heren eerste divisie achten een goede dienst door de ploeg loepzuiver naar de finish te begeleiden, iets waar haar tegenstreefster van Skadi iets meer moeite mee had. In het veld der eerste divisie dames-achten kon de op de Heineken nog winnende Proteus-combinatie geen vuist maken, deels ook door een aantal stuurmissers. De dames-acht van Nereus was hierin duidelijk de betere en Femke Dekker en haar bordeauxrode vrouwen wisten met solide roeien het verlies op de Heineken een week geleden toch wat weg te poetsen.

De Oude Acht van Skadi (Olaf van Andel, Mitchel Steenman, David Kuiper, Roel Haen, Thijs van Luijk, Pieter Rom Colthoff, Yorick Wilton, Allard van den Hoven en stuurvrouwe Inger-Elze de Langen), een week geleden nog de beste acht tijdens de jaarlijkse Roeivierkamp, bleek niet in goede doen. Nog lang na de finish van de boot was er een ogenschijnlijk zure discussie tussen de grote namen in de boot en de begeleiders van de ploeg. Mitchel Steenman, Olaf van Andel, Roel Haen, David Kuiper en coaches Camiel Notermans en IJdo Kleinlugtenbelt stonden nog zeker anderhalf uur lang te discussiëren op Willem III. Naar de exacte woorden valt slechts te gissen, maar ongetwijfeld zullen onderwerpen als "een gat van 23 seconden" en "wat nu te doen op 11 april" de revue zijn gepasseerd. De algehele conclusie van het optreden van de Rotterdammers op de Amstel was voor iedereen desalniettemin gesneden koek: het was 'm gewoon niet. Na afloop konden jongelingen Thijs van Luijk en Allard van den Hoven dan ook weinig meer doen dan hun schouders ophalen. "Het ging gewoon niet hard genoeg. Het was slordig, minder goed dan vorige week. We waren er inderdaad op gebrand om de vijf kilometer (die de ploeg op de Heineken verloor van de Okeanos-combi, red.) goed te maken. Maar het lukte niet", zeiden de twee Skadi-roeiers. Ook ervaren rot Roel Haen was terneergeslagen. "Het was niet zozeer dat het roeien dramatisch was, maar je merkte halverwege dat het gewoon niet ging lukken. Daarna werd het alleen maar minder." Zoveel minder zelfs dat de vooraf toch hoog ingeschatte Skadi-ploeg het ruim moest afleggen tegen de lichte Skøll-combinatie (Tycho Muda, Vincent Muda, Roeland Lievens, Arnoud Greidanus, Stijn Verwey, Rutger Bruil, Jolmer van der Sluis, Bjørn van der Ende en stuurman Peter Wiersum). De blauwe wimpel die de Rotterdammers, de snelste verenigingsploeg zijnde, een jaar lang mogen uithangen op de vereniging aan de Rotte heeft daarom een wrange bijsmaak.

Terwijl Skadi crisisoverleg had, vierde de Okeanos-combinatie (Thijs Bosgoed, Mechiel Versluis, Rogier Blink, Roel Braas, Kaj Hendriks, Frederik Broekhuijsen, Matthijs Vellenga, Nanne Sluis en stuurvrouwe Ae-Ri Noort) ondertussen op het balkon van Willem III de overwinning. Slagman Thijs Bosgoed had volgens eigen zeggen vooraf nog tegen coryfee Matthijs Vellenga gezegd dat het 'nog lang geen uitgemaakte zaak was'. Ook deze boot hadden verwacht dat Skadi de vijf kilometer zou willen revancheren. "Het ging bij ons deze week alleen maar beter", vertelde Bosgoed. "In de trainingen die we voeren roeide het elk keer een stukje soepeler. Het liefst had ik elke dag in de acht gezeten sinds de Heineken, maar ja, dat ging niet. Het was wel echt een mooie race." Ook Roel Braas toonde zich opgewekt over zijn tweede winst op rij in de hoogste divisie van de Head of the River, in een tijd van 23:44.14 - een nieuw baanrecord. Voor Tritonees Kaj Hendriks was het zelfs een hattrick: twee jaar geleden zat hij al in de oude acht van de U.S.R. Triton toen die de blauwe wimpel won bij de eerste divisie mannen-achten.

Bij de dames was het veld na de Heineken nog kleiner geworden dan het al was. Triton zag zich er niet toe in staat om wederom een eerste divisie acht op het water te leggen, en voormalig succesroeister Roline Repelaer van Driel zat daarom op positie 6 in de Proteus-combinatie. Annemiek de Haan, vorige week nog op slag in die boot, sloeg een voltallige Skøll-boot voor die echter teleurstellend op de derde plek eindigde, ver achter de nummers één en twee. Jacobine Veenhoven (Njord) had de plaats van Haan ingenomen. De wissels zorgden niet direct voor meer overmacht. De combinatie-acht (naast Veenhoven en Repelaer van Driel ook Annique Priesterbach, Sytske de Groot, Ellen Hogerwerf, Judith Boersma, Marette Vermin, Rianne Schoo en stuurvrouwe Nina Wingens) roeide met een laag ritme en harde klappen op eenzelfde snelheid als de Nereus-boot (Femke Dekker, Kirsten Wielaard, Olivia van Rooijen, Jenny van Dobben de Bruin, Myrthe van Dijk, Pleuni Hooijman, Sofie Valk, Jolijn Remmelink en stuurvrouwe Jet van Batenburg), maar de Amsterdammers hadden als gezegd meer ervaring op het bochtige parcours. Het verschil op de finish bedroeg dan ook tien seconden. Het commentaar van Veenhoven - dat het een leuke race was en dat het best goed ging - deed niets af aan het toch een beetje teleurstellende resultaat. Haar positiegenote bij Nereus, Femke Dekker, gaf vlak voor de prijsuitreiking aan dat ze blij was met een overwinning die voor haar toch wel een beetje onverwachts was. "Ik had wat meer verwacht van Skøll. En tja, bij ons klikte het gewoon goed. Na de Rozenoord-brug begon het goed te draaien." De acht van Nereus had het overigens wel van diep moeten halen. De dames van de Amsteldijk moesten de zeven kilometer uitroeien met zes roeisters volbrengen nadat Kirsten Wielaard tot geen haal meer in staat was en begeleid door Femke Dekker terug naar Amsterdam werd gebracht.

De winst bij de eerste divisie lichte achten ging verrassend naar Nereus. Waar vorige week de ouderejaars van Triton nog met de eer konden strijken, was het de ploeg die op de Heineken als derde eindigde - Nereus - die gisteren afgetekend het snelste was op de Amstel. Het verschil met de absolute top van licht roeiend Nederland, de Skøll-combinatie die eerste divisie zwaar voer, was nog wel aanzienlijk. De lichte Nereïden voeren in 25:07.35 naar Ouderkerk, bijna een minuut langzamer dan de gebroeders Muda en hun bootgenoten.

Bij de eerstejaars ging de strijd om de winst tussen dezelfde ploegen als op de eerste twee wedstrijden. Bij de dames was het wederom de vête tussen Utrecht en Amsterdam, die dit keer in het voordeel werd beslecht van de dames van Nereus, al was het verschil minimaal: 1,7 seconden. Na drie wedstrijden en twee overwinningen staat Orca nog bovenaan in het klassement. Bij de lichte achten was Nereus na een mindere Heineken Roeivierkamp oppermachtig. Opvallend was ook dat de mannen van Gerard van der Linden relatief gezien bijzonder hard geroeid hadden. Eerstejaars lichte roeiers doen over het algemeen wat onder voor hun zware jaargenoten, maar de lichting van 2010 bewees op de Head over voldoende handigheid te beschikken om tot lovenswaardige resultaten de komen. De 26:10.46 van Nereus was in het zware veld goed geweest voor een tweede plek - een luttele vier seconden achter de winnende ploeg van Laga die 26:06.57 nodig had om van de Hoop naar Ouderkerk aan de Amstel te roeien. De ploeg uit Delft kent dit jaar een droomstart. Net als vorig jaar hebben ze de langebaanwedstrijden gedomineerd. Het is alleen maar te hopen voor hen dat ze niet net als de acht van vorig jaar op de laatste meters verliezen op de Varsity.

Als de Head of the River een opmaat is voor het komende roeiseizoen belooft ons nog veel spektakel. Het schitterende weer, de vele inschrijvingen en de goede organisatie zijn hopelijk een indicatie voor dat wat komen gaat. En het feit dat een overwinning in de hoogste regionen van het roeien niet vanzelfsprekend is of vanzelf komt zegt ontegenzeggelijk iets over de eerste twee grote ontmoetingen die voor de deur staan. De Varsity en de Hollandia/NK staan nu al met grote rode cirkels omstreept in de agenda van alle Nederlandse roeiliefhebbers. Er zouden zomaar bijzondere dingen kunnen gebeuren.

Meer uitslagen zijn hier te vinden